 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 178 / 262 |
- საფევ-ი
- საცობი. =გახსნეს არაყის დოქებიც, საფევით ძონძიანები („ჭირისუფალი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- საფერ-ი
- შესაფერისი =დროც შევურჩიე საფერი: პირველ მაისის რიცხვები („ცოლი ანუ...“, III);; გუშინა ვნახე ჭაბუკი: ლაღი, ყელმოღერებული. მტერთან და მოკეთესთანა საფრად გულმოჯერე- ბული („ბაღი ვიხილე [სრულად »»]
- საფერავ-ი
- საღებავი. =„ფიცარიკეებიც რა ამოვიტოლათ იღლიაში, საფერავებიც რა წამოვიღათ“ („რამე-რუმე მთისა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- საფერო
- მოსაფერებელი, მოსარიდებელი. =საფერო არაფერი მქვს, პირდაპირ გეტყვით, ძმურადა („ჩვენს მხცოვან მოღვაწეებს“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- საფერხე
- საჯდომი (ცხენი, ჯორი..). =ძლიერ დაჰღლია საფერხე მთა-ღელეებზე რბენითა („სისხლის ძიება“ II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- საფიცარ-ი:მზის საფიცარი
- ვის მზესაც ფიცულობენ, „შვილი, ვაჟი“ (ვაჟა) =„ღმერთმა კარგით გიკითხოს და გიცოცხლოს მზის საფიცარი“(„ფშავლები“ – შენამც). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- საფიხ(ვ)ნოდ
- სამუსაიფოდ, საბაასოდ, „სასაუბროდ“ (ვაჟა.) =როცა საფიხნოდ დავსხდოდით, ვსთქოდით, რაც გადაგვხედია („ივ. კოტორ. ამბავი“, II);; ისინი შიშის გამო ვერ მოდიოდნენ პაპასთან სამასლაათოდ. „საფიხვნოდ“ [სრულად »»]
- საფიხვნო
- ადგილი სოფელში, სადაც თავს იჟრიან და ბაასობენ. =ალუდა ქეთელაური კაცია დავლათიანიდ საფიხვნოს თავში დაჯდების სიტყვა მაუდის გზიანი („ალუდა...“, I). იხ. აგრეთვე: ფიხონი =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- საფლაშუნოდ
- საფრაშუნოდ, სატყაპუნოდ. =ერთი გეზი აქვს სავალად... ჭაობი საფლაშუნოდა („უიღბლო იღბლიანი“. VII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- საფუხარ-ი
- ხელთათმანი (ჩვეულებრივიც და ჯაჭვისაც). =ნეტავ რად უნდა კარს ყმასა სამკლავე, საფუხარია?(„ბათურის ხმალი");; (სასძლომ) ზოგს უნდა ჭრელი წინდები მისცეს, ზოგს საფუხრები (ხელთათმანები), [სრულად »»]
- საფქავ-ი
- აქ: - სათქმელი. =გულში ბევრია საფქავი, არ მინდა დასაფქავადა („თუნდა ამოდი...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- საფშაოდ
- ფშავისკენ. =გამოემშვიდობნენ მასპინძელსა და გამოსწიეს საფშაოდ („ფშაველი და...“, IX). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- საფხეკელ-ი
- ,რკინის პატარა ნიჩაბი, ვარცლში (ომის ასაფხეკად სახმარებელი“ (ვაჟა). =სახლში არ უჩანს არც ქვაბი, არც საფხეკელი, ასტამი („საშობაო ამბავი“, I), სურ. იხ. აგრეთვე: ასტამ-ი =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- საფხინალ-ი
- =ოქროსა ვიჯე სკამზედა ოქროსა ბეჭი მეჭირა. ოქროსა სახეხავიო (საფხინალი) („ჩანაწერები“). იხ. აგრეთვე: სახეხავ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- საქანქარო
- „ფულის საშოვნელი“ (ა. შან) =გიწყვია ჯიბე-უბეში.. საქანქარო გაზები („თმაგძელა...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- საქაროვნე
- ქარიანი ადგილი. =ქარი ჰქრის საქაროვნესა, ღრუბელნი ელავდიანო („ფშაველი და...“, XI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- საქერე
- მამული, სადაც ქერს თესავენ. =საქერეს ქერი მითესავ, ქერია ჩარათიანი („გლეხის სიმღერა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- საქვრივო
- ხუთი ძროხა (ძროხის ფასი), რომელიც ქვრივის შემრთველს ქვრე- ვის პირველი ქმრის ოჯახის სახარგებლოდ უნდა გადაეხადა =შესარიგებლად ამას (=მეორე ქმარს) თავის ცოლის მაზლებისათვის ან [სრულად »»]
- საქმ-ი:უქმი და საქმი არ გააჩნია
- იხ. აგრეთვე: გააჩნავ, გააჩნი-ა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
- საქონ-ი
- მსხვილფეხა პირუტყვი. =„რა ხანი არის, გათენდა, ადე, გარეკე საქონი“ („ეთერი“, II). ◊ საერთოდ შინაური პირუტყვი. „რას კილოსა ხართ, დამიტირე, ხო არა გიჭირსთ კაცით, საქონით?“ [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |