ალალ მართლობა. =პაპაზე ნაკლებად არც თამარი, პაპას მეუღლე, იყო განთქმული „სიალნით“ - სიმართლით, პატიოსნებით („შთაბეჭდილებანი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
იხ. აგრეთვე: გამოდი-ს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
საიდან. =ვინ მოგვცემს კაი კაცებსა ან კაი საქმეს, სიდამა? („ყოველდღიური ფიქრები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
სიჩუმე, მდუმარება =კლანჭებსაც იბანს როსტომი, ტყის სიდუმილის მკურნალი („კოპალა“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
სიმღერა. =მე ხო სიმღერე მწადიან, მაგრამ არა მყავ მობანე („ჩანაწერები“) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
სიძულვილი. =იმან არც სიბრალული იცის და არც სიმძულეარე (ვარ.) („ხმელი წიფელი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
ნახვა, ყურება. =„კი ყოფილაა ადვილი სხვისად მიცემა აბჯრისა, სხვის წელზედ სინჯვა თვალითა თავის ხმლისა და ხანჯრისა“ („გოგოთურ და აფშინა“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
ბრტყელი, სწორი ზედაპირის მქონე ქვა. =ხშირად მოხეთქილს წვიმასა სიპისა აქვის ღარები („არაგვს“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
სიბრტყეზე, გვერდით აქეთკენ, პროფილით. =„(მგელს) ნატყვიარი იღლიაში სჭირდა, სიბტყივ იდგა“ („მოკვეთ.“, მოქმ. I, გამოსვ. II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა [სრულად »»]
ფრინველი, რომელიც თბილ ქვეყნებში გამოსაზამთრებლად. =ყველა სირი, მძლევარი ამ დროს თავს გვანებებს, მიდის თბილ ქვეყანაში („კაკალი“, III);; (ჯეჯილს) თავს დასთამაშებს მერცხალი, თან დასჭიკჭიკებს [სრულად »»]
„ჩიბუხის ტარი“ (ვაჟა). =(ღვთისუნელი) შეუდგა ჩიბუხის მართვას: სირაში რამდენჯერმე ჩაჰბერა და შეისუტა („გასამართლ. ჩიბუხი“. ); ღვთისუნელს თვალი კარებისკენ ეჭირა და პირით ყალივნის სირას [სრულად »»]
ვისაც პერანგის ხაგულე სირმით, ოქრომკედით აქვს მორთული. =„ქარისა ქარო მავალო, სირმასაგულიანო, სად დაიბადე, სად დაიარსე?“ („ფშავლების ამაოდ-მორწმ.“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]