 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 212 / 262 |
- ყმა
- ვაჟკაცი, ჭაბუკი =„ძმის ხორცი როგორა ვსჭამო“ – ყმა ვინმე გამოჰკიოდა („დევების ქორწილი“). იხ. აგრეთვე: საკარ(გ)ყმო ◊ ხატის მლოცველი, მსახური. „ყმა ვარ მეც გუდანის ჯვრისა, ხევსური [სრულად »»]
- ყმაწვილად:ყმაწვილად ვიყავ
- ახალგაზრდა ვიყავი =ყმაწვილად ვიყავ მაშინა, ახლად წვერ-შემომდინარი(„მოხუცის ნათქვამი“, I); ყმაწვილად არის იხ. აგრეთვე: არი-ს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა [სრულად »»]
- ყოტ-ი
- ბაყაყი (ვაჟა) =(დევებს) ცეცხლი დაენთოთ ძლიერი, გარს უსხდნენ ყოტებივითა („ეთერი“, X). იხ. აგრეთვე: ბაყოტი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ყოფნა:ბოსელში (გარეთ) ყოფნა
- =„გარეთ ყოფნა”, „ბოსელში ყოფნა“ რიგში ყოფნა, იყო მიზეზი, რომ საცხოვრებელ სახლში, მინამ არ დაირეცხებოდა, შამოსვლა არ შაეძლო (ქალს) („ფშაველი და...“, VIII). იხ. აგრეთვე: ბოსლობა, [სრულად »»]
- ყრი(ე)ლობ-ს: ჯავრს ყრიელობს
- ჯავრს იყრის, სამაგიეროს უხდის. =„ეხლა ყრილობს ხარი გუთნისდედის ჯავრსაო“ („შთაბეჭდ.“, II);; ცხენზე ყრიელობს ის ჯავრსა, ძალიან მოუწყენია („ერთი სიყვარულის ამბავი“, III). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ყრი-ს:ღონეს(ვინმეზე)ყრის
- ვისიმე იმედი აქვს, ვინმე ეიმედება =უსახსრო, ძალდალეულნი ხატ-ღმერთზედა ვყრით ღონესა ("გული სძგერს") =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- ყრილობა
- სოფლის თავკაცების სამსჯავრო. =„ხვალ ყრილობას წარვუდგინოთ და ვნახოთ მაშინ ამათი ყოფა!...“(„ტყის კომედია“, მოქმ. II, გამოსვ. I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ყროლ-ი
- ცუდი, უვარგისი. =„აი, როგორი კარგი მამიდა გყავ და შენ კი ყროლი, მტირალი ხარ“ („ბერდიხა“, III);; ყროლად: „იმას კი აღარა ჰფიქრობ - დაიცა ცოტა დავლიო, დავითვრები, ყროლად გავხდებიო“ [სრულად »»]
- ყუათ-ი
- ძალ-ღონე, ბარაქა. =„მაგრამ მან იცის, რომ ჩვენა მავნეს ვჭამთ ჭიაღუასა, ბოსტნეულსა და ყანასა რანიც აცლიან ყუათსა“ („ჩიტთა ფაფობა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ყუდილ-ი
- დგომა. =„დღე-და-ღამ ფეხ-ზედ ყუდილი, გადაყრა წვიმა-შხეპისა“(„ეთერი“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ყუდრო
- მყუდრო, მოფარებული, უქარო, მზიანი კუთხე. =(მერცხლები) ყეელა მშრალს ქოხს და ყუდროსა უხმობენ თავის შინასა“ („პირველი გაზაფხულის სურათები...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- ყუი-ს
- ყმუის. =მგელი კი ისევ ყუოდა და ძაღლებიც ისევ ჰყეფდენ („საშობაო მოთხრ.“ , – სტუმრები). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ყუილ-ი
- ყმუილი, ღმუილი. =ჩავწევით თუ არა, გაღმა გორაზე ერთი მგელი ატყდა დაიწყო ყუილი („საშობაო მოთხრ.“ – სტუმრები). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- ყულუფა
- ყულაბა. =მეფეც დათანხმდა და ბებერს მყის გაუჩინა ულუფა, თანაც აჩუქა ფულითა სავსე, მოზრდილი ყულუფა („ივ. კოტორ, ამბავი“, VII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ყუნჭ-ი
- კუნძი; მოჭრილი ხის ძირი. =აგერ იმ დამპალს ყუნჭს ოვალი სულჩემსკენ უჭირავს, მიცინის ხოლმე („ია“); „ჩემცერა უკეთურები ყუნჭებიც ბევრი ჰხირია! („ბახტრიონი“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ყურ-ი
- ყურს მოსწევს იხ. აგრეთვე: მო-სწევ-ს ◊ წილი, რომელზედაც წამალს აყრიდნენ. „მაშინ სად იყო თოფის ხსენება. ნელადღა გაჩნდა თოფი, ისიც უჩხახმახო, რამით ცეცხლი უნდა დაგედვა ყურზე, რო [სრულად »»]
- ყურდაუჭრელ-ი
- მეტი სახელია მგლისა“ (ვაჟა). (ძაღლს ყურებს აჭრიან, რათა მგელმა კბილები არ ჩაავლოს, ამის საპირისსიროდ მგელს, ზოგჯერ დათვსაც. ყურდაუჭრელს ეძახიან). =ყურდაუჭრელი არ დაგვხვდეს, ცხვარს არ [სრულად »»]
- ყურე
- კუთხე, კუნძული (სახლისა) (ჭაგთარმა) მარცხენას ყურეს მიჰმართა, გადმააბედა ხოკრები („დამშეული“); უკვენას ყურეშიითა კვნესის ხმა გამოდიოს: („დევების ქორწილი“). იხ. აგრეთვე: მთა ◊ [სრულად »»]
- ყურე-მარე
- კუთხე-კუნჭულები. =დაილოცოს ერემ-სერემ-სურემიანეთი, დიდი ყურე-მარეები აქვს! („ჩემი მოგზაურობა...“, I);; განა ცოტა ყურე-მარე აქვს ამ ჩემს მამაპაპურს დარბაზს? („საახალწლო სიზმარი“). [სრულად »»]
- ყურებწკაპუნა
- რაც ყურებს აწკაპუნებს. =ჩვენის ტყის კურღელი მიყვარს ყურებწკაპუნა, ნაცარა („მთიელი ბავშვი ქალაქში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |