 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 246 / 262 |
- წვერშემომდინარი
- მე ვიქნებოდი ოცი წლის, ახლად წვერშემომდინარი („ერთი სიყვარულის ამბავი“, II). იხ. აგრეთვე: წვერდაწამებულ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- წვივტაგანა
- ვისაც ტაგანასავით, კასრივით მსხვილი წვივები აქვს, მსხვილწვივებიანი. „აბა, დამკვლიე. ძმობილო, რარიგ წვივტაგანი ვარო“ („უძმოს-ძმა“, 1). იხ. აგრეთვე: -ტაგანა =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- წვიმა-შხეპა
- თავსხმა, კოკისპირული წვიმა. =„ნეტავ, ტირილით შამეძლოს შეცვლა ამ შავის ბედისა,- დღე-და-ღამ ფეხზე ყუდილი, გადაყრა წვიმ.-შხეპისა“ („ეთერი“, II). იხ. აგრეთვე: შხეპა =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- წვლდებ-ა
- იწრთობა. =არიქათ, ხევსურთ შვილებო, ხმალი სისხლშია წვლდებაო („ხევსურები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- წვნეულ-ი
- ვინც იწვნია, იგემა, ვინც (გასაჭირი) გამოცადა. =უმადლო კაცმა რა იცის, ჰკითხეთ, ვინც არის წვნეული („ათასნაირი ნაღველი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- წვრილთვალა
- ჯაჭვის ეპითეტია. =აღზდეგ: ვაჟკაცო, ზე აღზდეგ,- შთაიცვ წვრილთვალა რკინისა („ჩანაწერები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- წვრილიან-ი
- წვრილი, ხშირი, ახალ–ნერგი ხეების ტყე. =სხვა იძახის: „მე ავაგდე წევრილიანმი ნაწოლიო“. მესამემ თქვა: „მე გასწავლეთ, კაცნო, დათვის საწოლიო“.(„სადღეისო სიმღერა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- წვრილფეხობა
- წვრილფეხი საქონელი და ქათმები. =„მეხი კი დავაყარე შავ ხორეშანასა! მეზობლებში თურმე დადის და იძახის, ქალო, ქეთევანზე მეტი წვრილფეხობა მყავსო. ისე იმან იხაროს!“ („სურათები“). [სრულად »»]
- წიდოვან-ი
- დედათწესის მქონე, თვიურიანი. =უნდა ვერიდნეთ, როგორც წიდოვანი ფშავლის და ხევსურის დედა.; კაცები ერიდებიან წმინდა ადგილებს („თიან ფელეტ“, მართალია).; წ ი დ ო ვ ა ნ ე ბ ა - წიდოვანების დროს [სრულად »»]
- წითელ-ი
- სისხლი =ვერას მოვკიდე, წითელი ვერ გავადინე ერთსაცა („ხის ბეჭი“, V). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- წითელწვერა
- წითლად წვერშეღებილი (თათრის ეპითეტია). =ერთს წითელწვერას დაეტყლიშე, დავაგლეჯინენ ყბანია („მწყემსის სიმღერა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- წიკვინა
- გამწივანი ხმა. =(ფშაველ ქალს) ხმაც კი მამაკაცისა აქვს ბოხი ძლიერი და ვერავითარ მსგავსებას ვერ იპოვნით, ბარელი, ქალაქელის ნაზ, წიკვინა, მიკნავებულ ხმასთან რომ შეადაროთ მისი ხმა („ფშავლები“, [სრულად »»]
- წიკო
- წიოკი, წივილ-კივილი. =ატირდებიან ერთადა, გამაადენენ წიკოსა („ჰაოს და ქართლოს“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- წილ-ბოლო
- შთამომავლობა. =„ღმერთმა ეგები კარგი არა აჩვენოს, ეგებ დაულიოს წილ-ბოლო იმ ჩვენმა მთავარანგელოზმა... ბახასა, ის მაუძღვა წინ ქისტებს“ („მოკვეთ.“, მოქმ. I. გამოსვ.III). იხ. აგრეთვე: [სრულად »»]
- წილ-ი
- ნაწილი, ხვედრი. =გაიყვეს, თუ რამ ებადათ, სამად გაიყვეს ფეტვი წილების უსწორობაზე არვის რა დაუყბედია („უიღბლო იღბლიანი“, II). ◊ პატარა წკირი, წკირის გადანაჭერი, რომელსაც კენჭის [სრულად »»]
- წილბედდალეულ-ი
- ვისაც შთამომავლობა არა ჰყავს; უძეო; უპატრონო. =„რა ლანძღვა მინდა, რა კრულვა დალახვრულს შავის დღისაგან, წილბედდალეულს სოფელში, თავდანებებულს ღვთისაგან“ („ეთერი“ II). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- წილბედდალეული
- ვიცაც შთამომავლობა არა ჰყავს; უძეო; უპატრონო. „რა ლანძლვა მინდა, რა კრულვა დალახვრულს შავის დღისაგან, წილბედდალეულს სოფელში თავდანებებულსლღვთისაგან“ („ეთერი“, II). იხ. აგრეთვე: [სრულად »»]
- წილნაყარი
- ღმერთთან წილნაყარი დიდებით ღმერთთან მდგომი, ღმრთის ტოლი. =ადიდეს დიდი თამარი, - ის ღმერთთან წილნაყარია „ბახტრიონი“, VI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- წილობა
- სახატო ნამცხვრებისა (ხმიადი, ქალა) ან ხორცის ნაჭერი, რომელიც ყველა მლოცავს ეძლეოდა ხატობაში. =ხალხს „მრიგეები“ (მოთავდარიგე) ურიგებდნენ ლავაშებს, ხმიანდისა და ქადის ნაჭრებს, ხორცის [სრულად »»]
- წილხვედრ-ი
- შვილი; შთამომავლობა. =ვინაც ჩემს წილხვედრს უშტერა, მე გავცემ იმას პასუხსა („ხმა სულეთიდან);; გვერდით აღარ ჰყავ წილხვედრი, დედამ რომ თავი აიღო („სული ობლისა“, VI). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |