 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 216 / 262 |
- შაიფერხებ-ს
- შეჩერდება =„არ შაიფერხა იმ დასაქცევმა ერთ წამს“ (ვარ.) („ცრუციხელა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- შაიჩვენებ-ს
- თავს მოაძულებს; მოიმდურებს. =„განა ჩხუბი მე არ ვიცი?...მაგრამ არა მწადიან... შამოგიმდურო.; შენკი.. სრულ იმაზე ხარ დამდგარი, რითაც გამარისხებ და შამიჩვენებ.“(„ფშავლები“,– შენამც). [სრულად »»]
- შაიჩიკება:მხრებში შაიჩიკება
- მხრებს შეათამაშებს =შამაქის გულის წაწალმა, მხრებშიაც შავიჩიკოდი(„ლაშარობა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- შაიჩმახავ-ს
- შეიჭმუხნება, პირს მოიღუშავს. =(მხედრებმა) ციურის კრძალვა-შიშითა პირები შაიჩმახიანნ („ბახტრიონი“, V). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- შაიცოდებ-ს
- ცოდვიანად, დამნაშავედ ჩათვლის. =(ქეთელაური) თან შაეხვეწა ბატონსა: „ნუ შამიცოდებ შვილსაო“(„ალუდა...“, V). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- შაიწვდი-ს
- მოხრის და შეწევს, შემალავს. =„შაიწვადე ე ფეხები და ისე იუბენ,“ - წაიბუზღუნა ზურაბმა („შობის წინა-ღამე ტყეში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- შაიწირ-შაიხვეწიებ-ს
- შესაწირს შეიწირავს და მლოცველს თხოვნას, ხვეწნას შეუსრულებს. =„შენ შენს წყალობას ნუ მაუშლი სახვეწრის პატრონს გიგოსა...შაიწირ-შაიხვეწიე დიდო გუდანის ჯვარო!“ („სცენები“,–სცენა ხევსურეთში). [სრულად »»]
- შაიჭირვებ-ს
- დაღონდება, დამგლოვიარდება, შეწუხდება, იწყენს. =„თუშთ შაიჭირვეს ძალიან, ცრემლით ატირდენ ცხარითა" („ბახტრიონი“, XVI). იხ. აგრეთვე: შაჭირვდებ-ა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- შაიხდომლებ-ს
- დაიმშვენებს, მოხდენილად იქონიებს =„ვენაცვლე იმის გულ-მკერდს, „ი შაიხდომლებენ შანასა“(„ბახტრიონი“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- შაიხვეწიებ-ს
- თხოვნას, ხვეწნას აუსრულებს. =ბედი, ერთბაშად ნაპოვნი, გაქრა, როგორაც ეწვია, ქურდულად ხელით გაუსხლტა და არე კი შაიხვეწია („ნახევარ-წიწილა“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- შაკონავ-ს
- =„შენაც ამასთან შაგკონავთ, თემის პირს რომ სტეხ, თავხედო!“ („სტ.-მასპ.“, V). იხ. აგრეთვე: შეკონავ-ს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- შაკონილი
- =თივა...უნდა... კავით და საბლით მაგრა შაკონილი გამოებათ ერთის ხარისათვის და ისე მოეთრევინათ სახლში („ფშაველი და...“, IV). იხ. აგრეთვე: შეკონილ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- შალაფ-ი
- (Festuca) წივანა, მდელოს წივანა. =წინ მივიბძოდი, მივთიბდი დიყსა, ქუჩსა და შალაფსა („ვითომა ვთიბდი ბეჯითად“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- შალდაყ-ი
- ,,შამბი, მაღალი ბალახი“(ა. შან.). =(ირემი) ეკვრის ხევ-ხუვსა, შამბსა, შალდაყსა, აღარ წავიდა იალაღზედა („ხარი ირემი“).; შ ა ლ დ ა ყ ი ა ნ ი- მზის სხივით არ იპოხება დიდი ტყე შალდაყიანი [სრულად »»]
- შალიშნავ-ს
- შენიშნავს, შეამჩნევს. =„(ქალს) თვალი და თვალი ერთს სულიერზე ჰრჩება, ერთხელ თვალიც) ჩაუკრა...აბა იმ ბიჭმაც შალიშნა და შაწუხდა კიდეც“ („სცენები“, - ფშავლ. ცხოვრ). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- შალშავ-ი
- (Vaccinum myrtilus) მოცვი. =ერთმანერთს გადაჰხვევიან შალშავ, იონჯა წბილითა („სისხლის ძიება“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- შამააყრი-ს:ცეცხლს შამააყრის
- ცეცხლს წაუკიდებს. =„ნეტავი მამცა პრიჭკაი, თქვენთვი ცეცხლ შამამეყრა“ („ფშაველი და...“, XI) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- შამაზავთავ-ს
- ზავთიანად შერისხავს, დაემუქრება. =„შამამეყარნეს ტყის მხეცნი, ბაყოტნი, შემამაშალნეს სიკვდილის წარბნი, შამამზავთეს და გადუქნიე, გამოვაბრუნენ წყეულნიო“ („ფშავლ. ამაოდ მორწმ.“). [სრულად »»]
- შამაიკვალთავ-ს
- (ჩოხის) კალთებს აიწევს და ქამარში ჩაიტანებს. =„ჩქარა,შალვავ, ქალმების სწორებისა არ არის, ჩოხა შამაიკვალთე!“ („მოკვეთ.“, მოქმ. I, გამოსვ. III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- შამაუგდებ-ს:წყალს შამაუგდებს
- დაღუპავს, გააუბედურებს, ააოხრებს =„შე დედამამკვდარო, რაზე დამღუპე და დამაქციე,, რაზე შამამიგდე წყალი? რაზე გამომჭერ ყელი?“ („უძმოს-ძმა“, II). იხ. აგრეთვე: შამოუქცევ-ს:ხელს შამოუქცევს [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |