სიარული უჭირს, დასუსტებულია. =მე, რო მუხლი არ მიჭრის, ხმალს ვერ მოიქნევს ჭაღარა!“ („ხევსური ბერდია“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
შვენის. =ბოლთა, ღიღიანი დუქნის წინ ღაბაბფუნთუშას უხდება ◊ უფუჭდება რატომაც არ გაიხარებს, რა საქმე იმას უხდება („ვართანას“) ◊ მიუხდება, მიუვარდება. „შინ რად გვიხდებით [სრულად »»]
უშავებს. „ნუთუ კაცთ თავის შვილები არას უხდენენ შინადა?“. („მთათა ერთობა“). ◊ ა რ უ ხ დ ე ნ ს - არ უწონებს, ნებას არ აძლევს.; ფშაველი, ათასში ერთის გარდა, ერიდება ღორის ხორცს, [სრულად »»]
ქუდმოხდილი ეხვეწება, ძალიან სთხოვს. =ათასჯერ სთხოვა მდინარემ, ათასჯერ ქუდი უხადა, მაგრამ კლდემ ისევ და ისევ თავისი გამოუცხადა („კლდე და მდინარე“);; თუ რამ წამიხდა სახლშია, ცხარეს ცრემლს [სრულად »»]
უნახავს, უსინჯავს. =ცივით ჰკლავდეს, მოსაკლავს არ უხედავდეს სახესა?“ („სისხლის ძიება“, VI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
გაუმხიარულებელი. =ყმა უმღერალი არ ვარგა, ვაჟკაცი უხელებელი; ვაჟკაცსა უხელებელსა ქალი სჯობს უხსენებელი („უძმოს-ძმა“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
ხელსაქმის უცოდრობა (ვაჟა). =„უხელთურობას“. ვინმე შესწამებდა („ფშაველი და..“, VI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]