 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 19 / 262 |
- აუხმიან
- იხ. აგრეთვე: აიხვამ-ს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
- აფამფარებ-ს
- აფარფატებს =„წავიდეთ.., ჩემო ღურბელავ, ჩაეუბნებოდღა (პატრონი) ძაღლს და თან ბანჯღვლიანს ქუდს აფამფარებდა („ძაღლმა ციკანი მოიგო“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- აფევი-ა, დაფეული
- დაცობილი აქვს. =„(მუცალს) გულზედ ემჩნივა ნიშანი მე-დ იმის ბრძოლის წამისა, ეფივა ნატყვიარშია ლეგა საფევი ბრძამისა“ („ალუდა...“ III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- აფეთებ-ს
- თვალებს აფეთებს - უბღვერის, თვალებს უტრიალებს. =(შავარდენი) ყალხზე შედგა, ნისკარტი დააღო, მიქშენდა, თვალებს მაფეთებდა („ჩემი შავარდენი“, 1). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- აფერებ-ს
- ამსგავსებს, უტოლებს. =„თავს ნუ აფერებ ღულელ აბიკას“ (სცენა მთაში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- აფორთქლებულ-ი
- დაღლილი, აქშინებული. =ერთს საღამოს შალვა შეშინებული, აფორთქლებული დაბრუნდა ქოხში („შალვას ნანახი ხატი“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- აფრაშუნებ-ს
- ფრთებს უშნოდ, დუნედ არხევს. =ზოგი იჭექებს, ჩაეტანება, სხვა დარბაისლად მხრებს აფრაშუნებს. („ყარსის ბოლოს“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- აფსარულ-ი
- „აფხაზური“ (ვაჟა). =ლაშა აფსარული სიტყვააო და ჰნიშაავს მანათობელსაო („გაზვიად, საკითხავი”). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- აფუვლებ-ს
- ფუილს დააწყებინებს საფუარით. =„თუ უნდა.. ცხარე არაყი გამოუვიდეს..., წყალი დაასხას და აფუვლოს“ („ცრუპენტ. აღმზრდ.“, ნაწ. II, თავი III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- აფშლეკა
- აპრესა, აბზეკა (მდრ. აიფშრუკავს). =(ძაღლებმა ჯავრიას) დაუწყეს ღრენა; ხოლო ღრენა მალე სუხნვად გადაიქცა, კუდების აფშლეკა კუდებთან გადაჯვარედი§ნებად („ძაღლმა ციკანი მოიგო“, III). იხ. [სრულად »»]
- აფშრუკულ-ი
- ცოტა სითხით მფრალად აზელილი. =(მაკრინე) აფშრუკულს ნაცარსა სჭამდა და ბედნიერი იქნებოდა (ვარ) („სოფლის სურათები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- აქათ-იქითა
- აქეთ-იქიდან =გაისმის აქათ-იქითა. „ვაჰმე რა გვეშველებაო“. („გიგლია“, VIII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- აქეთ, აქეთკენ
- =„ბიჭო ელიზბარო! აჰა, ბიჭო, მაიბრუნე აქათ თავი!“ („საშობაო მოთხრობა-სტუმრები) მას აქათ - მას შემდეგ. ადრევ წამოვედ სხლოვნითა, მას აქათ ხუთი წელია (მონადირე III) =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- აქვ-ს:შველა აქვ(ს)
- შველა აქვ(ს) - იტყვიან. დამუქრების დროს. =ჩემი დაყენებული ხარ, თუ ჭკვიანად არ იქნები, შველა მაქვს, მალე გადაგაყენო“ („ჩვენი სოფელი).; კაი ქარი აქვს შეძლება, გასავალი აქვს. ამ ფულს ჯიბეში [სრულად »»]
- აქვითებ-ს
- ქვითავს ათანაბრებს. =ერთი მეორეს აქვითებს, თავს იმიტომ ვგრძნობ ლაღადა („გავხედავ გამოვლილს გზასა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- აქია
- არაკი, სახუმარო ამბავი. =სწორედ შესაფერი აქია უთქვამთ ქართველებს ლობიოზე („ჩვენი სოფელი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- აქოთდებ-ა
- ახმაურდება. =დაჰკრეს ნაღარას, საყვირსა, აქოთდა გიჟი ბუკები („მოხუცის ნათქვამი“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- აქოთებ-ს
- ახმაურებს აბობოქრებს, =„გიცნობ ღვთისაგან წყეულო, მარტო არ ჰკმარობ მიწასა და ზღვის ტალღებსაც აქოთებ, სჩხრეკ იქ ლამს, იქვე ქვიშასა („უიღბლო იღბლიანი“,XI) ◊ ურევს, აფორიაქებს. [სრულად »»]
- აქულა:აქულის ბრინჯი.
- კარგი ხარისხის ბრინჯი. =„ესეც ბრინჯი, აქულისაა! („სათაგური“), =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : [სრულად »»]
- აქცევს:სიყმეს სიბერედ აქცევს
- დაბერდება, მოხუცდება (იტყვიან, როცა რაიმე სურვილს ვერ აისრულებენ). =სიყმე სიბერედ ვაქციე, ერი კი ვერა ერადა („სიყმე სიბერედ ვაქციე“);; (ჩალხოს) ძალიან უნდოდა შაეძინა ერთი საარაყე ქვაბი, [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |