 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 173 / 262 |
- საკრეფ-ხარჯებ-ი
- სხვადასხვა გადასახადები. =მომაგონდა ის სურათი, მამაჩემს რომ მამასახლისმა სილა გაარტყა და რაღაც საკრეფ-ხარჯებში ერთადღერთი ჩალხანა ქვაბი წაგვართო და წაიღო („ცრუპენტ. აღმზრდ.“, ნაწ. I, თ. [სრულად »»]
- საკუთნო
- კუთვნილი, „რაც ვინმეს ეკუთვნის“ (ა. შან.) =არ დავანებებ ჩემს საკუთნოსა, თუ მიდგა კიდევ მე სისხლის ცვარი („არწივი“ –არწივო). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- სალა
- „ბრტყელი და მრგვალი რიყის ქვა“ (გლ). =გველი შეშინებული, როგორც სალა ყინულზე, ისე გასრიალდა ბალახებში.“ („გველი“) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- სალალ-ი
- =გასარეკი ლომს არ აშინებს, ათასი თხა რომ სამ ნახოს სალალი („ირაკლი ბრძოლის წინ“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- სალაფავ-ი
- ტბორე, სადაც კამეჩები სიცხის დროს წვებიან =ჩვენი სნეული მიხუაც წამოხტა და ისიც გამალებული კამეჩების სალაფაგ ტლაპოში ჩავარდა („ხოლერამ მიმველა“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- სალაღობელ-ი
- გასახარებელი, სასიამოვნო. =ცოცხალთ თვალთ სალაღობელი როგორ ამაყად ზისაო! („გამამერია ჭაღარა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- სალაღოდ
- სამხიარულოდ =გული გავგზავნე ქვეყნადა სალაღოდ, სანავარდოდა („გული გაეგზავნე ქვეყნადა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- სალაშარისჯვროდ
- ლაშარის ჯვარისათვის (შესაწირად). =„სალაშარისჯვაროდ მოგვაქვის ზინათი ნაშოვარია“ („ბახტრიონი“, XVI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- სალბო
- საცხი, ჭრილობის მოსაშუშები, სალბუნებელი. =ჰპოხს გულჩათხრობილ რაინდსა გულუხვად სალბო ქონებით („სისხლის ძიება“, XII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- სალბუნებელ-ი
- დამამშვიდებელი, დამაამებელი, საამო. =„სთქვი რამა, შენი ჭირიმე, გულისა სალბუნებელი!“ („ეთერი", III). იხ. აგრეთვე: სალბუნო =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- სალბუნო
- =(ჭირისუფალს) თან უთხრეს ორთvე ძმობილთა სიტყვა სალბუნო, მწყობარი („ჭირისუფალი“). იხ. აგრეთვე: სალბუნებელ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- სალევლად
- მოსასპობად გასაჟლეტად. =„დევთა სალევლად იმათთანა ხო ტყუილია“ („სცენა მთაში”). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- სალოკ-ი, სალოკავი
- მლაშობი (ბიცობი) ადგილი, სადაც ნადირი მიდის სალოკავად. =(ირმებს) „სალოკავებიც“ იქვე, მარჯვედ ჰქონდა („უძლური ვირი“, II);იმათ ბილიკზე დადის და, როცა დროს იხელთებს, მიდის ვეძაზე, სალოკ- ზე [სრულად »»]
- სალოცავი:თამარის სალოცავი
- ერთ-ერთი მთავარი სალოცავია უკანა ფშავში, ლაშარის ჯვარის პირდაპირ, უკანა ფშავის არაგვის მარცხენა მხარეზე. =თამარის სალოცავშია მოსჩანს ფშავლების კრებაო („დიდი თამარი“). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- სალტა
- სალტე. =უბრწყინავს სალტა თოფისა, ვით წვიმის ცვარი დილითა („სტ.– მასპ.“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- სალტა-კოტა, სალტე-კოტა
- სალტე (სალტა) და კოტა. =მდინარეც კან არ იხევს მორჭმული სალტა-კოტითა („კლდე და მდინარე");; ვენაცვლე იმის კალამსა, მის გმირთ ხმალთ სალტე-კოტასა („ერთხელ-კი ჩვენაც ვყოფილვართ“). იხ. [სრულად »»]
- სალუდე
- ლუდის შესანახი ბინა ხატში. =შენობები ხატისა არის შემდეგი: დარბაზი სალუდე და სასანთლეები („ფშავლები“ – ძველს);; შეინძრა მთელი საჯარე, – მთელი სახატო ადგილი, „მასთან ერთად სალუდე. იფნები [სრულად »»]
- სამ(ა)
- სადმე. =(რაზიკაული) აღარც საგლოვოდ სამ მიდის, აღარც გვინახავ ლხინშია („იმედი რაზიკაული“). ◊ სადღაც. შორს სამ აყმუვდა ნადირი, ხშირის ჩონჩხებს ძირშია („მთათ ძილი“) ◊ [სრულად »»]
- სამავნებლო
- სავნებელი, საზარალო. =„ღმერთს რადღა სთხოვ სამავნებლოს“ („მასწავლებელს ემდურება“...) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- სამავნეო
- სამამაცო (ვაჟა), ავი, ბოროტი. =იმ ღამეს დარბაზს ასლანი სამავნეოსვე ჰფიქრობდა“ („სისხლის ძიება, VIII);; „ვიდრე მსჯელობას დაიწყებს ჩემი თოთია, ჯერ ხუთივე თითს ულვაშებზე აისვამს პირაღმე, რომ [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |