 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 174 / 262 |
- სამალდე
- ტაბიკების შესაკრავი თოკი, – აპეური. =ხარებს უშვებდა უღლიდან, ტაბიკებიდან სამალდესა ჰხსნიდა („დიდებული საჩუქარი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- სამან-ი
- (ზომა, საზღვარი) სახსოვარი“ (ვაჟა). =,,მიწაში ჩასობილი ქვა მიჯნის ან რაიმე ხახსოვარი მოვლენის აღსანიშნავად ან ვინმეს „დასარისხებლად“ (შესაჩვენებლად).; მობრუნდეს, ჩადგეს სამანი ბეგონგორს [სრულად »»]
- სამარხ-ი
- ქელეხში დასახარჯავი, მიცვალებულის ხარჯისთვის განკუთვნილი. =ოჯახში ქურდიც გამოდგა, ჰპარავს დედას სამარხს მიაქვს და სხვაგან ჰყიდის („მთიელის უბედურება“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- სამარჯეკლო
- მარჯეკლის, მაჭანკლის გასამრჯელო. =უნდა ის მოეყენა, მოემხრო, სამარჯეკლო იმისთვის მიეცა („ფშაველი და...“, VI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- სამგზავროს
- სამგზავროდ, მგზავრად. =სოვნი სამგზავროს წავიდენ, მთა-ბარს მაავლეს თვალია („ალუდა“..., IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- სამზეო
- სააქაო, ეს ქვეყანა (ა. შან.). =სამზეოს ყოფნა რად გინდა, უვარგის მამიშვილადა?! („გულის-თქმა“..). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- სამთო
- მთის იალაღი.გაზაფხულზე ცხვარ-ძროხას სამთოში არეკავდნენ და ქოხებში ცხოვრობდნენ (ამით ბარის საძოვრებსაც შემოდგომისთვის ინახავდნენ და ჭირნახულსაც უფრთხილდებოდნენ). =ქისტებმა აგვიკლეს, კაცის [სრულად »»]
- სამიწე
- საწყევარი სიტყვაა: სასიკვდილე-კეციდან სამიწეებმა ქადა გამტაცეს ცხელია“ („ჩიტთა ფაფობა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- სამკვდრო-სანათლიაო
- გადასახადი, რომელსაც მღვდლებს უხდიდნენ ბავშვის მონათვლისა და მიცვალებულისთვის წესის აგებისათვის. =ეს სულიერნი მამანი სამკვდრო-სანათლიაოში აღებულ ფულებს როდი სჯერდებიან („ჭრელი ამბები“). [სრულად »»]
- სამკლავე
- აბჯრის ნაწილი მკლავის დასაცავად (ღარისებრი ფორმისაა), გარედან შემოსაკრავი. =ნეტარ რად უნდა კარგს ყმასა· სამკლავე, საფეხურია?. („ფშავლები“, – ძველს). იხ. აგრეთვე: სამკლავე-საჩერნე-ებ-ი [სრულად »»]
- სამკლავე-საჩერნე-ებ-ი
- გმირის რკინის სამოსელი: პერანგი, ჩაჩქანი საფუხრები სამკლავე-საჩერნეები„ ხანჯალი.. („ბათურის ხმალი“). იხ. აგრეთვე: სამკლავე, საჩერნე =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- სამოცლიტრიანი
- ლიტრა წონის ერთეულია, ოთხი კილოგრამია, ე. ი. სამოცლიტრიანი ორას ორმოცკილოგრამიანია. =სამოცლიტრიანს რკინასა ქვეშ გაუვლიე ქარიო („კოპალა და იახსარი...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- სამპირ-ი
- სამრიგი, სამნაირი; სამგზისი. =ბევრი აეიღე-დაეიღე, ფიქრი ამეძრა სამპირი („მთათა ერთობა“),; სამპირად ცეცხლი დაენთოთ, ზედ სამი ქვაბი შხიოდა („დევები ქორწილი“);; (ცხვარი) ერთს ალაგს არა [სრულად »»]
- სამრევლო
- უბანი, სადაც ამა თუ იმ ეკლესიის მრევლი ცხოვრობს =დიპლომიანი მღვდლები... უფრო ყოველმხრივ სარფიანს სამრევლოებს ეძებენ („ერთი კვირა ხევსურეთში“). ◊ (ხევსურული) მელოგინე და [სრულად »»]
- სამსახურ-ი
- ხატისთვის შესაწირავად მირთმეული ძღვენი (საკლავი, ქადები...) =„საყმოშიით ვინმე გეხვეწებოდესთ (სახელი სამსახურის პატრონისა), რასაც გულზე და მხარზე გადიდებდენ, გეხვეწებოდენთ, იმ გულზედ, იმ [სრულად »»]
- სამტყუილოდ
- ვისამე გასამტყუვნებლად, სიმართლის შესამოწმებლად. =აბა, მაშ, ჩვენს სამტყუილოდ, სოსიკა ჩაფარი რო გდია, – „ბარის ყვითელა“ – იმასა ჰკითხეთ („რამე-რუმე მთისა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- სამუხლე
- სასმელი, რომელსაც ცეკვის შემდეგ ასმევენ მოცეკვავეს. =„აბა, სამუხლე, ქალო! ჯარასავით რო ტრიალებ და აამტვერე აქაურობა, არაყიც დალიე, ე! („მოკვეთ.“, მოქმ. IV. გამოსვ. I). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- სამყოფ-ი, სამყოფო
- ადგილ-სამყოფელი, საცხოვრებელი. =„რაც ღმერთს მიუცავ სამყოფოდ, ნუმც მოეშლებათ ბინადა!“ („ნანგრევთა შორის“, III);; „ჩემთვის ნუ სტირი, საწყალო, ჩემი სამყოფი ჰყვავისა“ („მოფრინდა უცხო [სრულად »»]
- სამძიმარ-ი
- ხახმატის ჯვარის (წმინდა გიორგის) ერთ-ერთი დობილთაგანი. მათი სახელები: სამძიმარი, თამარქალი .. („ფშავლების ამაოდ-მორწმ.“) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- სამწირველო
- მწირის, ბერის სენაკი. =კოპალა დაღონებული თავის საბერობი, „სამწირველოში“ დაბრუნდა („კოპალა და იახსარი...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |