 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 236 / 262 |
- ჩქაფ-ი
- ჩქაფუნი, ჩქაფა-ჩქუფი. =(კლდის ქალი) შეივლის შავსა ქანჩახებს, გალიპულს წყალთა ქაფითა, ბნელს მღვიმეს მოეფარება სიპის კარების ჩქაფითა (დაუსრ. კვნესა“) ჩქაფ-ჩქაფ-ი: და ქვეით კოხტა ტალღებიანსა [სრულად »»]
- ჩქერა
- ჩქაფუნი, თქრიალი. =ხელი და ფეხი შამეკრა, სისხლი ჩამომდის ჩქერითა („სიზმარი სასოწარკვეთილისა“). იხ. აგრეთვე: ჩქრიალ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- ჩქეფა
- წყალში მოძრაობის ხმა, – ჩქაფუნი. =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
- ჩქლაფა-ჩქლუფ-ი
- ჩქაფუნი, სითხეში ჩავარდნის ხმა. =ბაყაყებმაც, ტრედების მხრის ლაპლაპზე, სანიაოზე გამოსულებმა, წყალში ჩქლაფა-ჩქლუფი გადიღეს და ხმა გაკმინდეს („ტრედები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ჩქრიალ-ი
- =შენს თვალთ ვენაცვლე, დედაო, ცრემლს რო ჩამოაქვ ჩქრიალი (ვარ.) („ფშაველი ჯარისკაცის წერილი“). იხ. აგრეთვე: ჩქერა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- ჩქრო
- ყრუ, გაურკვეველი, ბუნდოვანი ხმა =„ჩქრო რაიმ მამედინა, მითამ აღარც კრუსუნსა ჰგეანდა აღარც კნავილს“ („სურათი ფშავლის ცხოერებიდამ"). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- ჩქროლვა-ბოჟირ-ი
- ჩქროლვა (ხმაურობა) და ბოჟირი ( =,,მაგრამ თუ ნახეს ქართველი მართალი, ქართვლის ტომისა, აღიძვრის ჩქროლვა.ბოჟირი ამ ყვავ; ილების შორისა („უიღბლო იღბლიანი“, X). იხ. აგრეთვე: ბოჟირ-ი [სრულად »»]
- ჩხარა-ნ-ი
- ჩხარა-ჩხური. =ისმა ჩხარაო („ბახტრიონი“, III); გაისმა კლდიდანა წყრომა და ჩხარანი („მთათა ერთობა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ჩხერა, ჩხერა-ნ-ი
- ჩხარა-ჩხური, რახარუხი. =ყოყმანობს, წინ სვლას ვერ ჰბედავს ლეკის ბელადი გრძნეული:; წინაით ესმა ქვის ჩხერა, ნახა წინწელი სრეული („გიგლია“, IV);; ღვარები... მოაგორებდენ ლოდებსა, ისმის [სრულად »»]
- ჩხვერ-ს, ჩხვერავ-ს
- ურქენს, რქით ერჩოლება; ჩხვლეტს, გმერს. =ხარს ვგევარ ნაიალაღარს, რქით მიწასა ვჩხვერ, ებუბუნებ („სიმღერა“, არც-რა);; (ირმებს თივა) ეჩხვერათ, ებუღრანავათ, მემრე ნავარდი შაექნათ („ნადირთა [სრულად »»]
- ჩხვერა
- ,,რქენა“ (ვაჟა); ჩხვლეტა. =წინათ მტანჯველი ხარისა ეხლა იტანჯვის თავადა.. და იქაც ხარის ჩხვერისგან დღეებს ჩამოჰლევს შავადა („ხარისთვის უდიერი"). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ჩხვლეკა-ჩუჩხუნ-ი
- ჩხვლეტა და ჩუჩხუნი. =ბროლიას დაუწყეს ჩხვლეკა-ჩუჩხუნი და ისე ძლივს ააყენეს ჩემმა ამხანაგებმა მწავის კვალში დაყუნთებული („საშობაო მოთხრ.“ – ნადირობა). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ჩხიკვინებ-ს
- ,,ჩხიი ჩხიი-ს ხის (ჩხიკვი)! (გლ.). =ჩხიკვი კი მაღლა, ხის ტოტზე დაფარფატებდა და უგემერად ჩხიკვინებდა („მგელი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- ჩხირ-წინდა
- ჩხირები და წინდა, საქსოვი. =ხელში ჩხირწინდა გეჭირა, ზედ ოქროს შიბი აძეო („ფშაველი დედაკაცის მდგომარეობა“...).; ჩხირწინდიან-ი: ბევრის ქალისა გავწირე კალათა ჩხირწინდიანი („ფშავლები“ –ძველს). [სრულად »»]
- ჩხლაკა-ჩხლუკ-ი
- ფხაკა-ფხუკი. =(მგლებს) შეეშინდათ და გაფთხნენ. ერთი მეორეს გაურბოდა, ჯაგიანებში ჩხლაკა– ჩხლუკი ისმოდა და თან თოვლის ჭრილი („ამოდის, ნათდება!“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ჩხრეკილ-ი
- (ხევსურული) წყალში ასვრემილი ხალი (ქუმელი), ქუმელის ფაფა. =„პურ მაიღიდიან, ვღეჭიდი, ვღეჭიდი, ვერ გავღეჭიდი... ჩვენის ჩხრეკილისთანა არა იქნების, თავისთავად გაიღეჭებისო“ („ნაკვესები“, II). [სრულად »»]
- ჩხუტ-ი
- მომცრო კასრი (იყენებენ ლუდის ჩასასხმელად, რძის შესადლვებად..). =ლუდი ცივი იყო, გახურებულს ქვებსა ჰყრიდენ ლეღიან ჩხუტში, ტაგანში და იმით ათბობდენ („საშობაო მოთხრ.", –- ხატობა). იხ. [სრულად »»]
- ცა-ხმელ-ნ-ი
- ცა და ხმელეთი, სამყარო. =ვლოცულობ ნამდვილ ქართველ ქალს ცალხმელთ მფლობელთან ერთადა („დარო ზურაბიშვილსა);; ცა-ხმელთა დაქცევას ჰგვანდა, ისეთი ისმის გრიალი („გველის-მჭამელი“, X). [სრულად »»]
- ცა:ცის ტატანი
- ცის ტატნობი. „ჰორიზონტს ეძახის ხალხი“ (ვაჟა). =დავინახე,, რომ ცოტა ხნის შემდეგ ცის ტატანზე იმისი ყურშია, წითელენაგადმოგდებელი, ედგა პატრონს გვერდით. („შვლის ნუკრის ნაამბობი“, III). [სრულად »»]
- ცაბაურთობა
- მთავარანგელოზის ხატობა სოფ. ცაბაურთაში (უკანაფშავში). =(ჩალხომ) ერთხელ, ცაბაურთობას, ფეხიც კი მოიტეხა („უძმოს-ძმა“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |