ნაცარ-მტვრად, ნაცარ-ტუტად =(ფიგურ.) ქარა-მტვრად იყო ქცეული ენაწყლიანი მუდარა („აზრი და გრძნობა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
ქვირითის დასაყრელად წყლის აღმა მიმავალი თევზების გუნდი. =„დავაცქერდი. მომდგარა თევზი, მომდგარა ფარცხად მთელი ქარავანი“ („ცრუპენტი კლმზოდი“. ნაწ. II, თავი I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
„სტვირის სარეზონანსო ნაწილი, რომელიც ოდნავ მოკაულია და ბოლოსკენ მსხვილდება. ქარასა ხისაა, მაგრამ შეიძლება რქისაც იყოს; ნახვრეტები აქვს, რომელთაც თითები ეფარება ან ეცვლება სხვადასხვა ტონის [სრულად »»]
ამისთანა სიტყვა. =ნუ, ნუ მეძახით საწყალსა, მწყინს ამისთანა ქართული („გლეხის სიმღერა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
ყბედი, მოუფიქრებლად მოლაპარაკე ენა. =„ნუ იტყვით ვაჟკაცის აუგს ენითა ქარიანითა“ („ალუდა“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
ცალპირა წერაქვი. =კლდე უნდა იყო, სალი კლდე, მიწავ, რადა ხარ ფხვიერი, — რომ ვერა სთხრიდეს საფლავებს ქარჩით მოხუცი ხნიერი („ნატვრა“), (ნახ. იხ. გვ. 275). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
შორსშირად, ნაწყვეტნაწყვეტად სუნთქვა და ქშენის ხმიანობა. =გამოჩნდენ ძაღლები ქასქასით. იმათ თან მოჰყვნენ მონადირენი („დიდებ. საჩუქ.“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
პატარა გორაკი, „სერი“ (ვაჟა). =(სერეფენია) შედგა ქედერზე, დაყუნთდა („მელია-სერეფენია“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
მდიდარი, შეძლებული =რაც ფშავში ქევხეებია, ერთი ვერ უელის წინაო („ძვ. და ახალი ფშაური პოეზია“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
ქერუბიმი რელიგიური მითოლოგიით: ანგელოზი უმაღლესი რანგისა“ (გლ.) =სდგას ქერუფიმი - სამოთხის შვილი (თარგმ.) („ქაჯი“, ნაწ. II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
ქერქის გაცლა. =„დავიბაროთ კოდალა და გამოვუცხადოთ, ხელი აიღოს კაკლის ქერქვაზე“ („კაკალი“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
ქერქის გაცლა. =„დავიბართთ კოდალა და გამოვუცხადოთ, ხელი აიღოს კაკლის ქერქვაზე“ („კაკალი“, IV). იხ. აგრეთვე: გამოქერქვა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
ქეჩო. =დათვი ჯერ ისევ კალხზე იდგა, იცოდა, რომ ღორი პირველი დაუტევდა და ფიქრობდა ქერჩოს ვტაცებო. მაგრამ მოტყუვდა („დათვი“ - გამარჯვებული, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
ვაცი, რომელიც ცხვრის ფარას წინ მიუძღვის ხოლმე. =„ჯერ ცხვრები არ დადიან უბელადოდ, ისინი თხას აირჩევენ „ქეჩად“ („სოფლის სურათები“, 2). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]