=ვირს მაშ რა უნდა ჰკადროს კაცმა თუ არ „აცეობა" და „აჩიობა“? („პაპას მსოფლიო ფიქრები“). იხ. აგრეთვე: აჩიობა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
ქურდავს =აციებს ეს კაცი სოფელს („სოფლის სურათები“, 5). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. [სრულად »»]
აცურებს, ატარებს. =მწვანე ფოთლებზე აცორვებს ნაზი ფრინველი ფრთეებსა („ანნა-ბულბული“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
აცახცახებს, აკანკალებს =„(მზევინარს) აცხრუებდა, შამბი რამ კი ეყარა კალთაში, ნაცრის ფერი ედვა“ („სურათი ფშავლის ცხოვრებიდამ“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
ასწევს, აჭიმავს =ვაშა დასძახეს ერთხმადა, მაღლა აძაბეს ყელები („მთათა ერთობა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
აწევა, აჭიმვა. =მამალი კი მუდამ თავისუფლებას იყო ჩვეული: თაეისუფლად მხრების გაქნევას, ბოლთას და კისრის აძაბით თავისებურ მღერას („დიდებული საჩუქ.“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
მუცელა... =სმა-ჭამის სარისტას აძლევდა ყველას (ვარ) („მუცელა“) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : [სრულად »»]
=მუცელა... სმა-ჭამის სარისტას აძლევდა ყველას (ვარ) („მუცელა“) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : [სრულად »»]
ახმიანებს =ბუკს დაჰკრეს, დაფი აძრახეს სიმღერა გაახშირესა („სიზმარი სასოწარკვეთილისა"). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
წივილ-კივილი =მუცელა ჩამოუხტებოდა, დაერეოდა კეტით და აწი-ოწის აძახებდა („მუცელა“, II ). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
აწკლაპუსნებს. =(ლომმა) თან კბილი გაჰკრის ირმის ხორცს, აწლაკუნებდა თან პირსა („მეჯლისი ლომისა“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
წოწლოკინა, აწოწილი, წვრილად აზრდილი. =იმათ წინ იდგა სამი თუ ოთხი შეკუმშელი და აწურწუტებული არყი („შვლის ნუკრის ნაამბობი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]