 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 200 / 262 |
- ფაფა:ჩიტთა ფაფა
- ჩიტთა ფაფობა დღეს მოხარშული ფაფა (ფაფას გარეთ, სხვადასხვა საგნებზე წააცხებდნენ, რომ ჩიტებს ეკენკათ). =ყველიერის შაბათს უდუღებენ ჩიტებს და თაგვებს ფაფას, გაუტანენ ბანზე ნაფოტებზე გაკრულს. [სრულად »»]
- ფაფანაგ-ი
- ზედატანსაცმელი ქალისა, ჩოხისმაგვარი. =ქალს საშინაოდ აცვია ჯუბა (შალის კაბა), ფაფანაგი (მოკლე ჩობა) და ტყავი („ფშავლები“ - ძველს). იხ. აგრეთვე: შავფაფანაგიან-ი, ჯუბა-ფაფანაგ-ი [სრულად »»]
- ფაფობა:ჩიტთა ფაფობა
- ჩიტებისა და თაგვების უქმე ყველიერის შაბათი, როცა ჩიტებისა და თაგვების მოსამადლიერებლად ფაფას ხარშავდნენ. =დღეს სულ სხვა მოვალეობა კეკელას აწვა კისრადა, ჩიტთა ფაფობა დღე იყო, იმიტომ არის [სრულად »»]
- ფაფხურა
- ბაქია, მკვეხარა. =„რას დასწრწი, რას დაეთრევი, შე უნამუსო, ფაფხურა“ („გოგოთურ და აფშინა“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ფაფხურობ-ს
- ბაქიბუქობს, იკვეხის. =„რასა ფაფხურობს აზატ-ხან, ჩვენზე ვინ გაათავადა?!“ („ირაკლი ბრძოლის წინ“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ფაშ-ი
- ფაშვი. =ბევრს გაუსქელე კისერი, ბევრს გაუდილე ფაშები („ქებათაქება“,- ქრთამი). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ფაში-ფუშ-ი
- ღიპი, დიდი მუცელი. =ჩამწკრივებული სტუმრები ჰშვენიან ფაში-ფუშითა („ერთი სიყვარულის ამბავი“, VII]. =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ფაცერ-ი
- წყალში ჩადგმული ლასტი (თევზის საჭერად). =ბეწინა...ფაცერსაცა ჰმართავდა, საორაგულე ფაცერს („ორაგულის ცხოვრება“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- ფაცხი:ფაცხში გამოდის
- იხ. აგრეთვე: გამოდი-ს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
- ფახაწ-ი
- შიში, რიდი. =შენ სხვას დასცინი შიშის გამო და ცოტა არ არის, რომ თავადაც ფახაწი გქონია („ალ. რაზიკაშვილისადმი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- ფახახიან-ი
- ღაბაბიანი. =გულს უმაგრებენ ჩალხიას გმირნი ტყავ-ჩოხიანები, დაჭრეხილ ფახახიანნი, ხმა მჟღრინავ-ბოხიანები („ჭირისუფალი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- ფეთქ-ს
- ფეთქავს. =საწყალი როგორ ჰფეთქდა, გული როგორ უცემდა (როჭოს) („პატარა მწყემსის ფიქრები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ფერ-გონ-ი
- სახის ფერი, იერი. =(შერეს) ფერ-გონი გამოჰლეოდა შავეთში ნატარივითა („ეთერი“, XIII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ფერ-ი
- მსგავსი. =ახლა კი შეგვიძლია, სახლის ფერი სახლი ავაგოთო („ერემსერემ-სურემიანი“; იმ დროის კაცი თავის ფერის კაცის ხორცს დაუზოგავად შაექცეოდა („გოჩი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ფერდ-ი
- =გამოვლეს ლიქოკის წყალი ამოვლეს ცოტა ფერდის „ძაღლიკა ხიმიკაური“, IV). იხ. აგრეთვე: ფერდა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ფერდა
- ფერდობი. =მთხოვარასავით მიცქერის გაღმიდან ფერდა ტყიანი („შემოდგომა“). იხ. აგრეთვე: ფერდ-ი, ფერდო =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ფერდო
- =(მელმა) გადაიარა ტყიანი გორა, შეუდგა ფერდოს და გავიდა დგნალიანში („ტრედები“). იხ. აგრეთვე: ფერდა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ფერდობა
- ფერდობი. =ვიარებოდით წყვილადა, სულ გადავთელეთ ფერდობა „ცოლი ანუ...“, IV) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ფერცხალ-ი
- ნეკნი. =გამოქვაბულის ზემოთავში ელაგა გამოხრულა კენჩხოები, კარებისკენ - წვრილი ძვლები, ფერცხლები, კანჭები („გოჩი“).; დევის ფერცხალი- იტყვიან ცელის ეპითეტად. „გაფხავდი, გაფხავდი, დევის [სრულად »»]
- ფერცხალა
- თხელი, ფერცხლის მსგავსი, ვიწროზურგიანი (გორი), ფხა-გორი. =წყალი სჩქეფს, ხევი ჩატირის, განა ერთი და ორია: აქაც, იქ, იმას იქითაც, საცა ფერცხალა გორია („ღამე მთაში“) =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |