 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 171 / 262 |
- საერო
- ერისა =მშვიდობა შენთან, მოხუცო, საერო კილოს დედაო („საახალწლო“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : [სრულად »»]
- საზარო
- საზარელი, საშინელი. =ისმის საზარო ხმა რამე, ჩანჩხზე ჩქაფუნი მდინარის“ („ბნელეთი“). ◊ ზარით, მოთქმით სატირალი. „საზარო არის, თუმც ზარსა აღარ ამბობენ ქალები“ [სრულად »»]
- საზენაო
- რაც ზენას, ღმერთს და ცას შეეხება. =(გოგიას) მრავალჯერ საზენაოცა ფიქრები გაუქექია:. „ეს ცა რისაა? – ჰკითხულობს – სადა ბრძანდება ღმერთია?“ („მამა და შვილი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- საზიკ-ი
- სამკაული, ზიზილ-პიპილები. =„გმირი ამიტომ იარაღის საზიკებს, ოქროს და ვერცხლს არ მიჰხედავს ტანზე სატარებლად! (ვარ.) („გმირის იდეალი“...). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- საზოვედ
- საზვავედ, ზვავისგან მოსატაცებლად =„იგულვენ ძნას და თივასა, ფაცი-ფუცობენ თემები, არ გახდეს საეშმაკოდა, საზოვედ, ნაჯაფევები? („მთაში“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- საზრობ-ს
- ვარაუდობს. =ნაღალურს ერთის მარცვლისას ას კოდზე მეტსა საზრობენ („ნახევარ-წიწილა“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- სათავითურ-ი
- წოლისას თავქვეშ დასადები რამ, - სასთუმალი. =„სახურავად... ჭვარტლისაგან გაყვითლებული ნაბადი ჰქონდა, სათავითურად ხის კუნძი“. („ცრუპენტ. აღმზრდ.“, ნაწ. I, თ. III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- სათავნო
- გათხოვილი ქალის პირადი საკუთრება (გათხოვებამდე შეძენილი ან ქორწილის დროს საჩუქრად მიღებული); ცოლ-ქმრის გაყრის დროს ქალის სათავნო არ გაიყოფოდა. =„(ცოლს) ჩავუწყე თუ რამ თავისი ოხერი და ტიალი [სრულად »»]
- სათალ-ი
- „კვამლში გამოყვანილი თართის გვერდების ანაჭერი“ (გლ.). =„კაი სათალი, ახალი თევზი, კვერცხები, კათ ყველი“ („სცენები“, II, სცენა ბარში).; „რა გინდა, სულო და გულო, აწყვია, როგორც ხვავიო: დოში, [სრულად »»]
- სათამბაქო(ვ)ე
- თამბაქოს ქისა. =„(ღვთისუნელმა) სათამბაქოვე ამოიძრო ჭამრიდან და ჩიბუხს მართვა დაუწყო“ („გასამართლ. ჩიბუხი“, II);; (ღვთისუნელმა) მერე სათამბაქოედან ამოიღო წეკვის ნაგლეჯი და დაუწყო ხელისგულზე [სრულად »»]
- სათარ-ი
- სათრევი, რაც უნდა ათრიონ. =„გზაში ერთ ყუნჭი შამამხვდა სამ უღლის ხარის სათარი» („ძვ. და ახალი ფშავლ. პოეზია“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- სათვალფროდ
- მოსაჩვენებლად, ყასიდად. =„ვინც გულით მოწყალეა და არა სათვალფროდ, სანოვაგეს მოიტანს და ჩუმად დასდებს“ („ცრუპენტ. აღმზრდ.“, ნაწ. II, თ. III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- სათიბე
- სათიბი ადგილი =და სათიბეში ნიაღვარს ლოდები მოუტანია („ვითომა ვთიბდი ბეჯითად“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- სათირებ-ი
- ვინც უნდა დაათირონ, ვისაც (ანდა რითაც) უნდა დაუყვავონ. =„შენ ხო ბალღივით თხილ-კაკლით სათირები ხარ“ („მოკვეთ.მოქმ. II, გამოსვ. V). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- სათირებ-სალაღებ-ი
- სათირები და სალაღები, გამამხიარულებელი, გამრთობი. =(ეთერს) ბატკნები, ხბორები დაჰრჩნენ ჯერ ისევ ძუძუმწოვარი, ეთერის დანი და ძმანი, სათირებ-სალაღებიო („ეთერი“, IV). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- სათრულ-ი
- ტვირთის სათრევი. რამდენიმე გაუსხეპავს, ტოტებიან ხეს ძირებით გადააბამენ ერთმანეთზე და ამით ათრევენ ტვირთს. =„ჩალხომ მართლა მარტოკამ ჩამოათრია მკვდრები სათრულით“ („უძმოს-ძმა“, IV). [სრულად »»]
- სათულე
- „ხორცის საჭრელი დიდი დანა; პატარა ცული ან წალდი“ (გლ). =„ბიჭო... მომიტა სათულეო“, - მიაძახა ჩვენს პატარა ბიჭს („ხაზეინმა“) („ავტობიოგრაფია ურიადნიკისა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- საიალახე
- საიალაღე, საძოვარი. =„ჩემი სვიანი ჭალა თქვენ, თქვენი საიალახე, საძოვარი მთა – მე! ამინ და აგრე იყოს!“ („სცენები“ –სცენა ხევსურეთში). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- საიაღო
- იაღად მქცეველი, მიცვალებულის სულის გამანათლებელი, გამაპატიოსნებელი. =ეგებ სანთელი აენთო – მკვდართ საიაღო ძღვენია („ბნელეთი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- საით(ა)
- საიდან. =„საით მოსდიხართ, ფშაველებო, ცხენხეთქით რისლიათაო?“ („ბახტრიონი“, XVI). ◊ როგორ, რანაირად. მაგრამ უნავოდ, უგემოდ ზღვას საით გაუვიდოდა?! („უიღბლო იღბლიანი“, XI) ◊ [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |