 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 207 / 262 |
- ქოფაჩი
- ძველებური თოფია ერთგვარი. =იარაღის სახელები, თოფი: ხირიმი (საუკეთესო თოფი), შაშანა, სითა, ქოფანი, ერეჯიბი, ბაზალა და სხვ. („ფშავლები“ - ძველს). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ქოჩორბევრ-ნ-ი
- ბარელი ნასწავლი, ურწმუნო ხალხი (ხატის ენაზე). =„მკლეთ მკლავს გამისწორეთო, კისერი კისერსაო, მიუდეგითო ქოჩორბეერთა“ („ფშავლების ამაოდ მორწმ.“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- ქოჩრავ-ს
- ნისკარტს მაგრად სცემს, ბდღვირს ადენს. =„ორი ყოვი წაკიდებელიყო, ჰქოჩრავდნენ ერთმანეთს, სამკვდრო-სასიცოცხლო ჰქონდათ“ („ცრუპენტი აღმზრდ“, ნაწ. II, თ. I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ქოჭ(ებ)-ი
- ხის კეხი დიდი ტვირთის (თივა, ჩალა, შეშა) საზიდავად (ქოჭით ჩვეულებრივ კმაზავენ. ვირს და ჯორს) =შენგან დადგმული ქოჭები უნდა ვატარო ვირულად („სიმღერა სასოწარკვეთილისა“); კ ო ჭ ე ბ დ ა დ გ მ უ [სრულად »»]
- ქოჯონი
- „კონა, გროვა“ (ვაჟა); =კაპარჭში ჩაწყობილი ისრების ფრთათა გროვა, კაპარჭიდან რომ ჩანს როგორც დღევანდელს. მხედარს მხარიღლივ აქვს გადაკიდებული პატრონებით სავსე სასწრაფო, ისე ძველს მეომარს [სრულად »»]
- ქრიჯა
- წისქვილის ალადან ფქვილის ამოსაღები ხელსაწყო, - ყოში. ქრიჯაში მიაქვს ხვავია (ვარ.) („მთაში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ქსელი
- შალეულის საქსოვ დაზგაზე აღმა-დაღმა გაბმული ძაფები, რომელთაც გარდი-გარდმო ზედა ექსოვება. =ავიღოთ, მაგალითად, ქსლის იარაღი გარა, ცხემლა, საყვანელა ანუ კაკაჩუნა, სახებავი და სხვა („მცირე [სრულად »»]
- ქუბდია
- რგვალი, საბურავიანი ჭურჭელი ხისა (იყენებენ მარილისა და მისთ. შესანახად) =გვერდით, სქელს მუხის ფიცარზე, ეწყო.. ხის თეფში, ქუბდია (სამარილე), ხის კოვზი და ნივრის სანაყი გურჩი [სრულად »»]
- ქუდი:ქუდს გაიცერებს
- იხ. აგრეთვე: გაიცერებ-ს:ქუდს გაიცერებს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
- ქუდოსან-ი
- ვინც ქუდს ატარებს, – მამაკაცი (შდრ. მანდილოსანი). =„(ტყვეები) ამბობენ, სუ როგორ გასწყდა ფშავლებში ქუდოსანიო“ გიგლია“, II), =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა [სრულად »»]
- ქუდოსან-მანდილოსან-ნ-ი
- ქუდოსნები და მანდილოსნები, – კაცები და ქალები. =„ქუდოსან-მანდილოსანნო, თქვენთვი ერთის თქმა მწადისა“ („ხევისბრის განცხადება"). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ქუქუმო-ამოუზინებელ-ი
- ვისაც ქალებისა არაფერი გაეგება. =„დიაცის ქუქუმო-ამოუზინებელო“ („სცენა მთაში"). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ქუჩ-ი
- (fesluca sulcata) თმასავით წმინდაღეროიანი ბალახია, იზრდება კლდეებში, ხრიოკ ადგილებში. =კარგად იკიდებს ცხენი ფეხს, ქუჩზედ აღარა სხლტებისა („გალაშქრება...4);; „შენთვის ვასუქე ირმები, ვაძოვე [სრულად »»]
- ქშერობ-ს
- იმეტებს არ ენანება. =„ქმარას თუ ჰნანობ, თვალშურთხო, ვერ ჰქშერობ მოსაკვლელადა“ („გველის-მჭამელი“, X). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ქშიტინ-ი
- ჩქარ-ჩქარი სუნთქვა, ქშუტუნი. (მუცელა,მიდიოდა დაღლილი, ქშიტინით („მუცელა", XII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ქცევა:ცის ქცევა
- დიდი წვიმა, თავსხმა. =მთლად მე მეკუთვნის ქვეყანა: მთაში–მთა, ბარად-–ბარია..., ავდარი, ჟინჟლი, ცის ქცევა, ცა მოწმენდილი, დარია („სიმღერა" – არც-რა). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ღაბახი
- ნიშანი თოფის სასროლად, რომელსაც სდგამენ 400-500 ნაბიჯზე. =ფიცარია მოწერილი. ზედ პატარა ქაღალდი აკრავს“ (ვაჟა). ლაბახს ,,დგამს“ ჭირისუფალა.ვინც ამ სამიზნეს ტყქვიას მოაზვედრებს, მას [სრულად »»]
- ღადე-ღუდე
- ოღრო-ჩოღრო, დახრამული. =დიაღ, ასეთია ხევსურეთი, ასეთის ხალხით არის დასახლებული ის ღადე-ღუდე, ხრიოკ-ხრიაკი „ქვეყანა ხევსურეთი („ხევსურეთი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- ღადუნ-ი
- „გარეული კატა“, (ვაჟა). =(წიწმატას) აშინებდენ სხვადასხვა რამეებით: დიდი ვირთაგვაა ბოსელში, რქიანი, ეშვებიანი, მოვა და შეგჭამსო. ეს ღადუნიო, ჩამოგაფხაჭნის მთელ სახეს და სხვ. („ბერდიხა“, [სრულად »»]
- ღავღუვ-ი
- ღავღავი, ყმუილი =(ვაჟკაცს) შეესმა მგლების ღავღუვი, იქვე, ტყის პირად ახლოსა („მეჯლისი ლომისა“, V);; მითამ იციან ღაეღუვი, რად არ ჰყეფს ჯოგი მგლებისა?! („ღამე მთაში“). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |