 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 218 / 262 |
- შასაქციელ-ი
- შესაბრუნებელი, საპასუხო (სიტყვა). =სიტყვა ვერ მომიგონია მაგათად შასაქციელი („ძვ. და ახალი ფშავლ. პოეზია“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- შასვამს, გულზე შასვამს
- შეაგულიანებს, წააქეზებს. მოდი დაგულზე არ შასვას ამ სიტყვამ გასასენავმა? („მამიდის დანაბარები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- შასინსლავ-ს
- შესანსლავს, შეჭამს. =საწყლებსა იქნებ ვგონივარ ნაზუქი ანუ ქადაო, შამსინსლოს კატასავითა, ვისაც აღეძვრის მადაო (*** „საბრალო,…“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- შასმულ-ი
- ნასვამი, მთვრალი. =შასმულებმ ხევსურთ შვილებმა მოიმარჯევიან ფარები („ალუდა...“, V). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- შატანებულ-ი
- =იქვე, გვერდით, ყორეში შატანებულს პალოზე იყო ჩამოკიდებული იმის დაშიბული მათრახი („უძმოს-ძმა“, II). იხ. აგრეთვე: შეტანებულ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- შატივ
- ყულფად, მარყუჟად. =პატარა მწყემსები მხიარულად დარბოდენ მურყნიანებში.. თვითეულს მათგანს ხელში საჭე ეჭირა, წვერებზე საქეებს „შატივ“ ჰქონდა ძუა გაკეთებული („დარეჯანი“, V). [სრულად »»]
- შაუბოწიწკებ-ს
- გაუმაგრდება (ვაჟა), შეებმება, შეეჭიდება, შეეძიძგილავება (სუსტი ძლიერს). =თინამაც შამაუტია, დაუდგა კერატივითა. შათათხა, შაუბოწიწკა ლეკების ბელადივითა („ორი გმირი“, III). [სრულად »»]
- შაუგმობ-ს
- საქციელს არ მოუწონებს, დატუქსავს გაკიცხავს. =ცოლმაც შაუგმო, კმარამა, ქმარს სიტყვა უთხრა ავია („ძაღლიკა ხიმიკაური“, IV);; „უფლისგან მომადლებული დიდი ცოდნა და ძალია დავკარგე შენის აყოლით, [სრულად »»]
- შაუვ-ა:გულად შაუვა
- აზრს გაუგებს, მიუხვდება; შეეჩვევა, გაუთამამდება =„ბევრჯელ ქურდულად, ბნელაში დაუყუროდი ჩუმადა, მაგრამ მის მარტოდ ყოფნასა მე ვერ შაუვედ გულადა“ („გველის-მჭამელი“, X). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- შაუზიკავ-ი
- მოურთავ-მოუკაზმავი. =(სტვირს) უვერცხლოს, შაუზიკავსა თვალებზედ ცრემლი ჰკიდია („მესტვირის ჩივილი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- შაუთვლი-ს
- დაავალებს, დაასაქმებს. =„შაუთვლის, გაიგონებენ, თან ათამაშებს ბალღებსა“ (ვარ.) („მთაში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- შაუთქვამ-ს
- ხატს აღუთქვამს, შესაწირს დაჰპირდება. =მოვედი დილით ნასაყდრალს... შაუთქვი ერთი მოზვერი („მონადირე“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- შაუკონავ-ს
- შეუკრავს (ძნას). =„ჯაბანას მივეშველებიო, იტყოდა დარეჯანი; – უფრო მადლია, ერთი-ორი ძნარო შაუკონო, იმათად კარგია“ („დარეჯანი“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- შაუნახავ-ს:შაგნებით შაუნახავს
- კარგად შეუნახავს, კარგად მოუვლის. =გენაცვლე, მთანი და კლდენი შაგნებით შამინახეო („გაზაფხული“,- მიწა). იხ. აგრეთვე: შაგნებით:შაგნებით შაუნახავს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- შაუნდნეს
- შეიწყალოს, მოიხსენიოს. =„შაიწყალოს (შაუნდნეს) თქვენი გარდაცვალებულები, შენი დედ-მამანი“. („ფშავლები“, –შენამც). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- შაუსაწყინდებ-ა
- უწყენს, გაუწყრება. =ჩვენო ბატონო, ლაშარის-ჯვარო..., თავი შეგაწყინეთ ამდენის ჩვენის ცოდვილის ენით და საუბრით, ნუ შაგვისაწყინდებით!“ („მოკვეთ.“ მოქმ. IV, გამოსვ. VII). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- შაუფერებ-ს
- =გაიგე ავი და კარგი, შაუფეროდე ყველასა (*** „მუტრუკი“...). იხ. აგრეთვე: შეუფერებ-ს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- შაუძრახნებ-ს
- შესძახებს, დაუძახებს, შეეხმიანება. =„მოხველ მშვიდობით!“ - მინდიას ხევსურთა შაუძრახნიან („ალუდა...“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- შაუწონი:ს-ხმას შაუწონის
- სმას აუწყობს, ბანს მისცემს =ლამაზის მთების ასულთა ხმა ხმისთვის შაუწონია(„ღამე მთაში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- შაუხდებ-ა, შაუხდები-ს
- მოუხდება, დაშვენდება; შეეფერება, ეკადრება. =თამაშობს წითელ-კაბაი, რაკი არ შაუხდებაო!“ („ფშაველი და...“, XI);; „გაურჯულებელს არჯულებ, შენ ეგ არ შაგისდებისა“ („ალუდა...,“ V). ◊ [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |