ძალიან მლაშე. =მწარე ფიქრი იყო ეს ფიქრი მისთვის, მწარე და წუწა-მლაშე („მამაცი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
წყალი და ჭალა (მდინარე და ხეობა) =მარადის საქებარნი ვართ წყალ-ჭალა, მინდორ-მთებია („პროვინციის ქებათა ქება“). იხ. აგრეთვე: წყალ-ი ◊ ქვეყანა, ადგილი „ვის რა წყალჭალა [სრულად »»]
„წილი, ნაწილი (წყვაში)“ (გლ.). =ორი წყე - ორი საწყაო, ორი გასროლისთვის საკმარისი (წამალი).; იმას „ორი წყე“ ჩაეყარა თოფში, რომ უფრო ძალა მისცემოდა ტყვიას („აფხუშოობა“). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
სითხე, რაკი ერთხელ გამოსცადა თეთრი წყლეული, იფიქრებს: ბევრის სმა არ ევარგებაო („საუბარი ბავშებზედ“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
კარგი, სასიამოვნო სიტყვა. =მსმენლის გულსა ჰკარ მალამოდ სიტყვა მართალი, წყლიანი („მგოსანს“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
ჭაკი ცხენი. =მეორე დღეს შეკაზმა თავის „ჭაკურა“ (ცხენი).. და წავიდა ძაუგს (კავკავს) („ფშავლების ცხოვრებიდამ“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
მდინარის ნაპირები (ხეობაში). =ცხვარი და ძროხა აჰსხმია ჭალას და ჭალის პირებსა („შემოდგომა მთაში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
ჭალა და ჭალაკები =ეუცხოვა ტყე, ეუცხოვა მთები, ეუცხოვა ჭალა-ჭალაკები, პატარა სერები („ზაფხულის სიზმრები“). იხ. აგრეთვე: ჭალაკ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
კორომი (ჭალაში). =დიდი ჭალაკი გაკეთდა ჭანდრის ნადგომზე ფიჩხისა („ჭანდარი“). იხ. აგრეთვე: ჭალა-ჭალაკ-ებ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
მტერს სამაგიეროს ვერ უზღავს, მტერს ეჯაბნინება. =მაგრამ რას იზამ, თუ გცემენ, როგორ სჭამ მტრისა ჯავრსაო? ("მოხუცს ნათქვამი", V).; ფიც-ვერცხლს ჭამს - ძმად გაეფიცება (ფიც-ვერცხლის [სრულად »»]
ნამიანი, სველი. =ყანა მშრალი სჯობ სამკალად ნამიან-ჭანჭახიანსა („ფშაველი დედაკაცის მდგომარეობა...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
კანი (გველისა). =კოდალამ გამოათრია კარგა მოგრძო ჭია, გველის ჭარის მსგავსი („ჩხიკვთა ქორწილი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
ერთი ბეწო, იოტის ოდენა რამ; ჭაჭანება. =სულ ტყუილია... კაცისა არსად მინახავს ჭაჭანი („სტ.-მასპ.“, VIII); ჭაჭნად - თუმცა კი კაცი ჭაჭნადა არ მინახია სწორედა, – არც სულიერი სხვა რამა... [სრულად »»]