 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 195 / 262 |
- ურჩევ
- ურჩევნია =„მაგას დავითფერულ... მირჩევ მე“ („ფიქრები“ - უნდა). იხ. აგრეთვე: მირჩევ =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ურძან-ი
- (Viburnum lantana) ხე-მცენარეა, ნაყოფი იჭმევა - უზანი. =დამჭკნარი დიყი, შუპყა, შამბი, არყი, ცაცხვი და ურძანი, ყველანი ერთად შფოთავდნენ: „მივაშველოთ წყაროს წყალი, არ დაგვიშრესო!“ („მთის [სრულად »»]
- ურჯულეთ-ი
- უცხო, სხვა რჯულის ადამიანთა საცხოვრებელი. =„მერე ამ ურჯულეთშია რამ ქარმა გადმოგიტანა?“ („უიღბლო იღბლიანი“, X). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- უს-ი:უსის შვილი
- რუსის შვილი, რუსი. =„ა ბეჩავ უსის შვილებო!“ („სცენა მთაში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : [სრულად »»]
- უსაგძლებ-ს
- საგზლად გაატანს. =მისაგძლეს შხამი, ნაღველი გამცემელთ, კაცის მჭამელთა („ათასნაირი ნაღველი“);; შვილს ორი ბურკვა ხალისა დედამ უსაგძლა ძალადა („სისხლის ძიება“, VII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- უსალბუნებ-ს
- დაამშვიდებს, დააამებს, ანუგეშებს. =მგლოვარე დედას ვერ უსალბუნა, იმას უფროცა ცრემლები სდისა („დედა და შვილი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- უსამდურავებ-ს
- სამდურავს ეტყვის, უსაყვედურებს. =„შენ მაინც როგორ მოსტყუვდი, უსამდურავეს დათვებმა ნიკორას, - თავდასიებულო“ (*** „გაცინოთ“) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა [სრულად »»]
- უსახსრო
- უპოვარი, ღარიბი, გაჭირვებული. =უსახსრომ ყოველ მხრიდანა ღმერთზე მიაგდო იმედი („წიფელი და კოდალა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- უსვეო
- რაშიაც სვე (სვია) არ ურევია. =„სვე სუ მუდამ გვეჭირვების ლუდისადა, უსვეოდ ვერც ხატს დავანამუსებთა-დ' ვერც მკვდარს“ („სცენები“, ხეესურეთში). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- უსტარ-ი
- =„მაშ მე რაღა ვქნა უსხივომ, უსტარმა, უსინათლომა“ („მთა და მთვარე“). იხ. აგრეთვე: უშტარი ◊ წერილი. მივიღე შენი უსტარი, გულზედ დამესვა ისრადა („თ. გიგლო ყარალაშვილს“). [სრულად »»]
- უსურმაგ-ი
- ცხოველი (ცხენი, ჯორი, ძაღლი, კატა), რომელიც არ იჭმევა. =„დევ-ქაჯთაც“ ბევრი მოესროლეს იმათ (ხატებს) „ციცეების“, ძაღლების და სხვა „უსურმაგის“ ნაჭერ-ნაკუწები („რამერუმე მთისა“).; (გადატ.) [სრულად »»]
- უსწორებენ:ერთი მეორეს გულებს უსწორებენ
- თანაბრად იბრძვიან, ერთმანეთს არ ჩამორჩებიან. =მხედარნი ერთი მეორეს კვლავ უსწორებენ გულებსა („მანდილი“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- უსწორო
- უბადლო, შეუდარებელი. =რაც უნდა უძლური იყო, თავს სცნობ უსწორო გმირადა („რა-გინდა ბედმა მიმტყუვნოს“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- უსხედან:ჩოქით უსხედან
- სასმისის მომტანნი ცალ მუხლზე დაჩოქილნი არიან (სასმისის მიწოდებისას პატივისცემის ნიშნად). =მუხლებს წინ თავშიშველანი ორნი უსხედან ჩოქითა, თასებს აწვდიან, იღებენ შავს ლუდსა დიდის გობითა [სრულად »»]
- უტატანებ-ს
- ემუქრება, ექადება, უცაცხანებს. =(ეშმაკი) უტატანებდა ბეთლემის ვარსკვლავს, საუცხოვოდ ცაზე მოკაშკაშეს, რათა ჩამქრალიყო იგი („ეშმაკი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- უტაცებ-ს
- დაუჭერს. =შეჰკითხა ბერმა ლუხუმმა, ვადა ეტაცა ხმლისაო („ბახტრიონი“, VII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- უტევ-ს
- უშვებს, ატარებს. =„გზად არ მიტევდი მიმავალს, მავსებდი ცოდვაბრალითა" („გველის-მჭამელი,V, VI). იხ. აგრეთვე: მიტია ◊ შეუტევს, მიეტანება მიუვარდება. „პირი ღააღო ვეება, [სრულად »»]
- უტიფარ-ი
- გამოუცდელი, უზადო, უცოდველი. =(გული) სულ უტიფარი და ნორჩი, ვინ იცის, საით დარბოდა! („გული გაეგზავნე ქვეყნადა“) ◊ გულუბრყვილო. ხალხს ვაბრიყვებთ. და არ ვიცით ჩვენ „უტიფართა“, რომ [სრულად »»]
- უტობა
- ჯიუტობა, სირეგვნე, უვიცობა. =„ჩვენ, ხორციელთა, ჩვენის უტობითა, ჩვენის უმეცრებითა, თუ ან რამ ღმერთს შავაწყინეთ, ან კვირეეს შავაწყინეთ, გვიყმენ, გვიმსახურენ ჩვენის ალალის ოფლითა“ („ფშავლების [სრულად »»]
- უტრიალებს:რა უოხრო და უტიალო
- რა ვუყო (იტყვიან სასოწარკვეთილებით, როცა რაიმე გაფუჭებულია ან ძნელი გასაკეთებელია). =„აბა რა უოხრო და უტიალო გულგაცვივნილს წისქვილს ეხლა?!“ („ფშავლები“, შენამც). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |