ლობიოს სადუღარი ლობიოს მოსახარში ქოთანი. =ერთი რაც კალი ოჯახის ლობიოს სადუღარი მოგაგონდება და ერთს სარეცხის ქვაბში რაც ჩაეტევა, ის ლობიო და ფლავი შეჭამა (მუცელამ) („მუცელა“). [სრულად »»]
მოსარეკი, ხელსაყრელი ადგილი, სადაც ნადირს ჩაუსაფრდებიან ხოლმე. =„გამახარეს, სამწევრის გორში მოეყარა ირმის ხრო, საყელში, ერთს ადგილში ხუთი მოეკლა“ („ნადირთა პატრონი“). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
რასაც საყელე, ყელზე შესაბმელი თოკი ახსნეს, რაც აუშვეს. =(ფიგურ.) „რითია საყვარელი ან ეგ საყელეწამოყრილი, მობუბუნე თერგი?“ („რამე-რუმე მთისა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
(საყივარ-ი) ქათმის ბოლოდან გამოზრდილი რამდენიმე გრძელი ბუმბული. =(მამალს) საყივრები ხმლებივით ბოლოდამ უკანა აქვს გადაშვებული („ჩვენი მამალი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
ქვეშევრდომები; სამფლობელო. =იქნება საყმო აუჯანყდა და აღარავინ ემორჩილება მის (არწივის) ბრძანებას? („არწივი“, – დაფიქრებული). ◊ ამა თუ იმ ხატის მლოცავნი, ყმები. ხატსა აქვს [სრულად »»]
საყვავყორნედ; აქ: გასაოხრებლად. =არ იქცა საყოვყორნედა ჩვენი ლამაზი ალაგი („ფშაველი ჯარისკაცის წერილი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
თავხე საბძლის საყუეზედ. ჩემს კატას ეძინა („ხოლერამ მიშველა“, II) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი [სრულად »»]
გველი, რომელსაც რავზე ,,საყურეები“, ყვითელი ლაქები აქვს. „გავარჩიე კარგად, რომ .გველია საყურიანი“ („ცრუპენტ. აღმზრდ.“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
სახლისაკენ, შინისკენ. =„ხატს სწყენიყვ ისი. საშინაოდ მამავლისად დეე მიესიე“ („სცენები“– სცენა ბარში). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
ჩალის შესანახავი ადგილი; სახლის ერთერთი კუთხე, სადაც ჩალას იფენდნენ და იძინებდნენ ყველფ არ გვინახავ, კერაი, საჩალეს მოვიზარდენით („სცენა მთაში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
გამოსაჩენი, მნიშვნელოვანი. =შვიდი წლის ყმაწვილი (მშობელს) იმისთანა საჩენ საქმეს არას უკეთებს („გავზარდოთ ახალთაობა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
საწვივე- (ვაჟა); ფორმის ჯავშანი. წინიდან ფარავდა ჩერანს წვივს. =„(ფშავლები) სამკლავე–საფუხრებს, საჩერნეებს გაიკეთებდენ და თავზე მუზარადებს დაიდგამდენ“ („ცრუპენტ. აღმზრდ.“, ნაწ. II, თ. [სრულად »»]
სათავშლე, სალეჩაქე (ქსოვილი). =მოჰქონდათ „ზღვენი“... საკაბე ან საჩიქილე ან სხვა რამ ფართალი („ფშაველი და...“, IX). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
საცდელი =აქ - ცდით მისაღწევი, შესასრულებელი. „ეგ სხვა საქმეა მაგრამა ვეჭვობ, თუ შესძლო საცადი“ („სისხლის ძიება“, VIII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]