 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 185 / 262 |
- სრეულ-ი
- გასროლილი, გატყორცნილი. =(ბელადს) წინაით ესმა ქვის ჩხერა, ნახა წინწლი სოეული („გიგლია“, V). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- სრუ - (–სრულ)
- (ხევსურული) სულ. მთლიანად =„(სატევარი) მემრ მაეხელე, დავიდევ თავით. მუქარა დავსთხოვე (ავ სულს) ცეცხლან ავაგზენ, მავიხიბლე სრუ“ („სცენა მთაში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- სრულ(ა)
- სულ, მთლიანად. =(ირმებს) რად არ გაუდეგ თოფითა. სრულ არ გასწყვიტე წყეულნი?. („ნადირთა პატრონი“);; „შენი საქმე კია ეს სრულა, ბალღო“ – სთქვა ჩემზე დედამ („საშობაო მოთხრ.“ - სტუმრები). [სრულად »»]
- სსასაა
- ფრინველის მიერ ფრენისას გამოცემული ხმა. =სსასაა ტაბ, ტაბ ტაბ! - გაისმა ხმა. კაკლის კენწეროზე მტრედები დასხდენ („ოხ, რა კარგი გოგო ხარ...“ II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- სტომაგ-ი
- სტომაქი, კუჭი. =დაიტევს სტომაგი, თუ ბევრს ჰსვამ, ბევრი სჭამია („ქებათა-ქება“, – მეგაზეთენი). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- სტუმარშინშაუყვანელი
- საყვედურია: ძუნწი, ქვახარშია. =შენ გნახასავ კაცმა, შე სტუმარშინშაუყვანელოვ! („წერილი ხევსურეთიდგან“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- სუ
- სულ, მთლიანად. =„(ლეკებს) სუ სისხლით გადაუბასრავ უკვენ ფშავის კლდეები“ („გიგლია“. I). ◊ ყოველთვის, მუდამ. „მე კი სუ შიშის ქვეშა ვარ. სუ რადმე მეშინია“ („სურ ფშავლის ცხოვრ.“). [სრულად »»]
- სულ-ი
- სუნი. =(მედუქნეებს), როგორც მელას ლეშზედ, მიეგნოთ ტაბლის სულზედ („ხმა მთიდამ“ – სურათი). ◊ მიცვალებული, რომელიც ვითომც „სული“-ს სახით არსებობს საიქიოში. სული „ჯილდას“. „ღაბაბს“ [სრულად »»]
- სულა-კურდღელა
- ფშავლების ერთ-ერთი სალოცავი. =ფშაველს.. ხატებად ჰყავს გამხდარი ზოგ-ზოგი გმირებიც, მაგალითებრ: სულა-კურდღელა, პირცეცხლე. პირქუში („ფშავლები“ ძველს);; იმათ ყოველ ნასახლარში გამოუჩნდა [სრულად »»]
- სულად-ი
- ხორბლეული, პურეული. =ჰსვავენ სულადის არაყსა, ბეროს უპყრია ბელადა („შემოდგომა მთაში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- სულეთ-ი
- საიქიო (ვაჟა.) =სულეთს შავიდეს ხმლიანი, ლაღი, ლაღისა ცხენითა („კაი ყმა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- სულთქმა
- სუნთქვა. =ფშავლის შვილებიც მოიდენ სულთქმა თან მოჰყვა ჩქარია („ბახტრიონი“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- სულისქცევა
- სუნთქვა. =ბოსლის კარზე გავიარე, სულისქცევა ვიყურია („ძვ. და ახალი ფშავლ. პოეზია“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- სულკრულ-ი
- სალანძღავვი სიტყვაა: „სულ-წყეული“ (ა. შან.) =ეს კი იციან, სულკრულსა რომ ელიოხი ჰრქმევია („ეანგრეგვთა შორის“);; „მამა სადა გყავ, სულკრული? ქალს რადა გგზავნის ომშია („ბახტრიონი“, X), იხ. [სრულად »»]
- სულკრულიშვილ-ი
- სალანძღავი სიტყვაა =„ოჰ, გაგიკრა ღმერთი შე სულკრულიშვილო, საით რას წამოეჩხირა ეს ოხერი!“ („დიდებ, საჩუქ.“). იხ. აგრეთვე: სულკრულ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- სულუქცევრად
- სულის მოუთქმელად, ერთი მოყუდებით (დალევა) =იმანაც (კოდალამ) სულუქცევრად გადაჰკრა და გადაუგდო თამადას ცარიელი ჯიხვი („ჩხიკვთა ქორწილი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- სულღუმი
- ერთგვარი ზღაპრული ფრინველია. =(თამარ დედოფალს) ზამთრის მგზავნელი „მხრიანი“ სულღუმი და ვარსკვლავი ცისკარი ერთად ჰყოლიან კოლოფში დამწყვდეულნი („რამე-რუმე მთისა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- სულხარბად
- ხარბად, მსუნაგად. =სვავი.. სულხარბად დასჩერებოდა უფსკრულში ლეშის გროვას („სვავი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- სუნაგ-ი
- მსუნაგი. =„ეგ ესტატე დიაკვანია. შენსაებ სუნაგი და გაუმაძღარი მუცლის პატრონი და ტაბლაპარია“ („მუცელა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- სუნსულ-ი
- ყნოსვა-ყნოსვით სიარული. =მთის წვერებს მოსდევს ნიავი ნადირის სუნსულივითა („მოლოდინი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |