 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 231 / 262 |
- ჩამოსულ-ი:სიტყვაში ჩამოსული
- ვინც სხვას სიტყვას უგონებს, სიტყვის დამთმობი, გამგონე. =სხვასთან რომ ვმედიდურობთ, ერთმანეთში ძალიან მშვიდობიანადა ვცხოვრობთ მე და ჩემი მეზობელი. ისიც ვის კაი კაცობით? რასაკვირველია, –იმისა, [სრულად »»]
- ჩამოუდგებ-ა:ბადლები ჩამოუდგება
- შეენაცვლებიან, შეცვლიან. =სამი წლის ყავლი გაგვივა, ჩამოგვიდგება ბადლები („ძვ. და ახალი ფშავლ. პოეზია“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ჩამოუმწყაზრავ-ს
- მწყაზარს გაუხდის, ჩამოულამაზებს, ჩამოუკოხტავებს. =(წყაროებს ადამიანებს) ჩამოუმწყაზრავთ თვალ-პირსა, დაგეცემიან კრებადა („სისხლის ძიება“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- ჩამოუქვეითებ-ს
- ცხენიდან (ჯორიდან) ჩამოვა და ფეხით გაივლის. =(პაპა) წამდაუწუმ დუდუნებს: „მოვკალ ჯორაი, მოვკალ ამ უღმერთომ!“ და ჩამოუქვეითებს („პაპას მსოფლიო ფიქრები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ჩამოუძრახნებ-ს
- ჩამოსძახებს. =მოულოდნელი ხმა ესმის, კაცის კივილი შორითა, ჩამორბის ჩამოუძრახნებს კაცი ახადის გორითა („ბახტრიონი“, IX). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- ჩამოუწყალდებ-ა:თვალები ჩამოუწყალდება
- მხედველობა წაერთმევა. =„უდროოდ დამაბერა შვილმა, შვილებო, უდროოდ. ეს თვალები მაგის გზის ცქერაში ჩამომიწყალდა“ („მოკვეთ.“,მოქმ. II, გამოსვ. II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ჩამოქათრულ-ი
- ჩამოშლილი, ჩამორღვეული. =რამდენიმე ადგილას კიდეც შევნიშნე ნადირის ნავალი, იმ ღამინდელი კარგად ეტყობოდა შვლის ჩლიქისაგან ჩამოქათრული მიწა (,,მონადირის ნაამბობი“). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ჩამოშაშლელ-ი
- მიწის ჩამოშაშლელი წყევლაა: სასიკვდილე, მიწაში დასამარხავი. =„ეგებ არა კეთილი ნახოს იმ შავის მიწის ჩამოშაშლელმა” („მოკვეთ“.მოქმ. I, გამოსვ., III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ჩამოცმულ-ი:მუცელი თავზე აქვს ჩამოცმული
- სმა-ჭამას გადაყოლილია. =„ძალიან გალოთდა ხალხი, ძალიან, – მუცლები თავზე აქვ ჩამოცმული ეხლანდელს ხალხსა“ („პაპას მსოფლიო ფიქრები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ჩამოძაბავ-ს
- ჩამოჭიმავს, ჩამოიშვერს. =(ხოხობმა) ალმაცერად გადმოჰხედა მელას, თანაც კისერი მოხდენით ჩამოძაბა („მელია-სერეფენია“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- ჩამოწკეპილ-ი
- ჩამოკოხტავებული, მოლამაზებული. =შავნი მოცვივდენ ღრუბელნი, კუპრითა ჰკუპრვენ ხევებსა, ნაკადულთ ჩამოწკეპილთა... (ვარ.) („ძაღლუკა ხიმიკაური“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- ჩამოხდა
- ჩამოხსნა, ჩამოღება (ბარგისა). =(პაპა) სულ იმას ჰფიქრობს, შეხვდეს ვინმე მგზავრი, რომ ბარგის ჩამოხდაში იშველიოს („პაპას მსოფლიო ფიქრები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- ჩამოხდება
- ჩამოვა. =„აბა, ჩამოხედით ცხენებიდან, ცოტა ცხენებმაც შეისვენონ, გოძოვონ რამა“ („ფშაველი და...“, VIII);; ლელა ჩამოხდა ცხენიდამ, ცხენი მიაბა ხეზედა („ბახტრიონი“, IX);; ორიათასს სათვალავი მალე [სრულად »»]
- ჩამოხედით
- იხ. აგრეთვე: ჩამოხდება =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
- ჩამოხოშავ-ს
- მთლად ჩამოკრეფს, აღარაფერს დატოვებს =„განა არ გიცნობთ, რა შვილებიცა ბძანდებით! მინამ პატრონი იგემებს ხილებს, თქვენ ჩამოჰხოშავთ და დასტოვებთ კაცს ცარიელს“ („ქუდოვანი“). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ჩამჯდარ-ი:შალვარში ჩამჯდარი
- ვისაც ზედა ტანსაცმელი შარვალში აქვს ჩაყრილი. =(ბერიძეს) ჩოხა ახალოხი დიდსა და განიერ შალვარში ჰქონდა ჩაყრილი, ანუ, როგორც ფშავლები ამბობენ, შალვარში იყო ჩამჯდარი“ („ბერიძე გაუტეხელი“). [სრულად »»]
- ჩანახ-ი
- ჭურჭელი ხისა (დაახლოებით რვა კილოგრამი). =აღარსად პური გოდორში, აღარც ჩანახში ლობიო („ნახევარწიწილა“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ჩანგალ-ი
- წვეტიანრკინებიანი საყელე ძაღლისა (უკეთებენ ყელზე, რომ ძაღლმა ან მგელმა ვერ დააზიანოს) =„ცხვრის ძაღლი უნდა იყოს.. ყელზე ჩანგალიც რომ აქვს, მეცხვარეებს დაჰრჩებოდათ ნამდვილად“ („ძაღლმა ციკანი [სრულად »»]
- ჩანჩქარი
- ჩანჩქერი-ი =(გოდერძის) თვალთგან, ვით კლდეზე ჩანჩქარი, ცრემლები ჩამოსდიოდა („ეთერი“, XII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ჩანჩხ-ი
- იგივეა, რაც ჩონჩხრები. =ისმის საზარო ხმა რამე, ჩანჩხზე ჩქაფუნი მდინარის („ბნელეთი“). იხ. აგრეთვე: ჩონჩხებ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |