 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 238 / 262 |
- ცნება:ცნებას მოიყვანს
- იხ. აგრეთვე: მოიყვან-ს:ცნებაზე მოიყვანს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
- ცნობა
- გრძნობა, გაგების უნარი, ცნობიერება. =„(ჯორი) პირუტყვია, რამდენჯერ შესციედება ან მოჰმიედება, მაგრამ ვერას იტყვის, – უენპიროა და იმით, კაცს უნდა ჰქონდეს იმდენი ცნობა, შეატყოს“ („პაპს მსოფლიო [სრულად »»]
- ცნობა-ნდობა
- =„თუ გწამ ცნობა-ნდობის გამჩენი.. აგრემც თავს შამოგევლები“ („ფშავლები“, – შენამც). იხ. აგრეთვე: ცნობა-ძმობა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ცნობა-ძმობა
- ნაცნობობა და ძმობა, მეგობრობა =„შაიწყალოს ისინიც, ვისაც ჩვენთან ერთად პური უჭამია, ჩვენთან „ცნობა-ძმობა ჰქონია, ყოფილან და დღეს აღარ არიან“ („ფშავლები“, შენამც). იხ. აგრეთვე: [სრულად »»]
- ცნობილ-ი
- ცნობიერების მქონე, გონიერი. =„მითხარით, ნუ დამიმალავთ, ვინც კი კაცი ხართ ცნობილი” („ბახტრიონი“, XIII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ცნობულობ-ს
- ნაცნობია მისთვის, იცნობს. =ბევრსა ვსცნობულობ ჯარშია წარსულის დროის გმირებსა („საზმარი სასოწარ,ვეთილისა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ცოდვა-ჭირით
- გაჭირვებით, წვალებით. =ვუამბე ცოდვა-ჭირითა ნახული, განაგონარი („ნანგრევთა შორის“, II);; (საღირი) ცოდვა-ჭირით მოვიდოდა, მოჩოყავდა ჭალაზედა („ჩანაწერები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ცოდვა:ცოდვა კეთილის ადლია
- ცოლვა კეთილის საზომია, მადლსა ჰსურს ცოდვა დაჩაგროს, ცოდვა კეთილის ადლია („ქებათა-ქება“ – იუდასავით). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ცოდვიანა
- ცოდვის ჩამდენი, კაცის მკვლელი. =ცოდვიანა, ქრისტიანის მკვლელი, პატივაყრილი იყო („ფშავლების ძველი სამართალი..,“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- ცოდვილი
- საწყალი საცოდავი, უგერგილო. =„განა ჩხუბით კი-მოემატება მამულსა, ცოდვილნო?“ („დარეჯანი“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ცოკდი-ცოკდი
- ნელ-ნელა იარე. =„როცა გითხრა: „ახტი-დახტი, ბერო ბიძაო“, მაშინ ჩქარა მომყე, გამოიქეცი, და როცა გითხრა: „ცოკდი-ცოკდი ბერო ბიძავი, – ნელ-ნელა გამოაბიჯეო“ („ცრუპენტ. აღმზრდ.“, ნაწ. II, თ. II). [სრულად »»]
- ცოკვა
- მოკლ-მოკლე ნაბიჯებით სიარული. =„ზოგან ვაკეა, შაიძლება ჩქარა გავლა და ზოგან გვერდალი, კლდიანი, თუ არა ლოკვით არ გაივლებაო“ („ცრუპენტ. აღმზრდ.“, ნაწ. II, თ. II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ცოლკარგ-ი
- კარგი ცოლის ქმარი. =ნეტაც „ცოლკარგის დედას, ქმრის სწორთ ლამაზად დახვდება („ფშაველი დედაკაცის მდგომარეობა...“). იხ. აგრეთვე: ცხენკარგ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ცომა
- უმი, მოუხარშავი. =„მგელი სუ ცომას არა სჭამსა, მაგრამ ბიჭობით კი ვერავინ სჯობია“ („სცენები“ – ფშავლ. ცხოვრ. I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- ცოფი:ცოფის ბალახი
- შხამიანი ბალახი, ლენცოფა. =„რა ჭირი გეცა, რა არი? ბალახ თუ სამე ცოფისა“ („მონადირე“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ცრინტა
- „სურდო“ (ვაჟა) =„ცრინტა შევკარ, შეგბაჭიჭე, შავსა ძაღლსა გადავკიდე, შავი ძაღლი ხიდს გავარდა, ცრინტა წყალში ჩამივარდა. („ფშავლების ამაოდმორწმ.“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ცუდა
- უვარგისი, ბეჩავ, ლაჩარი. =კარგის ქმრის ცოლი ტიროდა: „აღარ მამივა შინაო“ ...; იცინის ცუდაის ცოლი: „გამაიქცევა წინაო,“ („გმირის იდეალი...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- ცულ-ქარჩ-ი
- წერაყინი, წერაქვი. =აჩქამდა ახლა ინჟინრის ცულ-ქარჩი, რკინიგზის ადგილს ზომა დაუწყეს („ხევსურეთი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ცუნცრუკიან-ი
- ფუქსავატური. =სად ია-ვარდის ოცნება, სად „ჩოთქ-არშინის“ წკრიალი?!.. ათასგან ჩაძრომ-გაძრომა, ცხოვრება ცუნცრუკიანი (*** „ჩემ..."). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ცუნცრუკობ-ს
- ცუნდრუკობს, უშნოდ დახტის, ფუქსავატურად იქცევა. =„ჰსცუნცრუკობ, ჰხარაკუდაობ ავარდნილს საქონივითა“ („ორი გმირი“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |