 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 215 / 262 |
- შავ-ი:შავი გუდა
- (ფიგურ) კუჭი. =ნეტავი შენა, შავ-ნისლო..., ცრემლით მოგვირწყავ ყანასა, ·გააძღებ კაცის შავს გუდას, ხარებს მიუყრი ჩალასა („ნეტავი შენა...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- შავბაჭიჭე
- ,,ბაჭიჭივით შევკარ“, (სიტყვის მასალაა, სურდოს შელოცვისას იტყვიან). =„ცრინტა შავკარ, შავბაჭიჭე, შავსა ძაღლსა გადავკიდე, შავი ძაღლი ხიდს გავარდა, ცრინტა – წყალში ჩამივარდა („ფშავლების [სრულად »»]
- შავბნელ-ი
- უბედური, საცოდავი, საწყალი. =„კლდეო, განა, რომ შენა ხარ ჩემი დედ-მამა, ჩემი მცველი და პატრონი?“ „მე ვარ, ნუ გეშინიან, შავბნელო“ („ქუჩი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- შავგვრემალა
- შავგვრემანი =დამდევდის შავგვრემალაი: „ჩოხა გაიძვრე მალეო“ („ჩანაწერები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- შავეთ-ი
- საიქიო. =ქალს თვალშალშაეას უთხროდით, მალე მოიჭრას თმანია, შავეთში კელაპტრად მინდან, რო გავიკვლიო გზანია („მწყემსის ანდერძი“).; შავეთის მებატონე - რომელიც ვითომც მიცვალებულთა სულებს [სრულად »»]
- შავფაფანაგიან-ი
- ვისაც შავი ფაფანაგი აცვია =ყველას ცხენის გავაზედ ესხდა წითელკაბა, შავფაფანაგიანი ქალები („სურათით ფშავლის ცხოვრებიდან“). იხ. აგრეთვე: ფაფანაგ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- შავფერა
- შავი, შავი ფერისა. =ივრისპირს დიდი ლოდია ჩამოგორვილი მთიდამა, შავფერა, ჩამოგლეჯილი მაღალის, შავის კლდიდამა („ივ. კოტორ. ამბავი“,VI). ◊ შავგვრემანი. „არ შაგხვედრია შავფერა, [სრულად »»]
- შავშუაღამით
- გვიან ღამე, შუაღამისას. =„ერთი მაგ უნამუსოს... ეგებ როგორმე დავაშლეინოთ შავშუაღამეთ ხეტება“ („სცენები“, – ფშავლ. ცხოვრ., I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- შავხალი:შავხალის ხანჯარი
- კარგი ხარისხის, საუკეთესო ფოლადისგან გაკეთებული ერთგვარი ხანჯალი. =ხვალ გვინდა ცემა მტრისადა, ხმლის ქნევა, ფარის ფარება, შავის, შავხალის ხანჯრისა მტრისად გულ-ღვიძლში ტარება(„ომის წინ ჯარის [სრულად »»]
- შაზიკულ-ი
- =(წარჩინებულს) უყურებთ, შაზიკულია ზინზილით ათასფერითა („ივ. კოტორ. ამბავი“, I). იხ. აგრეთვე: შეზიკულ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- შათოთქორდებ-ა
- =ხოლერა მოდისო, ხმა ისმოდა...ჩვენი სოფლელებიც შათოთქორდენ;; ძილი აღარავისა ჰქონდა მოსვენებული და სმა-ჭამა („ხოლერამ მიშველა“, I). იხ. აგრეთვე: შეთოთქორდებ-ა =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- შათოთქორება
- აფორიაქება, აშლა, ახმაურება. =შათოთქორება ხალხისა სულ ხოშიაის ბრალია („მამიდის დანაბარები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- შათქამ-ს
- ჩათქამს, შთანთქავს =„ცოცხალი მოკალ, შათქი, შაყლაპე!“ („მგელი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : [სრულად »»]
- შაიბრალებ-ს
- დაინანებს, თანაგრძნობას გაუწევს. =სად მიხვალ, სადა, ყორანო,შენ მაინც შამიბრალია („ხევზედ მოდიან ნისლები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- შაიდებ-ს:თავს შაიდებს
- იკისრებს, პასუხისმგებლობას თავის თავზე აიღებს. =„ძაღთოღენი ბიძა-ბიძაშვილები ჰყვანან და ერთმა ვერ შაიდვა თავსა და ვერ წავიდა და ვერ გაიგო, სად არი ის კაცი, ცოცხალია თუ მკვდარი?“ [სრულად »»]
- შაიკვრი-ან:ფიცით შაიკვრიან ერთმანეთს
- შეჰფიცავენ. =„მოდი შავიკრნეთ ფიცითა, არ ამოუშვათ ცაზედა (მზე)“ („მზე და ვარსკვლავები“);; დღეს ამას იქით მე და თქვენ უნდა შავიკრნეთ ფიცითა („მოგონება“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- შაიკუნჭებ-ა
- მოიკუნტება. =ღობე რა ნაქარს დაიჭერს, ღობეა წნელით ნაწნავი, დაჰქროლნებს, შაიკუნჭება (ყოფჩელის გერი), რო ნაშალაის ბაწარი („ფშაველი და...“, XI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- შაიმპოვრებ-ს:ვერ შაიმპოვრებს
- ვერ დააწყნარებს, ვერ დააშოშმინებს. =„ვერ შავიმპოვრე ხვეწნითა, თავს დამალეწა აბჯარი!“ („შობის წინა-ღამე ტყეში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- შაირხევ-ს:წარბსაც არ შაირხევს
- არ შეშინდება, წარბსაც არ შეიხრის. =კლდეებ-ლოდებთან ბრძოლაში წარბიც არ შაურხევია („ათასჯერ მოხვედ, იავო“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- შაისვრენტ-ს
- შეისრუტავს (ცხვირით). =(დედამ) გამოხსნა თიკვი რომელშიც ბურნუთი ჰქონდა შეხვეული, შაისვრინტა რამდენჯერმე („საოცნებო“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |