 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 235 / 262 |
- ჩიქილა
- აბრეშუმის თავშალი, ლეჩაქი. =(აღაზამ ზვიადაურს) ააჭრა ნიშნად, სახსოვრად სამი ბალანი პირითა, ჩიქილის ტოტში შეხვია ბროლის თითებით თლილითა („სტ.-მასპ.“, VII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ჩიქილამოხდილ-ი
- სახელგატეხილი, ნამუსახდილი. =„მთელი კახეთი ქცეულა ჩიქილამოხდილ ქალადა. („ბახტრიონი“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ჩიხაურ-ი
- (Zeighaus; цейхгауз) „იარაღის საწყობი“ (ვაჟა). ჩიხაურის კედელი მეიდანს აღმოსავლეთით ჰსაზღვრავდა („დროშა“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- ჩიხტა
- უხეირო, უვარგისი საკლავი (ციკანი, ბატკანი..). =„საცა ეს ამოდენა ხარჯი გავწიეთ, ერთი ჩიხტაც (ციკანი) ზედ დავადვათ შაბათის სანათლად.“ („ფშაველი და...“, XI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ჩობახ-ი
- ჩომბახი, თავმოკაუჭებული კომბალი. =ხელში უპყრია საწყალს ჩობახი (თარგმ) („ორლ. ქალი“, პროლოგი). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ჩონჩორიკ-ი
- ჩლიქგაუპობელი, მრგვალჩლიქიანი პირუტყვის (ცხენი, ჯორი, ვირი..) განავალი. =სავსეა ჩვენი ქვეყანა აფიცერ-პომპოლიკითა იმათ ის გვარგეს, – აგვივსეს კარ-კური ჩონჩორიკითა („სიმღერა “, – რამდენი). [სრულად »»]
- ჩონჩხებ-ი
- წვეტიანი კლდეები. =შორს, სამ აყმუვლდა ნადირი, ხშირის ჩონჩხების ძირშია („მთათ ძილი“). იხ. აგრეთვე: ჩანჩხ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ჩორბ-ი
- ცხვირი დრუნჩი ტუჩი. =კანდიდს ხომ ჩორბი ჰქონდა დაშვებული, გაბუტული იყო მძივის გამო, რომელიც, ფაელომ ჭაში ჩაუგდო (თარგმ.) („მზითვის ლანგარი“). იხ. აგრეთვე: ჩვიჩვირ-ი =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ჩოქზე
- ცალი მუხლის მიწაზე დაბჯენით (ასე დაჯდებოდნენ ხოლმე, როცა ვინმეს საპატივცემლოდ თასს მიართმევდნენ). =წინ უზის ჩოქზე დასტური, შავს ლუდს უმატებს თასშია („წილის ყრა“). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ჩოღრო
- ოღრო-ჩოღრო, ცუდი (გზა). =(შერეს)ჩოღროს გზას მოუნათებდენ ქაჯნი კბილების ალითა („ეთერი“, XI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ჩრაქვ-ი
- „არყის ქერქი რომელსაც მთის ხალხი სანთლად ხმარობს“ (ვაჟა) =„ჩირეხ ან ჩრაქვი არა· გაქვისთა, დაო?“ („საშობაო მოთხრ.“ სტუმრები). იხ. აგრეთვე: ჩირეხ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ჩრდილ-ი
- მზეს მოფარებული ადგილი, გრილო, ჩერო“ (გლ). (სარდიონი)” =იქვე ისადილებდა და იქვე წაიძინებდა ჩრდილ ქვეშ („ქუდოვანი“). იხ. აგრეთვე: ჩრდილო ◊ ტყიანი ფერდობი, მზვარის საპირისპირო [სრულად »»]
- ჩრდილო
- =მთებს ჩრდილოები წამოეყენათ, თითო-ოროლა ხის გრილი გრძლად გაწოლილიყო („ტრედები“). იხ. აგრეთვე: ჩრდილ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ჩულ-ი
- ტყავის ბუდე (იარაღისა). =ბოწახის ჭალაზე მიდიოდნენ მხარზე თოფგადაკიდებულები. თოფები მაჩვის ჩულებში ესხდათ („ფშაველი და...“, III).; ჩ უ ლ ი ა ნ -ი - შემოეყუდა კარებში ბიძაჩემი და თან ჩულიანი [სრულად »»]
- ჩურჩურ-ი
- ჩურჩული. =ნისლებმა იწყეს მოდენა, მოდგა მათ კრება სრულია. ჩურჩურით ეუბნებიან: „ნუ გაგიტყდება გულია“ („იალბუზის სიმღერა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- ჩურჩურ-კურკური
- ჩურჩული და კურკური. =ყვავილთ ასტეხეს, რა იგი ნახეს, ჩურჩურ-კურკური („პირიმზე“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ჩუჩუნ-ი
- ოდნავი მოძრაობა. =„დასჭეხნებს დურდურაი-დ (ცხენები) არ იქმენ ჩუჩუნს“ („სცენა მთაში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ჩუჩუნებ-ს
- ოდნავ მოძრაობს, აქ: საქმიანობს. =არცროს უსაქმო არა ვარ, მუდამ ვკოწიწობ, ვჩუჩუნებ („სიმღერა“, – არც-რა). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ჩქამ-ი
- ,,ხმაურობა“ (ვაჟა) =ხომ არ აყრილან ფშაველნი, ჩქამ რო არ ისმის ხალხისა? („ბახტრიონი“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ჩქამობ-ს
- ხმაურობს, ხმიანობს. =გული აღარ სძგერს ჩველებრივ აღარც რო ჩქამობს ნაღარა („ივ. კოტორ. ამბავი“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |