 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 186 / 262 |
- სურვილ-ი
- სიყვარული. =შენმა სურვილმა დამლია, შენზე ფიქრმა და სევდამა („სიყვარული“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- სურიელ-ი
- პირი, ვინმე =„ვუყურებ (ცოლს), თვალი და თვალი ერთს სურიელზე ჰრჩება ერთხელ თვალიც ჩაუკრა“ („სცენები“ – ფშავლ. ცხოვრ). ◊ „ქვეწარმავალი“ (ვაჟა). (მიცვალებულებს) ჩამოჰქცევიყო [სრულად »»]
- სუროღვიან-ი
- ეშხსიანი, ზავთიანი.(ვაჟა) =ნელად მოვიდა სუმელჯი, სუმელჯი სუროღვიანი („ფიქრები „ვეფხისტვყვაოსნის“ შესახებ“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- სუსხ-ი:სუსხს აძლევს
- იხ. აგრეთვე: აძლევ-ს:მხარს აძლევს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
- სფერო
- სივრცე ცისა. =(არწივი) თავად ცაშია თამაშობს, მიმოუქროდა სფეროთა („არწივის დარდი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- სქდებ-ა
- სკდება. =ყინვა-ზრობისგან ხე და ქვა სქდება („ჩიტი-ჩიორა“);; ზოვი სქდება - ზვავი მოდის.; ყველგან გაივლის მხედარი, ზოვებ აღარა სქდებისა („გალაშქრება...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- სწორ-ი: სწორჩიით (სწორებში) გამოსარჩევი
- გამორჩეული იხ. აგრეთვე: გამოსარჩევ-ი:სწორჩიით გამოსარჩევი, გამორჩეულ-ი:სწორებში (სწორჩიით) გამორჩეული =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- სწორა
- ტოლი, თანატოლი. =არ დაიძინონ, იფხიზლონ, არ გაახარონ ყორანი, მასთან მოსულნი მხლებლადა სვავნი, ორბნი და ბორანი, ლეშ-სისხლის გაუმაძღრობით სწორედ დევების სწორანი („შემოდგომა მთაში“);; ნეტავი, [სრულად »»]
- სწორდასწორ
- ერთნაირად, თანაბრად. =წორდასწორ შაანანოდი თავისასა და სხვისასა („ჩანაწერები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- სწორობაზედ(ა)
- ტოლად, თანაბრად. =ღვინის მაგივრად სისხლს ჰსვამდნენ დევების სწორობაზედა („ეთერი“, X). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- სწორულ-ი
- თანასწორად, როდესაც ხან ერთი აქცევს, ხან მეორე“ (ვაჟა). =ტიღუნა ხერხათა მჯობდა, მე ღონითა. „სწორული“ მოგვდიოდა, ბოლოს იმან წამაქცია და ყელში წამიჭირა („პატარა მწყემსის ფიქრები“). [სრულად »»]
- სხალი:ხელის სხალი
- ნამყენი მსხალი. =„კარიკურ (=ეზო-კარი) ხილით სავსე მაქვ ვაშლითა, ხელის სხლითაო“ („ფშავლების ცხოვრებიდამ“) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- სხდები-ან:აბჯარ-აბგარში სხდებიან
- კბილებამდე იარაღდებიან. =„დევებმა შველა აღუთქვეს, აბჯარ-აბგარში სხდებიან“ („ნახევარ-წიწილა“, V). იხ. აგრეთვე: აბჯარ-აბგარ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა [სრულად »»]
- სხვა-სხვას გარდა
- სხვას რომ თავი დავანებოთ, სხვაზე რომ ვთქვათ. =ფშაველი მოლექსე, სხვას გარდა, წისქვილებსაც (ბუჭულებს) არა სტოვებს უყურადღებოდ („ძვ. და ახალი ფშავლ. პოეზია), სხვათა იქით იგივეა, რაც სხვას [სრულად »»]
- სხლარტი
- ამოსხარტული. =სხლარტი ტანის ახალგაზრდა მუდმივი სიცილის გამომხატველის სახით მოსდევდა ამათ უკან („სურათი ფშავლის ცხოვრებიდამ“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- სხლეტ-ს:იმედს სხლეტს
- იმედს დაკარგავს, იმედს გადაიწყვეტს. =„საფმავო მიჯნას რომ გადმოვსცდით, სხლიტეს იმათაც იმედი და მიბრუნდენ» („მოკვეთ.", მოქმ. I, გამოსვ. X). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ტაბაკ-ი
- ხის მრგვალი ფართო თეფში =ესტატემ... ორი წყვილი გელაქნური დააწყო ტაბაკზედ („სათაგურა“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ტაბლა
- ღვთისმსახურებისათვის ანდა მიცვალებულთა სულის მოსახსენებლად გაწყობილი სასმელ-საჭმელი; =სუფრა, სულ უკან ტარასტა მოჩანჩალებდა, მხარზე ტაბლებით სავსე ხურჯინგადაკიდებული („მოგონება“);; არავინ [სრულად »»]
- ტაბლაპარია
- სასულიერო პირის (მღვდლის დიაკვნის...) ზედწოდებაა. =„ეგ ესტატე დიაკვანია, შენსავით სუნაგი ღორმუცელა, ტაბლაპარია“ (ვარ.) („მუცელა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ტაბლობა
- ტაბლის (საწესჩვეულებო სუფრის) გაშლა. =დღეობა იყო გუდანსა, გუდანის ჯვარის ხატობა, არაყის სმა და ლუდისა. ხსენებას ხვთისა, ტაბლობა („მანდილი“, V). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |