 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 193 / 262 |
- უკლო-ნ-ი, უკლო-ებ-ი, უკლუ-ებ-ი
- „უბედონი“; იმ მიცვალებულთა სულები, რომელთაც მემკვიდრე არ დარჩათ. =მგებრად საიქიოდან მოდიან „უკლონი“ ანუ ვინც უძეოდ დაიხოცნენ („ფშავლები“, — ძველს);; შავეთის მებატონესა სამჯერ დაუკარ თავია, [სრულად »»]
- უკმიახობ-ს
- უკადრისობს და უარობს. =„ადე, ჩემო ძმაო, ადე, ჰოო, ვაჟო, რას უკმიახობ?“ („აფხუშოობა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- უკოდ(ავ)-ს
- ნესტარს უჩხვლეტს, უჯბენს (ფუტკარი) =ფუტკარმ საითამ მიკოდა, გამაცია, გამათრთოლა („ძვ. და ახალი ფშავლ. პოეზია“). იხ. აგრეთვე: მიკოდა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- უკუმეთ-ი
- უკუნეთი. =დაირეკა საბრალო ბავშვები ბნელს, უკუმეთს ღამეში, ამოაყოფინა უდაბურს, უღრანს ტყეში თავები (ვარ,) („როგორ გაჩნდენ ბუებo...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ულალავ-ს
- ურეკავს; უგერიებს, აცილებს. =ხმლით ყორნებს ულალვენ ერთმა ნეთსა („სულა და კურდღელა“) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ულბებ-ა:გული ულება
- გული ელევა, გული უსუსტდება. =გული მილბება, დაო, მხრებში ძალა აღარა მაქვს („ტრედები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ულბებ-ა:გული ულბება
- გული ილევა, გული უსუსტდება. =გული მილბება, დაო, მხრებში ძალა აღარა მაქვს („ტრედები"). იხ. აგრეთვე: გულ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- ულევს
- უფუჭებს, უშავებს. =„რას გილევენ ეს ბეჩავები, რო დასდევთ და აწიოკებთ“ („დარეჯანი“, V). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ულეინებ-ს (ულევინებს)
- უფუჭებინებს (ჭირნახულს) =„ბალღები გააფთხილე, ი ყანებს ნუ მილეინებენ! („ფშავ–ლები“, - შენამც). იხ. აგრეთვე: მილეინებენ =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- ულვაშამწვანებულ-ი
- ვისაც ულვაში ახლად ამოსული აქვს =„მონავსულები ვართ, ხელი შაგვეკრა, ბიძავ,“ — სთქვა ერთმა ახალგაზრდამ, ახლად ულვაშამწვანებულმა („შობის წინა-ღამე ტყეში). იხ. აგრეთვე: ულვაშაშლილი [სრულად »»]
- ულვაშაშლილი
- ახალგაზრდა, ვისაც ულვაში ახლად ამოუვიდა =რა უყვათ, ბევრი უნახავ ულვაშაშლილი მკვდარია! „ალუდა...“, II). იხ. აგრეთვე: ულვაშამწვანებულ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- უმად
- უგულოდ. =მე როდი მომეწონება სიტყვა ნათქვამი უმადა („კაფია“);; რა გაისტუმრა მაჰმადა, თქვა ეს ქიჩირმა ჩუმადა, რაც ლომის ღმინი იქნება, იღიმებოდა უმადა („სისხლის ძიება“, XII). [სრულად »»]
- უმარჯვებ-ს
- უმიზნებს, შესაფერის ადგილს ურჩევს. =„საკარგყმო დამალეინეთ, მოგიტანთ ხელსა მტრისასა. ყორანს მიჰქონდა ბრჯღალითა, ყურეს უმარჯვდა (=უმარჯვებდა) კლდისასა“ („ალუდა..“ V). ◊ მარჯვედ, [სრულად »»]
- უმძიმს მიწა:სისხლი არ უმძიმს
- მოკვლა ადვილად შეიძლება, ჩვეულებრივი ამბავია =„ეგ რო გაიგოს ჩემ ქმარმა, დაგადებს თოფის ლიშანსა, მეც ბატკანივით თავს მამჭრის, სისხლი არ უმძიმს მიწასა“ („ფშაველი და...,“ VIII). [სრულად »»]
- უმწერლოდ
- ბედისწერის გარეშე. =„კაცს უმწერლოდ ბეწვი თმაც კი არ გაუთეთრდება თავზეო, ნათქვამია“ („ნადირთა პატრონი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- უმხრო
- რასაც რაიმე მხრით გამართლება არ ეძებნება; მიუნიშნებელი; მნიშვნელობას მოკლებული. =„ნამდვილია, ეგრეა, უნდა ალღო, მხარი აართვა სიზმარს; სიზმარი უმხრო არ არი“. („მოკვეთ.“, მოქმ. I, გამოსვ. [სრულად »»]
- უნაწილო
- ვისაც პირში ნაწილი არ ჩასვლია, უზმო. =იმ დღეს სულ უნაწილოა, პურიც აღარა შიოდა („ივ. კოტორ. ამბავი“, VII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- უნდ-ა
- არ უნდა არა უჭირსრა, არა უშავს-რა =„არა გინდა, დედისშვილო,... იმას გზა არ აერევა“ („მოკვეთ.“, მოქმ. I, გამოსვ. III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- უნდავ-ი
- იგივეა, რაც უნდაური =თუ შენ ის გინდა, რო მომკლა, გადავილიო კლდეზედა და შენ ცბიერის თვალებით შენს უნდავს უჯდე გვერდზედა? („ფშავლის სიყვარული“). იხ. აგრეთვე: უნდაური =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- უნდაური
- ის, ვინც არ უყვართ ან ვისაც ვინმე არ უყვარს, არასაყვარელი. =ანამც გვაქცია ქალადა, უნდაურ ქმრებიმც აგვკიდა („ხმა მთიდან“, — ფშავის). იხ. აგრეთვე: უნდავ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |