 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 250 / 262 |
- ჭაჭანაურ-ი
- ღვინის ეპითეტია. =შესაკრებია საუნჯე.. ღვინო „ჭაჭანაური“, ბრძენთან რომ ბრძენია და უჭკუოსთან კი ამოყვირდება ხოლმე („საზაფხულოდ“);; კახური ჭაჭანაური სარწმუნოებისაგან აშენებულს ციხეში [სრულად »»]
- ჭდე:ჭდეს ამოაგდებს
- ჭდის ამოგდება იხ. აგრეთვე: ამოაგდე-ს, ჭდეს ამოაგდებს (ჭდის ამოგდება) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ჭერი
- მოჭრილი დაუმუშავებელი მრგვალი ხე; კეტი, კარის ურდული. =იმის სახლის კარს დუშმანი ჭერებსაც უმტვრევს ხისასა („ფშაველი და...“, XI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ჭერხო
- ხევსურული სახლის მეორე სართული. =(აფშინამ) ჭერხო აავსო უნჯითა, როგორც სალარო ხანისა. („გოგოთურ და აფშინა'); ჭერხოთით - ჭერხოდან. თავ-თავის სახლებს მიჰმართეს ჭერხოთით კარიანითა [სრულად »»]
- ჭიაცეცხლა
- ,,ციცინათელა“ (ვაჟა). =„დავმეხე იმის თავ-ლაშნი, დევივით ხელნი, გაფშლეკილნი წვერნი, ჭიაცეცხლასავით თვალნი“ („ბერდიხა“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ჭიდრო
- ვიწრო. =მაყვარებ უდაბურს ადგილს ჭიდროსა, ნადირ-მგლიანსა („ლურჯას“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ჭიმად
- მთლად, სრულად. =„თუ გახსონს, ერთს ლეკს ხმლითა ვეც, ჭიმად მოვწყვიტე თავია!“ („ბახტრიონი“, XIV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ჭირ-ი:ჭირით ამოაგებს
- =ჭ ი რ ი მ ო გ ჭ ა მ ე - ჭირით გაჭირვებით, ძლივსძლივობით. „ბალღიც ნადავლით აივსო, ჭირით მზიდველი ფარისა“ (ვარ.) („გოგოთურ და აფშინა“). იხ. აგრეთვე: ამოაგებ-ს (ამააგებ-ს), [სრულად »»]
- ჭიტა:ჭიტა-ვარსკვლავი
- მოკიაფე ვარსკვლავის ეპითეტია“ (გლ). =ვსთქვი, თუ: დავქსაქსო გულისთქმა იქით და აქეთ მხარესა: ერთი ნაწილი მზესა ჰხვდეს, მეორე ერგოს მთვარესა, მესამე – ჭიტა ვარსკვლავსა, ქურდულად მოელვარესა [სრულად »»]
- ჭიუხი
- „წვეტიანი კლდე“ (ვაჟა) =კლდოვანი მთა გათენებისს ჭიუხში შურთხმა დარეკა ზარიო („ალუდა...“, I).; ჭ ი უ ხ ი ა ნ ი - დამცქერდეს დიყელის გორი, ინოს მთა ჭიუხიანი („მწყემსის ანდერძი“). [სრულად »»]
- ჭიჭახ-ი-ჭიჭახის ჯვარი
- ხევსურთა ერთერთი სალოცავი (სოფ. ხორნაულთაში). =„დაგწყიოს გუდანის ჯვარმავ, ხახმატის ჯვარმავ, ჭიჭახის ჯვარმავ. “ („სცენა მთაში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ჭკვა:ჭკვად მოსატან-ი
- მოსაფიქრებელი. სინონიმი: „რა მოსაფიქრი საქმეა, ჭკვად მოსატანი ესაო?“ („მოგონება“,- დარბაზში). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ჭკუამორჭმით
- გონიერად, ჭკუის მოშველიებით. =(მთები) ტოლები ორიც არ არი, რომ მაინც ერთის გოჯითა არა სჭარბობდეს ერთი სხვას, ამიტომ ჭკუა-მორჭმითა.. ამიერიდან იალბუზს უცქერენ კაის გრძნობითა („იალბუზი“). [სრულად »»]
- ჭლამუნ-ი
- წკლაპუნი. =და-ძმას.. ლაშების ჭლამუნით თავს წაადგებოდათ (მხეცი) (ვარ) („როგორ გაჩნდენ ბუები...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ჭლიკ-ი
- ფეხი. =„წისქვილი- სად აღარ მასდგა ჩვენს ჭლიკი, თორო, ჩემ მკვდართ ცხონებამა, ერთს საკანთიელო (საკვირველ) საქმეს ვიზამ. („ფშავლები“, – შენამც). იხ. აგრეთვე: ჭლიკა =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ჭლიკა
- =ჭ ლ ი კ ა ზ ე შ ა მ დ გ ა რ ი იხ. აგრეთვე: შამდგარ-ი:ჭლიკაზე, ჭლიკ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ჭმახვნა
- ჭმუხვნა, ჯღანვა.. =„(მუცელას) თითონაც ჭმახვნა დაუწყია, მაგრამ, აბა, მაგას არ დაუშლია? (ვარ) (მუცელა“, VII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ჭონ-ი
- „ბეწვეულის მკერვალი საზოგადოდ და, კერძოდ, ჩვენებური მექუდე“ (ა. შან.). =გამრავლდა ჩვენს ქვეყანაში მიკიტანი და ჭონია („ქებათა-ქება“, – მოქუჩდენ). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ჭორაკუდაობა
- ჭორიკანაობა =რით გავერთვნეთ, რით შევაქციოთ ერთმანერთი, თუ არ ჭორაკუდაობით? („თიან. ფელეტ.“, – მართალია). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ჭორიკა
- ენატანია, ჭორიკანა. =დიდი ფლიდი ხარ, ვინც არ გიცნობს, დიდი ჭორიკა!“ („დიდებ. საჩუქ.“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |