ცერზე წამოსაცმელი რკინის რგოლი, ჩხუბში საცემი იარალი. =თავად ჩალხოსაც ჩხუბის დროს, რა თქმა უნდა, ბევრი ჰხვდებოდა მუშტი, ჯოხი, თუ საცერული („უძმოს-ძმა“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
პავიჭი, წვივსაცმელი. =შემდეგ გაიხსნა და გაიხადა ნინიამ საცვეთები და უჩვენა შალვას ნაწყლულარები წვივებზე („შალვა ნანახი ხატი“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
საციცქნად, სასუსნად. =კურდღელს საცუცნად ალაღებს ყანა („საწყალი კაცის ვედრება“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
კბილგასაკრავი, სასუსნი. =ავდეგ და მოვუარე, სადღაც რამე საცუცნარი მეგულებოდა („მოგონება“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
მოსაძებნი. =საძევარი აქვთ ხევსურთა ძვირი განძით და ალაფი (სტ.-მასპ., XII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
პაჭიჭი. =თეთრი, მსხვილად ჩართული მატყლის საწვივეები – ბაჭიკები ეცვა („ბერიძე გაუტეხელი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
წილი, ხვედრი. =„ჩემს გულსა მხოლოდ საწილო თავისი ავაღებინე“ („ეთერი“, VII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
ფრინვლის წყევლაა: წიწაკით დასაავადმყოფებელი. =„არა, თქვე საწიწაკეებო. რაც უნდა ბეჩავი ვიყო, თქვენ აღარა გჯობივართ?“ („ტრედები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
საწყენი. =ბუნების ცოდვა ესაა. მუდამ საწყინო ჩემია: ავსა და „კარგსა ყველას ჰკლავს. არავინ გადურჩენია“. („სტ.-მასპ.“, VI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
ჭალისკენ =ბევრჯელ წასულა საჭალოდ დახოცილთ სისხლის ღვარია („ალუდა...“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
ხის გრძელი და წვრილი ჯოხი, რომელსაც მობმული აქვს ანკესი, ან – მარყუჟუულად – ძუა (ჩიტების საჭერად). =თვითეულს მათგანს ხელში საჭე ეჭირა. წვერებზე საჭეებს „შატივ“ ჰქონდა ძუა გაკეთებული [სრულად »»]
ჭირნახულის გადასახადი. =(მოხელე) ზოგს „საჭირნახულოს“ ეძახის რასაც ართმევს, სხვას „ფეხის ქალამანს“ („ძვ. და ახალი ფშავლ. პოეზია“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
საჭორიკანო. =ყურს ადებს საყდრის კარებს, გავიგონო, შევიტყო რამ საჭორაკუდავოო („სადიდ- მარხვოდ“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
სოფელი და სალოცავია ახმეტის რაიონში. =იმათ ყოველ ნასახლარში გამოუჩნდა ახალ-ახალი ხატები რომლებსაც დაარქვეს ზოგს სახადა, ზოგს სულა.კურდღელა და სხვა („წერილი ხევსურეთიდგან“). [სრულად »»]