 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 197 / 262 |
- უშვერება
- უშვერობა, ცუდი საქმე. =ამოგშხამდებათ, მტარვალნო, რაც უშვერება ჰქმენითა („ხმა სულეთიდან“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- უში
- ოხვრა. =მე ჩემის ნატოს გვერდითა მთლად დავდნი სულთქმა, უშითა („ერთი სიყვარულის ამბავი“, VII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- უშრეტი
- „გამოულეველი“ (ა. შან.). =კლდეზე ვარ დაფუძნებული, იგია ჩემი მრჩენელი. ეს გიკვირს? ტყუილად გიკვირს, უშრეტს მაწოვებს ნექტარსა („პასუხი არყისა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- უშტარი
- ბრმა, თვალის სინათლეჩამქრალი. =„დათვმა ხმა აღარ ამოიღო, დაჰკიდა თავი, დაღონდა, დარჩა უშტარი, უსინათლო“ („ცრუპენტ. აღმზრდ.“, ნაწ. II, თ. 11). იხ. აგრეთვე: უსტარ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- უშტიალებ-ს
- უტევს, ემუქრება. =„ბალღებო, ხმა გაჰკარითო, თორო მე ვიცი თქვენიო!“ უშტიალებდა (ბერდიხა) („ბერდიხა“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- უშუაკაცებ-ს
- უშუამავლებს, სადაო საკითხს გაურკვევს. =„კაცნი იმით დაუყენებიხართ თავის მსახურად ღმერთსა..., რომ შეგვარიგოთ, გვიშუაკაცოთ“. („მოკვეთ“, მოქმ. VI, გამოსვ. V). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- უჩან:წინ მარტი უჩან, უკან - აპრილი
- შიშველ-ტიტველია.ძალიან ღარიბია. =„წინ მარტი მიჩან, უკან აპრილი, თავზე ქუდი აღარ შამრჩა და ქალმები“ („გასამართლ. ჩიბუხი“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- უჩანგებ-ს
- აქეზებს, უკიჟინებს. =ეშმაკი მიზის გულში და მიჩანგებს: „გააფუჭე, წაახდინე...“ (ამბობს მგელი) („მგელი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- უჩინ-ი
- სადაც არაფერი ჩანს, ბნელი. =„შავი ნისლები ცურავენ, ისედაც უჩინს ქვეყანას უფრო წყვდიადით ჰბურავენ.“ („ჰაოს და ქართლოს“ III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- უჩინო
- უჩინარი =მკვლელს შუა გზამი დაეცა თავში, ლოდისა მსგავსი უჩინო არსი („სვინდისი“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- უჩნევარ-ი
- შეუმჩნეველი. =იმ ჩვენის ობლის სული კი იქცა პეპელად ჭრელადა, აქა-იქ დაციალობდა იგი. ტყე-ველად ნელადა, ბრმათ უჩნევარი, თვალხილულთ გულისა დასაწველადა („სული ობლისა“, V). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- უცემ-ს:თვალს უცემს
- თვალს ჩაუკრავს, თვალს უპაჭუნებს. =„ე დედკაცი, როცა შენთანა წევს, გეხვევა, გეტოლება და იქ სხვას თვალს უცემს („სცენები“, - ფშავლ. ცხოვრ, სცენა I). (ფიგურ.) ელავს.; ცა თვალს უცემდა სატრფოსა, [სრულად »»]
- უცნაურ-ი
- უცნობი. =„უცნაურს როგორ გაგიღო კარი, განა ისე სულელიცა მნახე?“ („მოჩვენება“).; „უშველე, სხვანი ამბობენ, მაგ ჩვენს უცნაურს ვაჟასა“ („გიგლია“, V). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- უცოდვებ-ს
- ცოდვად, დანაშაულად ჩაუთვლის. =„მაშინ არც ღმერთი გვიცოდვებს მტრისად შაქცევას ხელისას“ („გველისმჭამელი“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- უცრი-ს:წვერ-ულვაშს ქარი უცრის
- წვერ-ულვაშს ქარი უწეწავს. =„თავს დაჰყრანტალებს ყორანი, წვერულვაშს უცრის ქარია“ („სტ.-მასპ., XIII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- უცქერი-ს:ცერად უცქერის (დაჰყურებს)
- ამაყად, ამპარტავნულად, უკადრისად უცქერის. =ზოგს ვლანძღავ, სხვას ვცემ თავშია, ძველ ნაცნობთ ვუცქერ ცერადა („ექსპროპრიატორის სიმღერა“);; მთაო, რად ეგრე „გულდიდობ, ცერად დაჰყურებ ბარსაო? („მთა [სრულად »»]
- უძახინებ-ს
- (ხევსურული) დიდხანს, ბევრჯერ დაუძახებს. =„შენაც გიძახინე, გონად ქვე ვერ მაგიყვანე“ („სცენა მთაში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- უძე:ხმა უძე
- ხმა აქვს. =„შაჰმღერენით, შაჰმღერენით, აბა რარიგი ხმა გიძეთ, რარიგი სიმღერა იცით“ („საშობაო მოთხრ.“, სტუმრები). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- უძმოს-ძმა
- „უძმოს, უნათესავოს, დაჩაგრულის დამხმარე, მფარველი“ (გლ.) =„ვისა სცემთ, ეე. ძმობილებო! დაიძახებდა ჩალხო აქა ვარ უძმოს-ძმა!“ („უძმოს-ძმა“, I);; უძმოს-ძმა სხვის გულისათვის ჩხუბობდა, სხვას [სრულად »»]
- უძუძურობა
- ძუძუს უჭმელობა. =მამა ვაჟს მწვადად შესწოვდა. დედა-ბატარას ქალასა, ბატარას. ბაცქინტერელას, უძუძერობით მთვრალასა („ნეტავი შენა, შავ-ნისლო“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |