 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 191 / 262 |
- უგვარო
- უხეირო, უშნო, ულამაზო. =(სტვირი) უშნო, უგვარო, ცუდად გათლილი, არ მიუდგება მას კაცის თვალი („დაჩაგრ. მესტვირე“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- უგზო
- უადგილო, უთავბოლო, უსარგებლო (სიტყვა, აზრი.) =„ნუ მამკლავთ, თქვენი ჭირიმე, აღარას ვიტყვი ეგზოსა“ („მეჯლისი ლომისა“, V);; უ გ ზ ო დ - ვირი რამ, ერთი ჩოჩორი, დიდყურა, უგზოდ მყვირალა, არ [სრულად »»]
- უგლის
- მიარტყმევინებს, მიუხეთქებს, მიუნარცხებს. =მტაცებელს, კაცსა თუ ქალსა, თავსა მიწაზე ეგლიდა („ძაღლი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- უგონეგო
- უგუნური, უჭკუო. =მამაჩემი არ იყო უგონებო კაცი („დიდი წიფელი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : [სრულად »»]
- უდავლათო
- ვისაც დავლათი არა აქვს, უიღბლო. =„მიწუნებ ქიჩირის მოკვლას, შეუდავლათოს გვარისა?!“ („სისხლის ძიება“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- უდგ-ა
- უდგას; აქვს. =ლომს ტახტი უდგა მხეცებში, არწივს ფრინეულთა შორისა („ნუმცა მსმენია სიკვდილი“).; ამაგი უდგა - ამაგი აქვს.; ლობიოს იმდენი ამაგი უდგა ჩვენზედ, რამდენიც ბატებს რომზედ („ჩვენი [სრულად »»]
- უდგა-ს
- ეთანხმება, ვინმეს მხარეზეა, ვინმეს აზრს იზიარებს. =„მე არ გიდგევართ, არც მომწონ–“ თქვენი უგვარო რჩევაო4“ („მზე და ვარსკვლავები“, 1).; ნამტყუარში ფეხი უდგას მტუუანია, ტყუის რადგან [სრულად »»]
- უდევ-ს:გულად უ დ ე ვ ს
- გულში უდევს, ფიქრობს. =მაგრამ მე ისე არა ვსცან, რაც მათ სდებიათ გულადა („ეშმაკს“).; რ ა ე დ ვ ა - რა ესაქმებოდა, რა საქმე ჰქონდა. „იკითხავს, სად გაება იმისი ცოლი, როგორ იყო საქმე, რა დრო [სრულად »»]
- უდუმლივ
- ჩუმად, მიპარვით. =„ჴადური ჯვარი“ კი „უდუმლივ“ მოსულა და ის კაი კაცობა გაუწევია, რაც წეღან გიამბეთ („რამე-რუმე მთისა“) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- უდუღებ-ს
- მოუხარშავს. =ყველიერის შაბათს უდუღებენ ჩიტებს და თაგვებს ფაფას, გაუტანენ ბანზე ნაფოტებზე გაკრულს („ფშავლები“, ძველს). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- უენპირო
- მარჯვე სიტყვა-პასუხის უნარს მოკლებული; უენო. =„ჩვენ, უენპირო ბუნება, სხვა ვართ, კაცთაგან ვსხვავდებით“ („მთათა ერთობა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- უერთოდ
- ერთი რამე რომ არ მოხდეს, ისე. =„ჩვენაც ვეყოფით თათრებსა, ჯავრს არ შეგაჭმევთ მტრისასა, უერთოდ აღარ დავლახავთ ბილიკებს ჩვენის მთისასა“ („ბახტრიონი“, VIII);; „ხინკალ არ ჩაჰშალო, ლაშარი-ჯვრის [სრულად »»]
- უერთურთისოდ
- უერთმანეთოდ. =უერთურთისოდ ვერ სძლებენ, მალედვე დაილევიან („მოგონება“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- უვლი-ს:წინ უვლის
- სჯობია =რაც ფშავში ქევხეებია (მდიდრები), ერთი ვერ უვლის წინაო („ძვ. და ახალი ფშავლი პოეზია“).; ყორანს უვლიდა ფრთისასა - ფრთაში მოხვდა. „მართალი გამოდგა ნასრევი, ყორანს უვლიდა ფრთისასა“ [სრულად »»]
- უზიდავ-ს:წ ყ ა ლ ს უ ზ ი დ ა ვ ს
- როცა მთაში ვინმეს წინასწარგანზრახვით კლავდნენ ან დაჭრიდნენ, ეუბნებოდნენ: „უმცროსიმც იქნები ჩემის ძმისა (მამისა...), წყალსამც უზიდავ, ჯღანთამც უბანდავო“ და სხვ. ამით ისინი ვითომ ხელქვეითს, [სრულად »»]
- უზის:ძაღლი თვალი უზის
- ფხიზელი, გამჭრიახი მხედველობა აქვს. =„იმათ ჰგონებიათ, ამ დროს აქ ეერავინ დაგვინახავსო, მაგრამ ნადირმა რა იცის, მონადირე საით ეპარება, ქისტებსაც ძალლი თვალი უზისთ" („მოკვეთ", [სრულად »»]
- უზომავ-ს:გულს უზომავს
- ულოცავს (ავი სულის მოსაცილებლად) =„უზომავდა გულს გოგას მელანია და თან ბუტბუტებდა: „ავო სულო, შორს ამისგან! ანგელოზო, ახლო მოდეგ!“ („ოჰ, რა კარგი ხარ...“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- უთაოდ
- უთუოდ. =მუცელა გულაღმა ეგდო გაშხლარტული და ელოდა ანგელოზების მოსვლას: „უთაოდ სამოთხეში წამიყვანენო“, ამბობდა იგი თავისთვის, ჩუმად (ვარ.) („მუცელა“, VIII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- უთესლ-უჯილაგო
- უჯიშო გვარისა, ცუდი წარმომავლობის მქონე. =„უჯიშო გვარიდამ რომ გამოჩენილი ვაჟკაცი გამოვიდეს, ჯიშიანი ხევსური ქალს არ მიათხოვებს და „უჯიშობით“ დაიწუნებს, „უთესლ-უჯილაგოიას!“ - იტყვის ხევსური [სრულად »»]
- უთიმთიმებ-ს
- უთამაშებს, უთრთის. =უსაზღვროა მთების მოლოდინი; უსაზღვრო ზღვადა სდგას იმათ გულში, წითლად. სისხლისფრად შედედებული უთიმთიმებთ გულ-მკერდში („მთანი მაღალნი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |