 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 228 / 262 |
- ჩაიდენ-მოიდენ-ს
- ჩაიდენს, იზამს. =„ვინ იცის, ვინ გილანძღავ, ვისთვის გიცავის, რა ჩაგიდენ-მოგიდენავ!“ („ფშავლები“ – შენამც). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ჩაიდვრენ-ს
- ჩაიღუღუნებს. =ღუჰ, ღუჰ, ღუტ, ღუტ, – პირველმა ჩაიდვრინა (მტრედმა) (ვარ.) („ოჰ, რა კარგი ხარ...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ჩაიკასკასებ-ს
- ჩაიკისკისებს =კიდევ ჩაიკასკასა, სული ყელში ამოუჯდა („სურათი ფშავლის ცხოვრებიდამ“);; ჩემი სატრფო.. დასცინოდა ჩემს მისდამი სიყვარულს, ჩაიკასკასებდა, აბუჩად იგდებდა ჩემს გულუბრყვილობას („დღეს [სრულად »»]
- ჩაიკცევ-ა
- (ფიგურ.) ძალიან, მეტისმეტად გამდიდრდება. =„ჩაიქცა ეგ ოჯახ-ქორი მნახველნი ამას ამბობენ („ნახევარ-წიწილა“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- ჩაიმჯიღავ-ს:გულს ჩაიმჯიღავს (გულში მუშტის ცემით)
- დაემუქრება, დაექადნება. =(ქეთევანი) რამდენჯერაც მოიგონებს მოტაცებულს ღაბუა ვარიას იმდენჯერ გულს ჩაიმჯიღავს („სურათები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- ჩაიპოხავ-ს:ყელს ჩაიპოხავს
- ცხიმეულს შეჭამს. =(ორბი) როცა ძვალს ნისკარტით ვერ გატეხს, რომ ტვინით ჩაიპოხოს ყელი, რიყეზე ჩამოაგდებს მაღლით ძვალს, დაამსხვრევს და მერე ტვინს ისე შეექცევა („პატარა მწყემსის ფიქრები“). [სრულად »»]
- ჩაიპოხებ-ა:ყელი ჩაიპოხება
- ცხიმეულის ჭამის შესაძლებლობა იქნება, ცხიმეული შეიჭმება =„დღეს წითელი პარასკევი, ხვალ შაბათი შავდებაო, ხვალ–ზევით რომ კვირა მოვა, ყელი ჩაიპოხებაო.“ („სააღდგომოდ“). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ჩაირუხრუხებ-ს
- დაიღმუვლებს, დაიბუყბუყებს. =(დათვი) რაღაცნაირად ჩაირუხრუხებს, თითქოს გაიცინო (ვარ) („დათვი“– ღვთისაგან). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ჩაიყრები-ან
- ჩაცვივდებიან, ჩავლენ. =გავშორდეთ აქაურობას, სჯობს ჩავიყარნეთ ბარადა („აზრი და გრძნობა“, 3). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ჩაიჩახტებ-ა
- ჩაიხიდება, გაიხირება. =ხმელს წიფელს წასვლია სიცოცხლის ნიშანწყალი: სამი ტოტიღა შერჩენია შუა წელს ქვევით, ზედა ტანი მოტეხილა და ხევში ჩაჩახტულა, გახიდულა („ხმელი წიფელი“). [სრულად »»]
- ჩაიხვევ-ა
- ჩაიკეცება, ჩაიჩოქებს, ჩაწვება. =საწყალი დედაჩემი ცდილობდა ადღგომას, წამოიწევდა ხოლმე, მაგრამ ისევ ჩაიხვევოდა მუხლებში, დაეცემოდა და გაგორდებოდა („შვლის ნუკრის ნაამბობი“, V);; უცბად მუხლი [სრულად »»]
- ჩაკემსავ-ს
- ჩაკუწავს. =(თაგვებს) მარცვლები სულ ერთიანად დაეხრათ, ჩაეკემსათ თიკვიცა („ცრუპენტ. აღმზრდ “ ნაწ. II, თ. III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- ჩაკეფილ-ი
- დაკეპილი, ჩაკაფული. =ხმლის ან ხანჯრისაგან ჩაკეფილი (ვარ.) („ხევსურის თავი“) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ჩაკეჭნი-ს
- =„არ გაუტევთ მაგას ცოცხალ, ხევსურეთში ქვე ფეხს აღარ დავადგმევინებთ..., ჩავკეჭნით“ („სცენები“, სცენა ხევსურეთში). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- ჩაკიფავ-ს
- ჩაკუწავს, ჩაჭრის, ჩაკეპავს; დააწვენს, მიწასთან გაასწორებს. =წვიმდა, ელავდა, ღვარები მთის ფერდოებზე დიოდენ, ჩავლით ჩაკიფეს ბალახი, დაბლა, ხევებში ხვიოდენ („ხის ბეჭი“). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ჩალა
- ჩალის ზვინი. =მთაში ქერის ძნაც გალეწა, „ჩალები “ (ჩალის ძირები) ააგო („ფშაველი და...“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ჩალა-ბზე
- =მზეთუნახავის ნახვაცა უშენოდ ჩალა-ბზე არი. უშენოდ დღე მიბნელდება, შენგნით კი ღამეც დღე არი (***„ზღვა...“). იხ. აგრეთვე: ჩალა-ბუჩი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ჩალა-ბუჩი
- (ფიგურ) უმნიშვნელო, უვარგისი, არარა. =შენი ამაგი ამაგობს, სხვისა კი ჩალა-ბუჩია?“ („ნადირთა პატრონი“). იხ. აგრეთვე: ჩალა-ბზე, ჩალა-კალა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ჩალა-კალა
- იგივეა, რაც ჩალა-ბუჩი. (ვარ) („ცოლი ანუ...“) იხ. აგრეთვე: ჩალა-ბუჩი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ჩალა-ჩადუნა
- ჩალა და ჩადუნა. =(წყარონი) ჩალა-ჩადუნას პირს ჰბანენ ტურფანი, გასახარონი („ხის ბეჭი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |