ყველაზე წინ. =წინ-წინ მის გადაუფრინდა ჩვენის გაწყვეტის მოლამეთ („მაცნე“);; „აბა, ესროლე, ძმობილო, შენი ჯერია წინ-წინა“ („ხის ბეჭი“, VII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
სხვაზე უწინ. =„მზე, მთვარე ვერ მოიჭირვებს, შუქი არ დაგვკრან ფხაზედა. წინათ ჩვენ გვეამბორებენ - მთებს არ გასცვლიან სხვაზედა“ („მთათ მითხრეს“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
სხვებზე წინ, სულ წინ. =ნეტამც ცხენკარგის დედასა, ჯარში წინდაწინ წადგება („ფშაველი დედაკაცის მდგომარეობა...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
არყის ხდისას პირველად გამოსული, მაგარი არაყი. =„სამი წიწანი არაყი გადავკარ წინწანაქარი“ („ცრუპენტ. აღმზრდ“, ნაწ. I, თ, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა [სრულად »»]
„ნაპერწკალი“ (ვაჟა). =წინაით ესმა ქვის ჩხერა, ნახა წინწელი სრეული („გიგლია“, V);; უნდა დავადნო შენს ბედსა თვალი და გული ფხიზელი, რადგან სხვა საშუალება გამიქრა, როგორც წინწელი („შენდამი“). [სრულად »»]
(Carduelis spinus) პატარა ჩიტია, ჭივჭავი. =მოფრინდა „წიპრანა" და „წრიპ, წრიპ“ შესძახა („შვლის ნუკრის ნაამბობი“). იხ. აგრეთვე: წიპრია =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
წიპრია იკლებს სტვენით იმათ არემარეს და მოუსვენრად გადახტ-გადმოხტის („ხმელი წიფელი“). იხ. აგრეთვე: წიპრანა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
პატარა ყელწითელი მგალობელი ჩიტი. =დილას ერთმა „წიფლისჩიტამ“ ჩემს ახლოს იგალობა, ლამაზი რამ იყო, ყელწითელი, ღაბუა („ია“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
წინაპრები, (თორღვა) მიამბობს და მიამბობს, თუ იმის „წინაკაცთ“ მითხოდამ ცხვრის ფარები როგორ გამოურეკიათ („რამე-რუმე მთისა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა [სრულად »»]
პატარა ჯამი. =„სამი წიწანი არაყი გადავკარ წინწანაქარი“ („ცრუპენტ. აღმზრდ“, ნაწ. I, თ. 1). იხ. აგრეთვე: წიწანგაუპოხელი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
გამწივანი, წვრილი ხმით მოლაპარაკე. =ლამაზი ცოლი შაერთო, კეკლუცი, რაღაც წიწინა („გოდება თანამედროვე წინასწარმეტყეელისა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
წკაპა-წკუპი, წვეთების დაცემის ხმა. =გიცქერ, მატყლსა სჩენ და ცრემლის მესმის წკაპ-წკაპი, ჩქრიალი (ვარ.) („ფშაველი ჯარისკაცის წერილი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
წკაპა-წკუპი გააქვს. =კრამიტებიდან ჩამონადენი წვიმის ცვარი ფანჯრების წინ წკაპწკაპებდა „ოცნება“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
=„ორწყალში ფშავლები დაგხვდენ, წკეპან ამოდის ხმლისანი!“ („სოფ. ხახმატი“). იხ. აგრეთვე: წკაპა-ნ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]