მშიშარა, გულდედალი, მხდალი. =კაცის დასაფასებლად იმას ერთი ზომა ჰქონდა: გულადი, ან „შიშიბელა“ - მხდალი („შთაბეჭდ.“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
უშიშარი, მამაცი. =შიშუცოდარმა გავიგე დღეს, შიში რაცა ყოფილა (,,ქებათა-ქება“, – დროება). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
სლუკსლუკებს. =ლექსო კერის პირს იჯდა, ცრემლიან თვალებს იფშვნეტდა და თანაც შმიკშმიკებდა, ჯერ კიდევ ვერ მოეოხებინა გული ტირილით („ლექსოს სამწყემსო“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
შნო, უნარი. =„კაცს მაგის მეტად ვერ იცნობთ, მაგის მეტ არ გაქვთ შნოება?. („ბახტრიონი“, XIII);; ღმერთო, დაზარდე ისინი და მეტი მიეც შნოება („ქებათა-ქება“, –დაუკარ). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
ფიჭა. =როცა თაფლის ამოღება დასჭირდებოდათ,. წაიღებდენ ღამე მდინარეზე ფუტკრით სავსე ხოკერს, ჩასდგამდენ წყალში.. და ისე აცლიდენ შოთებს („ფშაველი და...,“ III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
ქალის სალანძლავი სიტყვაა. =„ახი კი იქნება ის შრატძაღლი რო გაებას (ხაფანგში) („სცენები“, ფშავლ. ცხოვრ, I) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
დროს დაკარგვით ძალიან დიდ ზარალს აყენებს, ავსებს, ღუპავს. =„რაში გარგია, კაცმა იცოდეს, რაც საქმეს არ გაცდენს და არ გშრეტს, რო მისტირი იმ ოხერს ყალიონს?“ („გასამართლ.ჩიბუხი“, I). [სრულად »»]
შუბის წვერივით, წვეტიანად. =გორი რამ ჩასდგამს შუბის-წვრად, მუხა-იფნებით ფარული (,„ბახტრიონი“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
დედალი ჯიხვი (ა. შანიძე). =არჩვთა, შუნთა და ხარ-ჯიხვთა რქა გადუდვიათ რქაზედა („მთათ მითხრეს“). იხ. აგრეთვე: ჯიხვ-შუნ-ნ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
(Heracleum asperum) ბალახოვანი მცენარეა, მსხვილი, ღრუიანი ღერო და დიდი ფოთლები აქვს; =ქერქგაცლილი ღერო იჭმევა გარშემო მწვანობს ბუერა, შუპყა, კენკეშა, დიყია („ხის ბეჭი“, IV);; ტყესავით იდგა [სრულად »»]
ეჯავრება, სძულს. =და არც რო მოჰკლავს, როს მტერი გვივარდებოდა ხელადა, გულში კი მაინც ჰშურობდა, ეკიდებოდა ხმელადა („ივ. კოტორ.ამბავი“, VI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
ცეკვა. =„ქუდი მრუდია ციბალთი, შუშპარი შვენიერიო, რაცა აქვ, ტანზე აკრია, შინ სახლი ცარიელიო.“ („პაპას მსოფლიო ფიქრები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
იხ. აგრეთვე: მი-სცემ-ს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
ქშენის ხმაზე მუქარით სისინი (გველისა და მისთ.), =„გავხედე, მინდვრად მოცურავს შავი ეეშაპი შქენითა“(„ბახტრიონი“, VII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
ქშენით სიხარულითა წვრილი ბავშვები მორბოდენ შქრენით, გარს შეხვეოდენ („დაჩაგრ. მესტვირე“) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]