ქეციანი. =„ახ, დალახვროს უფალმა - იხ. უბეღური, ქეცაო!“ („ბრძენი ვირი“, V). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
ფეხით მავალი, ქვეითი. =თავის კარავში მიბძანდა პატარა კახი ქვეითა („ივ.კოტორი ამბავი“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
კიდეც. =ამას ჯერ ჩვენ არ „ვჩადით“ ჩვენს ქეეყანაში, რომ ჯვარს ეკადრებოდეს? - სხვაგან კი „ქვეც რა უშვადა“ („რამერუმე მთისა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
იხ. აგრეთვე: წა-ჰ-არავ-ს: ხმას წაჰკრავს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, [სრულად »»]
„წვრილ-წვრილად თოვა“ (ა. შან). =ჰა, ჰხედავთ, ქირსლაც დაიწყო, თითქო ფქვილს ვინმე სცრიდესა („მთაში“, VIII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
კინწისკვრით. =„ნებით ვარჩიე წამოსვლა ქისტიკვრით წამოყვანასა“ („ერთი სიყვარულის ამბავი“. III);; (დიაკვანი), თუ არ წავიდა საყდარში, ქისტიკვრით წაიყვანენ („სადიდმარხვოდ.“). [სრულად »»]
ქისტი =„გამუქცევიხარ ქისტიშვილს, გადუქცევიბარ ქალადა“ („ალუდა...“, II). იხ. აგრეთვე: ლეკ-ი:ლეკის შვილები, ფშაველ-ი:ფშავლის შვილები =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
მოზრდილი ღრმა საწვნე. =თაროზე ორი ჯამი იდგა, ორი კოვზი და ერთიც ქიტურა ხისა, ტარმოკლე, თაგვების ნახრავი („ცრუპენტ, აღმზრდ.“, ნაწ. I, თავი III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
ქმრის ოჯახში, ქმრის ნათესავებში. =პირველს შემთხვევაში ქალი მაინც და მაინც სამი წელი „ქმრეულთას“, ქმრის ოჯახში უნდა დარჩეს, რომ ქმარს წირვა გადაუხადოს („ფშავლების ძველი სამართალი“). [სრულად »»]
ხმაურობა. =მაშინ კი უფრო მიყვარხართ, როცა ჩამოგდისთ ღვარია, ქოთობით, ვაი-ვაგლახით, ისმის ბუნების ზარია („თქვენი ჭირიმე, ჰოი, მთებო“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
ხმაურობს =გუშინა ვნახე მდინარე აღვარებული ქოთობდა („ბალი ვიხილე გუშინა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
ქოქოლას აყრის. =კაჭკაჭი დიამბეგს სწყევლის, ჰქოლავს და ეუბნება: „რა დაგიშავე ისეთი, შე წაწყმედილო, რომ შვილები ამომაწყვიტეო?“ („ქუდოვანი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
ქონი და დუმა. =(მოხუცმა უცნობს) თან მისცა გუდა-ნაბადი, ქონ-დუმით განაპოხია („უიღბლო-იღბლიანი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
იხ. აგრეთვე: ხარ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
(Acer laetum) „ფოთლოვანი ხე ნეკერჩხლისებრთა ოჯახისა; მაღალი ტანისა; აქვს ლამაზი, 5-7 ნაკვთიანი ფოთოლი; იზრდება ტყეებში“ (გლ.). =„ეს დევებივით ქორაფები როგორ აწვდილან ზეცად და მზის სხივსაც [სრულად »»]