 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 181 / 262 |
- სახარე
- ხარის მოსატანად გამიზნული (ტვირთი). =გამახარე შეშის მზადებას შეუდგა, „სახარე“ ძელების კეთებას და „სატვირთეს“, წვრიმალი ხეებისა, რომელიც დედაკაცებს ტვირთით უნდა შინ მოეტანათ („ფშაველი [სრულად »»]
- სახაჭოვე
- სახაჭოვე ქვაბი „დოს გასათბობი (ქვაბი)“ (ვაჟა). =მთელი იმისი ქონება ცოლ-შვილის ხელში დარჩა.. საჯალაფო ქვაბი, სახაჭოვე ქვაბი, ტაფა... („ფშაველი და...“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- სახდომ-ი
- სასიარულო, გასასვლელ-გამოსასვლელი. =საიქიოდამ სახდომი ზღუდე არა სჩანს ხიდისა („ცაზე იარე, მთვარეო“) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- სახეგამტკნარებულ-ი
- სახეგაქვავებული, გამშრალ-გაოგნებული. =ჩვენ სახეგამტკნარებულები შევყურებდით ერთმანეთს და ჩვენს მეუფროსეს („ერემ-სერემ-სუ– რემიანი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- სახელ-ი
- ტანისამოსის სახელო. =(დედამ) შვილს ორივე ხელი დაუჭირა და ძალად აყოფინებდა ახალოხის სახლებში („ოჰ, რა კარგი ხარ...“, I);; ვინ შასდეგ საძელის გორსა, ვინ შასძარ ჯაჭვის სახელი? („ჩანაწერები“). [სრულად »»]
- სახელოდ
- ხელმისაწვდომ ადგილას. =„ვინ იცის, შვილებო, იქნება არ იყოს კარგი, ხმალი რო ყველაის სახელოდ გვიკიდავ, ყველას ვასინჯეინებთ“ („ბათურის ხმალი“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- სახემქისე
- ზავთიანი, ზარიანი შესახედაობისა. =შაყრილან ვიწრო ბილიკზე ვაჟკაცნი სახემქისენი („მანდილი“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- სახექუშებით
- მოღუშული, ზავთიანი სახით. =აქ სჩანან ქართვლის ბიჭები სამხედროდ გამოხმობილი, გურულ, მეგრელი, იმერი, ფშაველ-ხევსერნი თუშებით, ლეკებიც ქართლ-კახეთისა, ყველანი სახექუშებით („ქართ. ქორწ.“). [სრულად »»]
- სახეხავ-ი
- ქსელზე ძაფის გასასწორებელი იარალი (მდრ. ტარ-სახეხავნი). =ავიღოთ, მაგალითად, ქსლის იარაღი: გარა, ცხემლა, საყვანელა ანუ კაკაჩუნა, სახეხავი და სხვა („მცირე შენიშენა“). იხ. აგრეთვე: [სრულად »»]
- სახვა:კამარის სახვა
- ნახტომის გაკეთება, კამარის შეკვრა. =გადახტა გაინავარდა კამარეების სახვითა („მეჯლისი ლომისა“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- სახვეტ-ი
- თივის მოგროვების, ახვეტის სამუშაო. =თამარი სახვეტს იყო. („შთაბეჭდ.“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- სახვეწარ-ი
- იგივეა, რაც სამხვეწრო. =მოქუჩდა ქალი და კაცი სახვეწრით, ცხვრით და ხარითა,: მიართმევდიან ბატონსა სახვეწარს ბეღლის კარითა („ალუდა...“, V). იხ. აგრეთვე: სამხვეწრო =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- სახილებელ-ი
- საინტერესო სანახაობა. =„გონი წამსვლიყო.. გონთ მოვედ, მეოცა სახილებელი“ („ბახტრიონი“, VII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- სახირხლიან-ი
- ოღრო-ჩოღრო, ძნელი სავალი, სახიფათო. =ნუ წახვალთ ხევსურეთზედ, გზა გაქვისთ სახირხლიანი.“ („თიან. ფელეტ.“, – უკაცრავად). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- სახლართ-ი
- ხურჯინის (გუდის... პირის მოსაკრავი ბაწარი ან ღვედი. =(ესტატემ) ჯერ ერთი თვალის სახლართები გახსნა და დაუწყო ამოლაგება („სათაგური“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- სახლებ-ი
- იხ. აგრეთვე: სახელ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
- სახლობა
- ოჯახი ოჯახის წევრები. =შენი სახლობა ქორწილობს, ჩემი ობლები ტირიან („მთას იქით...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- სახსრად
- გამოსახსნელად, მოსანანიებლად. =მაგრამ ბოროტი ცოდვასა არ დაგისახავს მადლადა, თუნდ ურმით ოქრო მიართო თავისს ცოდვების სახსრადა (*** „ეშმაკს...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- სახურავ-ი
- დასახური რამ, საბანი და მისთ. =ჭილობის ძველას მაჰზიდნებს, სახურავ აღარსად არი („ფშაველი და...“, XI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- საჯალაფო
- მთელი ოჯახისთვის განკუთვნილი, საოჯახო. =(ფშაველს) საჯალაფო სახლში შვილის შობა სახლის გაუწმინდურებად, „შელახვად.; მიაჩნია („ფშავლები“. ძველს) საჯალაფო ქვაბი - „დიდი ქვაბი, რაშიაც მთელი [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |