სირცხვილნაჭამი, შერცხვენილი. =„ახლა ისა სთქვით, მოყმენო, ვინ დარჩა სირცხვილიანი?“ („ბახტრიონი“, XVI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
რისამე სწორად, რისამე სისწორეზე. =კარების მარჯვნივ, წინა კედლის სისწვრივ ციხელს ჰქონდა გამართული ლოგინი („ცრუპენტ აღმზრდ.“, ნაწ. I, თავი III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
სიმართლე, სინამდვილე, სწორი. =„სისწორისას ვამბობ თამარ ნეფის მადმა“ („მოკვეთ.“, მოქმ. I, გამოსვ. I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
სისხლის მსმელი, ავი, ბოროტი. =მაგრამ რა ვსთხოვო უდიერს? – გველ-ვეშაპს, სისხლისგუდასა? („სიზმარი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
ყოველი სიტყვის შემდეგ.ყოველ სიტყვაზე. =ღორი, ძაღლი, კატა, ხვლიკი, ხე, ქვა, ყველაფერი მე გამხადა და სიტყვის თავზე კი „ტყისკაციშვილოს“ მაყრიდა „ჩეჩქივით („ხოლერამ მიშველა“, IV). [სრულად »»]
სიმდიდრე, შეძლებულად. ცხოვრება. =ისევ იმათი სიმდიდრის სახელი ისმოდა ახლაც, წინ ისინი იყვნენ სიქევხავით („მუცელა“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
აუგიანი, დაცინვის საგანი. =„არ ვარგა მაგათი გვარი უჯიშო, სიცილიანი!“ („ბაზტრიონი“, XVI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
სიცოცხლეშივე მკვდარი, სახელგატებილი. =„ნეტარ სად დაიმალება სიცოცხლით სიკვდილიანი?“ „ბახტრიონი“, XVI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
(ფიგურ. )ხან აქ ხვდება, ხან – იქ. =ბოსტანში სამწვანილოდა სკაპი-სკუპობენ თოხები... ბარის ტარს სცემენ კალთებსა შავი და თეთრი ჩოხები („პირველი გაზაფხულის სურათები...“). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
კენკვა, ნისკარტის ცემა. =მითქვამს და კიდევაც ვიტყვი, მამალო, რასა სტირია? ინდაურების სკერტვამა როგორ გაგტეხნა გმირია? („ჩვენი მამალი“) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
აგულიანებს, აქეზებს. =„შენ კარგა გულზედა მსომდი, მეუბნებოდი: ვინც შენ მოგკლა. წადი და შენც ის მოკალო" („მოკვეთ.“, მოქმ. III, გამოსვ. II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
რასაც სპილოს ძვლის ტარი აქვს. =(ძაღლიკამ) ჩამოაკიდა წელზედა რაღაც ნადურდნი ხმალია, სპილოსტრიანი ხანჯალი, ასპინძას ნაშოვარია („ძაღლიკა ხიმიკაური“, IV) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
სროლა. =„რაკი სრევაზე მიდგება, ჯავრს არც მე შავჭამ მტრისასა“ („ალუდა...“, 1). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
ზოლი, სიგრძეზე გავლებული სწორი და ბრტყელი ხაზი. =კლდეს შუა წელზე სრულად ყვითელი ზოლი მისდევს („ჩემი შავარდენი“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]