ყირამალა გადაატარებს. =ბევრ ქალ კი შავაყინტრავე თხილობა-შვინდობაშია („ფშაველი და...“ XI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
გზას (კვალს) შააჭრის გზას (კვალს) მოუჭრის, მოკლეგ ზით წავა და წინ დაუხვდება. =„აჩქარდით, თქვენი ჭირიმეთ, გზა შავაჭრათ,თუ ვეცდებით, წინ მოვასწრობთ.“(„მოკვეთ.“, მოქმ. I, გამოსე. III);; „აქით [სრულად »»]
შეავედრებს, მის მაგიერ სთხოვს. =„(ალუდას) გამმარჯვედ ჯვარი დაჰყვების, ძალს შაახვეწებს ღვთისასა“ („ალუდა...“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
შეაწუხებს, თავს მოაბეზრებს. =„შააჯერეს, საცა რამ მკითხავები იყვნენ და ბეჩავს ბუთლას კი ვერა უშველეს.“ („ფშავლები“,- შენამც). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
უკუაქცევს, ზემოდან მოსულ მტერს უკან დაახევინებს. =„გოგო-თურს რკინის გული აქვ, მკლავი ხო გარდამეტია, რამდენჯერ მარტომ შაბერტყის მტერი ქვიშაზედ მეტია.“ („გოგოთურ და აფშინა“, I). [სრულად »»]
იხ. აგრეთვე: შაუნახავ-ს:შაგნებით შაუნახავს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, [სრულად »»]
დაიწყებს. დააპირებს. =თუნდა ღამჭამონ ტილებმა, საქურდლად არას შავდგები (ძვ. და ახალი ფშავლ. პოეზია"); გზაზე შადგება - გზას ადგება.; ხოლო მგზავრობა ვერ ვიცით, ჩვენ ვერ შავდგებით გზაზედა [სრულად »»]
მიცვალებულთათვის სუფრის კურთბება, დალოცვა იქვე მზადდება ყოველივე სანოვაგე დედაკაცისავე ხელით და მათ შორის ხინკალი, მკვდართა მოსახსენებლად, მოსაგონებლად. =რასა(ც) ეწოდება მკვდართად სახელის [სრულად »»]
შინ მიეტანება, შეუვარდება. =ვინაც ავ გვიყვა ობოლთა, ახლა შინ შავეტანენით („სცენა მთაში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
=მელამ მიაშურა თავის სოროს, მაგრამ ერთი გულადი... მხედარი წამოეწია და, მანამ სულ შაეფარებოდა სოროში, კუდში ხელი სტაცა („მელია-კუდიგრძელია“, IV);; როდესაც სოლოღა შაეფერება შინ, ნელ-ნელა [სრულად »»]
შენი ჭირიმე, შემოგევლე, გენაცვალე. =„სადღეგრძელო იყოს შენი, ჩონთავ!. „შენსაც ჭირს შავეყრები,მადლობელი!“ („მოკვეთ“ მოქმ. IV, გამოსვ. XI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
ხეს და ქვას, ქვა-ხეს შეასკდება, მიაწყდება. =(გოგოთური) ნეკით გასტყვარცნის, აფშინა ხე და ქვათ შაეცხებაო („გოგოთურ და აფშინა“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
როცა მთიელები მოსისხლეს კლავდნენ, მას თავის მიცვალებულს „შესწირავდნენ“ საიქიოში მისი მონა-მორჩილი იყავიო, ეტყოდნენ. =აქცევენ ზვიადაურსა, ყელში აბჯენენ ხმალსაო:„დარლასამც შაეწირები“, ყველა [სრულად »»]
გული გულს შეეთვისება, გული გულს გაუგებს =ტყულად ჰფიქრობ – დამივიწყო, გული გულსა შაეწონა („გაუბედავი სიყვარული“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
=„აფშინას ვერ შაეწონვი, როგორც მზეს შუქი მთვარისა“ („გოგოთურ და აფშინა“, IV). იხ. აგრეთვე: შეეწონებ-ა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
ჯიბრში ჩაუდგება. =ხალხს შავეჯავრე რომ შავეჯაბრე და გამომაგდო თავისს წრიდანა („სვინდისი“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
დაესუსხება, შეუტოკდება, შეუთამაშდება გული (ვაჟა). =ღვინოს გვირიგებს ბოგუნი, შამეჯინჭრება მე გული („ორი ამბავი...“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]