 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 23 / 262 |
- აწყალებ-ს; (რასმე) თვალებს აწყალებს
- (რასმე) დაჟინებით უცქერის, ამტერდება. =წყლულის წამლისა მძებნელი წყალს ჩაჰსდევს ჩამდინარესა, ქარსაც კი შველას ენუკვის თვალებს აწყალებსს მთვარესა („ნახევარ-წიწილა“, VII). იხ. აგრეთვე: [სრულად »»]
- აწყენ-აჯავრებ-ს
- აწუხებს, ადარდებს =„გიშველოს ღმერთმა, ჩემო ჩალხიავ, თითონ როგორ რასმე ხარ, ხო არა გაწყენ-გაჯავრებს?“ („თიან. ფელეტ.,“ უკაცრავად). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- აჭამ-ს; თავ-პირს აჭამს
- თავპირში სცემს, კბენს. =ყვავსა გაჰხდოდათ არწივის საბუდარზედა: ერთმანეთს თავ-პირს აჭამდენ ნადავლარ-ნაქურდალზედა („ამაო ომი"). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- აჭარბებ-ს
- აჯობებს. =მაგრამ ვინ იტყვის იმასა – მტერი გვაჭარბებს რიცხვითა („მოხუცის ნათქვამი“, VII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- აჭერ-ს:კისერში მახათს აჭერს
- მდგომარეობას უმძიმებს, ტანჯავს. =რაკი ბ. ხიმშიაშვილმა გაიგო, რომ გლეხკაცობა თავის ინტერესს იცავს, ჩივისო, უფრო და უფრო აჭერს კისერში მახათს („ჭრელი ამბები"); წიხლებს აჭერს, წიხლავს: [სრულად »»]
- აჭმევ-ს:უნამუსობას აჭმევს
- შეარცხვენს, გალანძღავს. =„ადე, დაითხიე, თორო ერთს უნამუსობას გაჭჭევ, ჩემის გამახარეს ღდღეგრძელობამა“ („დარეჯანი“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- აჭყლამუნებ-ს
- აწკლაპუნებს. =აჭყლამუნებდა (ვარ.) („მეჯლისი ლომისა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. [სრულად »»]
- აჭყუტუნებ-ს
- აკიჭყინებს. =გარეთ ქალები გარმონს... აჭყუტუნებდენ („ფშაველი და...“, VI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ახა
- მწუხარების გამომხატველი შორისდებული. =„რათა მკლავთ, რათა? ახა, ვაგლახ მე!“ („მოჩვენება“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ახად
- ჯეროვნად, სამართლიანად, შესაფერისად. =„იმას ახად ექნა, როცა მუცლები ასტკივდებოდათ (ხინკლის ჭამით), მაშინ იტყოდენ - გვეყოფაო!" (,ფშაველი დ:...“, VIII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ახალ-ი
- ახალგაზრდა =„ჰმ, თუ წინ ბერი არ მოკვდა, ახლის სიკვდილი ძნელია!“ („ბერიკაული“);; „ახლებო, სისხლი გიოუისთ, სჭრითა და ჰკერავთ გულითა“ („ალუდა...“, IV). იხ. აგრეთვე: ბერა, ახლ-ებ-ი [სრულად »»]
- ახალ-უხლ-ებ-ი
- ახალგაზრდები, ახალგაზრდობა =„რას უცდით, ახალუხლებო, ცხენებს“ არ ჰკაზმავთ რად არა?“ („ხევსური ბერდია“).; ახალ-უხლები გადაიქციან ტყემლადა. („ალუდა...", 11). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ახალპირულ-ი
- ახალი =ღვინიან ტიკებ იქ დამრჩა, ერთ ახალპირულ ხანჯარი („ძველი და ახალი ფშავლ. პოეზია"); თასს თასი მოჰყვა.. ეგემრიელა (ნოეს) ღეინო შუმხუნა, ახალპირული („ნოე და ღვინო “). [სრულად »»]
- ახალუხა
- ახალუხის ამარა. =პეტრე ახალუხა, გაჟივჟივებული... იჯდა ერთს ლოდზე და მჭერმეტყველებდა („აფხუშოობა“);; დემეტრე ახალუხა ლოგინში წამოჯდა, გაიჩმუჩნ-გამოიჩმუჩნა („ლექსოს სამწყემსო"). იხ. [სრულად »»]
- ახალუხა გაჟივჟივებული
- იხ. აგრეთვე: ახალუხა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
- ახალფერ-ი
- =მოიტანეს საქონელი და იცით მერე რა საქონელი? ძაღა, კევი, ახალფერი, ლილა, ღილი, მძივი და სხვადასხვა („თიან. ფელეტ. – ვინც...). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ახალყოილ-ნ-ი
- ნეფე-დედოფალი. =(რაიბულმა) ადღეგრძელა ანუკა და გამახარეც (ერთად შაყრილნი, ახალყოილნი), რაც გაიმეორა ყველამ („ფშაველი და.. .“, VIII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ახანებ-ს
- აჩქარებს, სწრაფად აკეთებს. =(ლურჯავ) ბარით რო მთაში წამოვალ, შენ დროს ახანებ გვიანსა („ლურჯას“);; (წისქვილი) კოჭლს თხაზე მეტს არც გზას ახანებდა და იმის კიკინზე მეტი ხმა არც სარეკელასა [სრულად »»]
- ახდებ-ა
- აყა. =„სად წამივა, სადა, ცაში ახდება, თან ავყვები, მიწაში ჩაძვრება, მეც თან ჩავყეები“ („ფშავლები“,– შენამც). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- ახდის:გონს ახდის
- გააგიჟებს, დაარეტიანებს =მაგათ ადვაკატს უთხარით, სიტყვა დახარჯოს ძრიელი, თორო, იცოდეს, გონს ავხდი, რო თიკან-ბატკანს იელი (ძვ. და ახალი ფშავლების პოეზია).; წყენას აჰხდის - საწყენს, [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |