წვეთი (ფაფისა, ტალახისა...). =ნაჭამი ფაფის წკინტოლი ყველას აკრია ჩოხებზე („ჩიტთა ფაფობა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
გაწყვეტისა ან გატეხის წვრილი ხმა. =ჯაჭვმაც გაიღო გამგმირი წკნეტა („დაჩაგრ. მესტვირე“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
ხნიერი =კარგი გვყავ მოხელეები, შიგ ამორჩეულ კაცები წლოვანი მამასახლისი, მოდროვნებულებ ნაცვლები („ძვ. და ახალი ფშავლების პოეზია“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
იხ. აგრეთვე: წავა:საქმე წორზე წავა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
მდგომარეობაში, ვთარებაში. =„არც მოჰკვდებიო, ისიც დაატანა, ვიდრე საქართველოს იმ წრეზე არა ჰნახავ, როგორც ოდესმე გინახავო“ („ცრუპენტ. აღმზრდ“. ნაწ. II, თ. III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
იხ. აგრეთვე: წრიოკ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
აწიტებს, აპურჭყებს. =კერის პირას დამჯდარი მძიმე-მძიმედ ჩიბუხს აბოლებს, წრინტავს და ცოლსა სტუქსავს („ხევსურეთი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
მწირ, ხრიოკი. =უდაბნოს მხოლოდ აბრაზებს, მნათობთ სხივი რომ ვერ ალამაზებს წრიოკს ბუნებას ოხერტიალსა და სიცოცხლისას ვერ ტოვებს კვალსა („რა ვუთხრა ამ მთებს“).; წ რ ი ა კ ი -(წრიოკი)- სული [სრულად »»]
ვაჟიშვილი =„წული ვინმე გთხოვოსთა, წული ღმერთსაც გამაუთხოვეთ, კვირასაცა, და თქვენი წყალობა მიეცით“ („საშობაო მოთხრ.“, ხატობა). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
წუწი. =დორბლი იყო ჩემი წამალი ირმის ხეთო, ირმის წუნკლიო, პირის სალბობიო. („ფშავლების ამაოდ მორწ.”). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
არყის ხდა. =მესამე „აქციზნი“ არის, გვიშლის არაყის წურვასა („ქებათა-ქება“, - დაუკარ.). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
წუნკალი, ბინძური. =„დიაცი, მითხარ შენ, წუტი დიაცი, იმის გულისად აუგი ათქმევინოს თავის თავზე ვაჟკაცმა“ („მოკვეთ.“, მოქმ, I, გამოსვ. I),; ათასი გაქონ, ის დაჰრჩი, ისევ ის წუტი მელაო („მეჯლისი [სრულად »»]
ვინც ყველას ფეხქვეშ ეგება, - მონა მორჩილი, მლიქვნელი. =„მე ვინ რა სამართალს მომცემს, ყველა მის წულის ძირია.“ („ნახევარ-წიწილა“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]