 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 217 / 262 |
- შამაუღრიჭინებ-ს
- დაეღრიჯება. =„(დევმა) შამამიღრიჭინისავ, შამამიკრიჭინისავ, მემრ პირცეცხლ ქვე ვახსენე, გაქრ იმავ-მაშინისავ“ („სცენა მთაში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა [სრულად »»]
- შამაღმითით
- ცოტა აქეთკენ, ჩვენსკენ. =„ერთა დევა.. ქალაქით მანავალს მინდიას შაჰყრივ წინა ავჭალის შამაღმითით“ („სცენა მთაში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- შამახედნებ-ს
- შემოხედავს, დახედავს. =ეხლა არ შამამხედნებენ, როგორც გატუსვილს ციცასა („ფშაველი და...“, XI);; „ზედაც არ შემოგხედნებ მე თითონ და სხვა უარესს გიზამს“ („მოკვეთ.“, მოქმ. III, გამოსვ. I). [სრულად »»]
- შამბ-შუმბ-ი
- შამბი, შამბნარი. =ტყვია ჰკაფავდა შამბ-შუმბს და ისროდა მაღლა, – ცისაკენ („აფხუშოობა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- შამდგარ-ი:ჭლიკაზე
- „მოკოხტავებული“ (ვაჟა). =შამდგარი გვეყავ მოხელეები, შიგ ამორჩეულ კაცები: წლოვანი მამასახლისი, მოდროვნებულებ ნაცვლები;; მემრე მაგათი ცოლები უფრო ჭლიკაზე შამდგრები („ძვ. და ახალი ფშავლების [სრულად »»]
- შამეეტევ-ა
- =შვიდ ქისტმა, ერთმა ფშაველმა გაიკრეს ხელი ხმალზედა. შამეეტია ფშაველი, შვიდთავ თავ მასჭრა წამზედა („ფშავლები“, - ძველს). იხ. აგრეთვე: შამოეტევ-ა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- შამნახავ-დამმარხავ-ი
- =მარტო ცოლ-ქმარნი ყოფილან არავინ შამნახავ-დამმარხავი არ დარჩენიათ (,ცრუპენტ აღმზრდ.“, ნაწ. II, თავი III). იხ. აგრეთვე: შამნახავ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- შამნახავ-ი
- ვინც შეინახავს, – პატრონი, ჭირისუფალი. =ორი მოხუცებული ცოლ-ქმარი... მოხუცებულებს „შამნახავი“ არ დარჩათ („შთაბეჭდილებანი“). იხ. აგრეთვე: შამნახავ-დამმარხავ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- შამო-ჰ-ხვივი-ს
- შემოხვიხვინებს, ხვიხვინით მოდის. =„ჩვენის გიგლიას ლურჯაი ჭალაზე შამოჰხვიოდა.“ („გიგლია“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- შამოებარებ-ა
- მოუკვდება, დასამარხავი გაუხდება. =ემა თემურაზს უთხარით:საათს რად არა ჰნახაო? შვილიშვილს შამოგებარა არჯალა, თავის პაპაო („ძვ. და ახალი ფშავლ. პოეზია“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- შამოეტევ-ა
- შემოუტევს, მოუვარდება. =(კურეტს) რამდენჯერ გაჰკრა ღილამა,თავზე დაასხა რეტია; მაინც არ გატყდა ტიალი, ხელახლად შამოეტია („ღილადა კვირისა“, II). იხ. აგრეთვე: შამეეტევ-ა =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- შამომხდარ-ი
- შემომდგარი, შემომჯდარი =მხედარი თავმოწონებულს ჰგავს მთას შემომხდარს მთვარესა („სისხლის ძიება“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- შამოუტევ-ს
- შემოუშვებს =„ეხ კატა იყოს იმის მკვდრისადა, ვინც შენ სახლჩი შამოგიტიას“ („ხევს. ქორწ“.) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- შამოუქცევ-ს:ხელს შამოუქცევს
- ხელს შემოუბრუნებს, წინააღმდეგობას გაუწევს =ხელს კი ჩვენც შამოგიქცევდით, ვალნ კარს არ გვედგნან ხთისანი („სოფ. ხახმატი“). იხ. აგრეთვე: შამაუგდებ-ს:წყალს შამაუგდებს =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- შამოღება-ი
- შემოტანა, შემოზიდვა. =„ან შეშას აღარ უნდა კარით შინ „შამოღებაი“, ან საქონისად ჭერხოდამ საჭმელს „ჩამოყრაი“ („რამე-რუმე მთისა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- შამქცევ-ი:ხელის შამქცევი
- ხელის შემბრუნებელი, სამაგიეროს მიმზიდველი. =„არა სჩანს ხელის შამქცევი, მტრის ამომყრელი ჯავრისა“ („ბახტრინი“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- შამღერნებს
- ამღერდება, მღერას დაიწყებს. =კიდევ შავმღერნებ ერთხელა, რომ გულმა მაილხინოსა („რა-გინდა ბედმა..“);; „შაჰმღერენით, შაჰმღერენით, აბა რარიგი ხმა გიძეთ, რარიგი სიმღერა იცით“ („საშობაო მოთხრ.! – [სრულად »»]
- შანაყარ-ი
- არა ნათესავი, რომელიც ამა თუ იმ ოჯახს შეაფარებს თავს საცხოვრებლად. =აბა შანაყარი და ნათესავი მაგისთანა უნდა! („ოჯახისადმი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- შარობ-ს
- შარს უდებს, ჩხუბში იწვევს. =- არცრა ბიჭობა ეგ არი, მაძღარი ჰმღერდე. ჰგალობდე, თავი მოგქონდეს სხვებზედა და ამის გამო გვშარობდე („ის-კი არ არი ბიჭობა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- შასალომებ-ი
- წასაქეზები =(ერეკლე) არ იყო ქართველთ სამტეროდ ადვილად შესალომები! („ივ. კოტორ. ამბავი“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |