 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 203 / 262 |
- ფრთე
- ფრთა. =„მინდორს რო გავცდით, მერმე ნელ-ნელა ამწიეს და წავედით ცისაკენ, ფთეები შამესხა“ („შთაბეჭდ“, II); კლდეებზედ დაიკეცება სვავთა და არწივთ ფრთეები „არაგვს“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ფრიალი
- ფრენის ხმა. =ისმოდა ფრიალი, სტვენა, ჟივილ-ხივილი („წიფლისჩიტა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი [სრულად »»]
- ფსიტი
- (Rupicapra rupicapra) არჩვი =ცხენებს და ჯორებს აჰკიდეს ნანადირეეი მრავალი: ხოხობი, გნოლი, ირემი, ფსიტი კლდეებში მავალი. („ეთერი“; IV) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ფსლიკვ-ი, ფსლიქვ-ი
- „ხვლიკი“ (ვაჟა). =(ბებერს) ფეხები ფლისკვისა ჰქონდა, ხელებად ბჯღლები ციცისა (ვარ.), („ეთერი“).; გველის ზმანებაში ფსლიქვი გაწყვეტილაო („ფშაველი და“, XI);; სენცეცხლა ჰხნავდა ყანასა ალაგსა [სრულად »»]
- ფუდულ-ი
- ფუჭი რამ, ამაო =რას ვცოდვილობდი საწყალი, ყველა ყოფილა ფუდული („საკმაო ხანი ვიცოცხლე“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ფუი-ს
- ერთმანეთში ირევა (ნისლი, კვამლი..). =თანაც ჯანღები ჩამოწვა, კუპრივით შავად ფუოდა („ნადირთა პატრონი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ფუნდრუკ-ი
- კუნტრუში. =(კურდღლები) შორიდან უცხადებდენ (დათვს) თავიანთ გრძნობებს წვერების ცმაცუნით და ყურების ბარტყუნით, ხტომით და ფუნდრუკით („დათვი“, - გამარჯვებელი). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ფურ-ი:ფურის ბოჩოლა
- ქალის შვილი (ვაჟი). =„ემაგას დაგკრავსთ ყლარტიაული ფურის ბოჩოლა, უძმოს.ძმას რო ეძახიან“ („უძმოს-ძმა“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ფურისულა
- (Primula) „მცენარეა ბალახეული“ (ვაჟა). =მწვანემ შემოსა ჭალები სულა, ამოჩნდა ია და ფურისულა („პასუხი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ფურცქვა
- ფრცქნა, აქ პუტვა, ბუმბულის გაცლა. =მაგდანა დედლის ფურცვას შეუდგა („ლექსოს სამწყემსო“ I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ფუტკულაობს
- გორაობს, იქექება მტვერში, ბზეში (ქათამი, ჩიტი). =(ქათმები) იქა ფუტკულაობდენ, გროვდებოდენ მუდამ, მაგრამ მერე ყველამ ფეხი ამოიკვეთა („ჩემი შავარდენი“, XI);; ღაბუა და ნაცარა ბაგაში [სრულად »»]
- ფუჩინა
- ხბო (ბავშვის ენაზე). =ჩემი ბალღები მაშინვე ფეხზედ დადგნენ: „დედავ, ფუჩინა, კარგი ფუჩინა“ („ახალი წელი ფშავში). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- ფუძე
- ნაგებობის დასადგმელი ადგილი, რომელიც ცრურწმენით შეიძლება იყოს კარგი ანდა ცუდი, სახიფათო (ავი სულის წინასწარ დაკავებული). =მესამემ ფუძე წამოაყენა მიზეზად: „ამ ადგილას კაი ფუძე არ არის, [სრულად »»]
- ფუხლუხ-ი
- „ფქვილის საჭამადი - წყალში მოკიდებული ფქვილი ცხიმითა და ყველით (მარხვაში - ჭინჭრით, ღანძილით, ან რომელიმე სხვა საჭმელი ბალახით შეზავებული)“ (გლ.) =„ხვალაც, როგორც ამაღამ, ხუთკურის [სრულად »»]
- ფუჰა!
- ფუი! =„გამოდი გიგოჩიით, ავსულობაო, ეშმაკობაო, გაძრომ-გამოძრომაო, გამკრეჭელობაო, მეკანტალობაო! ფუჰა! ფუჰა! ფუჰა“ („სვენები“, - სენა ხევსურეთში). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ფშაველ-ი:ფშავლის შვილები
- ფშავლები =„ქისტეთს გადადით ფშავლებო, ყველა გამოდით ჯარშია, ნაქებო ფშავლის შვილებო, საიმედონო ხმალშია“ („გალაშქრება“...) იხ. აგრეთვე: ხევსურთშვილებ-ი, ქისტიშვილ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ფშლეკ-ს
- ფშეკს, ბზეკს. =წვერთა ჰფშლეკდის, თავმომწონარა, ჩაბარკონაი (დაბალი ტანისა) („ფშავლები“, - შენამც). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ფშნატა-ფშნუტ-ი
- მტვრევის, მსხვრევის ხმა =„ლაწილუწი, ფშნატა-ფშნუტი მომესმა“ („მოგონება“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ფხა
- მჭრელი იარაღის პირი. =ვეღარ გაუძლო ვარამსა, დანას დაეჭრა ფხაზედა“ („გივი“); (ფიგურ) შუა იჭრება ქიჩირი თმის თვალების ფხაზედა („სისხლის ძიება“, VI). ◊ ეკალივით წანაზარდი [სრულად »»]
- ფხაშეუშლელ-ი
- საუკეთესო ფოლადისაგან გაკეთებული; კარგი ფხის მქონე, კარგად გალესილი =გოდერძისთანა შემბრალედ მარტო დედა თქვეს მისული, შვილისთვის მიერთმეინა ფხაშეუშლელი მისრული („ეთერი“, VII);; რა ფერისაა [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |