 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 192 / 262 |
- უთრევ-ს:ანკესს ნემსკავს
- უთრევს ანკესს - (ნემსკავს) წყალში უშვებს და ატარებს. =შალვა სიხარულით ჩაეშვებოდა ხეეში და უთრევდა ანკესს მორევში („შალვას ნანახი ხატი“, III); „გაღმა რომ დიდი მუხაა, იმის ძირში ნემსკავს [სრულად »»]
- უთხარა
- (უთხარ+პროსოდიული -ა) უთხარი. =თუ შენ ცოცხალი გადაჰრჩე, წადი, დედაჩემს უთხარა, რომ მოვკვდი უპატრონოდა და არაგვი მაქვს სუდარა („უფროც დაბნელდი, ღამეო“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- უთხრა:ცუდმა მხარმა უთხრა
- ცუდი რამ ენიშნა. =დათვს ამ ხმაურზე ცუდმა მხარმა უთხრა („დათვი“, ყველამ). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- უკ(ვ)ლო
- საწყალი, ბეჩავი, უბედო, უიღბლო. =„მე? და ვარ უკვლო, უბედო, შაე-ბნელს დღეს დაბადებული“ („სისხლის ძიება“, VI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- უკანმიწეულ-ი
- ზურგის მხრიდან წამოწეული. =ირემი ზურგზე რქებგადაგდებული გარბოდა, უკანმიწეულს სიკედილს წინშეჯახებული ერჩივნა („ირემი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- უკარისპიროდ
- კარის პირის უქონლად. =ფშაველი უკარისპიროდ მეკვემურობას არ მოეკიდება („ფშაველი და“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- უკაცურ-ი
- ვისაც ცოტა კაცები ჰყავს (სახლში, გვარში), „უკაცურთ კაცობა გვმართებს, მანამ სული გეჩრავ პირშია“ („ბახტრიონი“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- უკაცურობა
- მამაკაცების სიმცირე (გვარში, სახლში...). =„მე შენ გითრა, გასაწყვეტებს უკაცურობა შეაწუხებდათ, ბუზებივით ირევიან“ („ტყის კომედია“, მოქმ. I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- უკეთნებ-ს:თავის ცეცხლს უკეთნებს
- თავის საქმეს აკეთებს, თავის თავზე ფიქრობს. =„თქვენ, ჩემო ძმაო, ყველა თავის ცეცხლს უკეთნებთ, სხვა ფეხებზე გკიდიათო“.(„საშობაო მოთხრ.“, სტუმრები). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- უკეთურად, უხეიროდ
- უწესოდ. =(ყვავი) თან ფრთაზე გაეხახუნა არწივსა უკეთურადა („არწივი და ყვავი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- უკეთურება, უკეთურობა
- უხეირობა; სიავე. =ეჰ, მორჩა ძველი დროება, უკეთურობამ დალია („ივ. კოტორი ბავი“, I);; როდემდის უნდა ვიხადოთ უკეთურობის ბეგარა?! „ქებათა-ქება“, დაუკარ). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- უკეთური, უკეთურა
- ცუდი, ურიგო, უხეირო, უშნო. =„ყველა დავჯერდეთ.ღვთისგან ნაბოძარს სახელსა, თორემ, რომ ყველა მზედ ვიქცეთ, უკეთურს ვიზამთ საქნელსა“ („მზე და ვარსკვლავები“);; გაუჩენლობა სჯობია უკეთურაის შობასა [სრულად »»]
- უკერი-ა:პერანგის ღილად უკერია
- უყვარს. =ღმერთმა დასწყევლოს დიაცი, გელაკლეკება პირადა, თუნდ არ უღირდე, იცოდე, უბრალო პანტის ჩირადა. ვინ იცის, ვინ უჯეროა მკერდზე პერანგის ღილადა („ქებათა-ქება“ იუდასავით). [სრულად »»]
- უკვეთ-ს
- ურთიერთობას გაწყვეტს, არ გაიკარებს. =„ან მამაჩემი რად მიკვეთს, ან შენ რად სწყრები, დედაო?“ („ეთერი“, VII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- უკვენ(ა)
- უკან =უკანა წინ მიდის მგზავრი, მიჰკვალავს, ხუთიც უკვენა ჰყვებისა („ალუდა “ VI).; უკეენას ყურემიითა კვნესის ხმა გამოდიოდა („დევების ქორწილი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- უკიდავ:ვალი უკიდავ
- ვალი უმართებს. =„მინდი გვაჩვენეთ თვალითა, ძველ ბევრ გვიკიდავ ვალიო“ („ხევსურები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- უკიდებ-ს: ხ ე ლ ს უ კ ი დ ე ბ ს
- ხელს მოჰკიდებს, ხელს შეაშველებს. =კართანას გადასავალში მსახურთ გიკიდეს ხელიო („ცოტა რამ...“);; მოდიან ლეკის შვილები, ხელს უკიდებენ ხელსო („გიგლია“, V). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- უკილაკავო
- უეჭველი, საიმედო =წავიდა, გაჰქრა ირემი, დაუცდა თოფი, დაუცდა, იმედი უკილაკავო გაცრუვდა, როდი აუხდა! („ხის ბეჭი“, VII). იხ. აგრეთვე: კილა-კავად, კილო-კავად =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- უკილოდ
- (სრული ფორმაა: „უკილოოდ“) უადგილოდ, უშნოდ, მოუხერხებლად =უკილოდ როდი დაიწყის ქნევა ხმლისა და შუბისა („ივ. კოტორ. ამბავი“, V). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- უკირავ-ს:გულს უკირვას
- გულს უმაგრებს, ამხნევებს. =ბევრი ვუყვირე, სავაჟკაცოდა გული ვუკირე („ქებათა-ქება“, — დარბაისლურად). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |