 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 175 / 262 |
- სამწუნობრო
- ქმრისაგან უმიზეზოდ (არა ცოლის მიზეზით) დათხოვილი ცოლისათვის მისაცემი (ხული ძროხის ღირებულება). ქმარი თუ დაიწუნებდა ცოლს, არა უნამუსობით. არამედ სხვა მიზეზის გამო, უნდა მიეცა ცოლისთვის ხუთი [სრულად »»]
- სამწყალობლო
- ხატისაგან წყალობის, ბედ-იღბლის, სულის ცხონების და მისთ. გამოსათხოვი =„სადიდებულო გიორგის და სამწყალობლო შენია!“ („გველის-მჭამელი“, VIII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- სამხვეწრო
- ვისიმე სულის მოსასხსენებლად ან წყალობის გამოსათხოვად ხატისთვის მიტანილი ძღვენი. =„ეგ სამხვეწროა, ბერდიავ, ძოღან მოკლულის ქისტისა“ („ალუდა...“, V);; უფლის ტრაპეზზე ჩვენდა სამხვეწროდ [სრულად »»]
- სანათლ(ავ)ი
- უქმის გამტეხისაგან ხატისათვის შესაწირავი საკლავი. (უქმე დღეს) ვინც იმუშავებს და ან მუშას ამუშავებს. ამ დღის პატივსაცემლად უნდა საკლავი დაკლას. ამას ეწოდება „სანათლი“ („ფშაველი და...“, XI) [სრულად »»]
- სანათხოვე
- ნათხოვარი =„გიყიდავ -ვერცხლის სარტყელი თუ სანათხოვე გარტყაო?“ („ძვ. და ახალი ფშავლ. პოეზია“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- სანამეტნაოდ
- მით უფრო, მითუმეტეს: განსაკუთრებით. =თვითეული მათგანი იდგენს საიქიოს ისე, როგორც სააქაოს, სანამეტნაოდ ველური ხალხი. (ვარ. („საიქიოზე“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- სანაყრე
- კუჭი. =ცოტა ესაა: შენს არწივს მოტეხილი აქვს მხარია, ზარალობს სანაყრეშია –საქმე ვერ მოვაგვარია (თ. გიგლო ყარალაშვილს“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- სანაწეო
- ქორწილის დროს ნეფე-დედოფლისათვის მისართმევი საჩუქარი. =ამის შემდეგ ამოარჩიეს „მყეფრები!, ერთი სანეფოს და მეორე სასძლოს მხრით. რომლებიც „სანაწეოს“... ჩამოართმევდნენ სტუმრებს და [სრულად »»]
- სანახავ-ი:სახლის სანახავი
- ნიშნობა. =სახლის სანახავი იგივე ნიშნობაა, ბხოლოდ სხვა წესით, ვიდრე სხვაგან ვხედავთ („ფშაველი და...., VI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- სანგალ-ი
- სანგარი. =მკვიდრი გამართეს სანგლები, დიდრონი მეტის-მეტია =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. [სრულად »»]
- სანგალ-საყუჩ-ებ-ი
- სანგლები და საყუჩები. =ხომ გახსოვს ლეკების გზის პირებზედ სანგალ-საყუჩები რომ კაცს აღარ გაევლებოდა („სოფლის სურათები“, 2). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა [სრულად »»]
- სანე (–სანება-სამება)
- ერთ-ერთი მთავარი სალოცავია პირაქეთ ხევსურეთში, სოფ. გუდანს ზემოთ, მთაზე. =ბლოს ხირჩლა, ჭორმეშს ბერღია სანეს შაყრილან სმაზედა.(„ხევსურის თავი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- სანია(ვ)ო
- ნიავიანი, გრილი ადგილი. =ბაყაყებმაც... სანიარზე გამოსულებმა, წყალში ჩქლა-ჩქლუფი გადიღეს და ხმა გაკმინდეს.(„ტრედები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- სანიაზო
- სასურველი, სანატრელი; აინტერესო. =„იმასთან (=მკითხავთან) ჩემი რა სანიაზოა თქვენთვის?- („ცრუპენტ. II, თავი II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- სანით-სანამდე
- მანამდე =„სანით- სანამდე ვივლი, მანამ არ მივალ იმის სამფლობელოში“ („ქუდოვანი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- სანიშნავ-ი
- მიმანიშნებელი. =ისწავლის ხოლმე ამ ვითომ დიდკაცობის სანიშნავ სიტყვა-პასუხს („სურათები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- საოთ-ი
- (Otis Tarda) „სავათი, წეროს მსგავსი მაღალფეხიანი და გრძელყელიანი ფრინველია, რომელსაც ჭამენ“ (ა. შან.). =მოქუჩდა წერო-საოთი მინდვრის პირთ გუნდად, ძაბვითა („მწყემსის სიმღერა“) (იხ. კიდევ [სრულად »»]
- საონავრო
- უპატრონო სახნავ-სათიბი ადგილები (სოფელი ამ ადგილებს არ ანაწილებდა, ვინც დაასწრებდა, ის მოხნავდა ან მოთიბავდა) არის მამულები ეგრეთწოდებული „საონავრო“ (ონა). მიუვალ ადგილში სათიბი თუ სახნავი [სრულად »»]
- საორთვეოდ
- ზაფხულის არდადეგებზე (ორი თვით, ორი თვის ვადით). =„საორთვეოდ“ დათხოვნილი გახლდით. სოფლად ვცხოვრობდი („ჩემი შავარდენი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- საოხრო
- საწყევარი სიტყვაა: ოხრად დასარჩენი, გასაოხრებელი. =„არ ჩამოეხსნება მაგ საოხრო გაზეთებს?. (თარგმ.) („ბედნიერი დღე“); „ჰაი, შე საოხროვ, შენ!“.. („დათვი“, – ყველამ). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |