ფუნჯიანი (ჩვეულებრივ წითელი ფერის) ქუდი (იხურავენ მუსლიმანები ახლო აღმოსავლეთის ზოგ ქვეყანაში). =(ფიგურ.) (ჩხიკვს) გავაძრობ იმ ჭრელ ახალუხს, მოვის პერანგს, მოვხდი თავიდან წითელ ფესს [სრულად »»]
ფესვი. =„შენგან ცრემლად იღვრება წვენი ვაზისა და თვით მათი ფესოები“. („მუცელა“, VIII) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
ფეხები ბავშვის ენაზე. =(კურდღელმა) რომ დამინახა, ამობრუნდა გულაღმა და ფეფებს დაუწყო თამაში („კურდღელი“, - საწყალი). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
ფეხწინდიანი, წინდებჩაცმული. =ხევსური გამოხვეულა ათასგან გამთელებულ ტყაპუჭში და „ფეხთათიანი“ გამოიბღვირება გარეშამოზედ („ხეესურეთი“), (ნახ. იხ. გვ. 270). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
ცხენის ეპითეტია. =თამაშობს შენი ფეხთეთრი, დავა ტერელოს წყალზედა („ჩანაწერები“.) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
ფეხწმინდა ნადირი „წმინდა ნადირი“ - ირემი, ჯიხვი, არჩვი და მისთანანი. =მტერი არ დაბადებოდა ჯერ ამ ტყეს. ფეხწმინდა ირემი თუ ლახავდა ამ მთა-ბარის არემარეს („ჭრელი ამბები“). [სრულად »»]
ფრთხიალი. =მკერდოფლიანის ბიჭების ცასა სწვდებოდეს გრიალი და თანაც შევიწროვებულს მწყრებს ამოჰქონდეს ფრთხიალი! („ჯეჯილი“) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
ფითრი და ნეკერი, მოგიკედი. =ძმაო, მიტირე, ამდვნის ფითრ-ნეკრის კაფითა („მწყემსის სიმღერა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
ფინია. =სწვავს ტანჯვა-ვაების ცეცხლი პატრონს და იმის ფინასა („მემღერება და ვიმღერი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
„ამა თუ იმ ხელობის მფარველად აღიარებული ბიბლიური პიროვნება. (გლ.) =„განა ჩვენი „ფირი“ წმინდა კაცი არ იყო? ხარაზებისთანა წმინდა „ფირი“ ვისა ჰყვანდა“ („სოფლის სურათები“). [სრულად »»]
ძალიან მცირე ერთი ბეწო; აქ: კაპიკი, გროში. =მის საზრუნავი ის არის, რით გაალაღოს ძმებია, თითონ თუნდ ერთი ფირქლიცა ჯიბეში არა სდებია („უიღბლო იღბლიანი“, III) =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
თაფლგამოცლილი ფიჭა. =(„ვეშაპმა) პირი დააღო ვეება, ჩასაყლაპავად მიტია, მაგრამ ხმლითა ვეც გავუპე თავი, როგორაც ფიტია“ („ბახტრიონი“, VII) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
„ადგილი, სადაც ფიჩხი, წვრილი ტყეა“ (გლ) =„ჩვენებიან გოგო-ბიჭებს გუშინწინ ფიჩხიანში ენახათ დათვი“ („დათვი“, ყველამ). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]