ჭორიკანა. =ჭორტიკაც არის, ყბედიცა, ხანდახან კიდევ-ცეტია („ქებათა-ქება“, –ჯანღმა). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
დაჭრის დაკოდავს =„გზაზე მამეწივნენ ქალის ძმა-ბიძაშვილები, ვხოცეთ ერთურთი, ვჭერით, იმათ მე მჭრეს, მე ისინი ვჭრენ“ („სცენები“,– ფშავლ. ცხოვრ., I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
კაჭკაჭის ეპითეტია. =„რაო? რა ამბავია ჭრიალავ?“ – ჰკითხა ბოლოს არწივმა (კაჭკავს) („ქუდოვანი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
,,ტყემლის წვენი“ (ვაჟა). =ზაფხულობით ჭრიანტლით დაგეჭრა კბილები და ზამთრობით მახოხით („მოგონება“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
მოკლე თოკი. =(ჩვეულებრივ ბალნისაგან დაწნული), რომლითაც თივის ტვირთის ქვეშ დადებული ტოტიანი ხის (სათარი) წინა მხარეს მიბმული. კავი. ჭრო და კავი წინიდან გადაეხვევა თივას. უკნიდან სათარზე [სრულად »»]
„ლეგა“ (ვაჟა), ნაცრისფერი. =შორიახლო, ბარდის ძირას დაგოგავენ რაღაც ჭროღა, ნაცარა ფრინველები („დიდებ. საჩუქ.“). იხ. აგრეთვე: ჭრუღა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
„ნიტრა“ (ვაჟა.) დოქი. =როცა სუფრას გაამზადებდა.., თუნგით, ან ჭურჭლით წყალი მაინც უნდა მდგარიყო („ფშაველი და...“, II);; „ღვინო, მე ვიცი, ჭურჭლებში, ქვევრებში აღარ ეტევა“ (ვარ) („ჩემი [სრულად »»]
ყრუდ ხმიანობს (მაჭარი ფუილის დროს). =„ბერუავ, რა კარგია დალოცვილი ღვინო, რომ ჭუხჭუნებს ქვევრებში“ („სოფლის სურათები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
ქექავს, გულდასმით ეძებს, სინჯავს. =„ე დიღი (ბავშვი) კი დავიდოდა დახელთილივითა და სჭყვენავდა ყურე-მარეებსა“ („დარეჯანი“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
ჭიჭყინებს დაობს. =„რამდენს ლაპარაკობდენ, რამდენს ჭყინჭვილობდენ“ („სცენები,– სცენა ბარში). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
ჭრაჭა-ჭრუჭი. =ჯაგნარებში ჩხლაკა-ჩხლუკი ისმოღა და თან თოვლის ჭყრიალი („ამოდის, ნათდება!“). ◊ ზოგიერთი ფრინველის ხმიანობა, ჭახჭახი. (ნეტავი) ამოაფრინა ჩემს წინა ჭყრიალით როკო [სრულად »»]
უსიამოვნო ხმაზე კივილი, ჭყივილი. =მოკლულს ქართველ კაცს ვიდგენდი, მესმოდა თათრის „ჭყრტიალი“ (ვარ.) („მოხუცის ნათქვამი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
ჭიჭყინი. =ისმოდა გარმონის ჭყუტუნი და სტვირის („ფშაველი და...“, IX). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
წვეულებად დროს ტარება. =„ნუ მოგვიმალოს უფალმა ძმობა და ერთად ხადილი!!. („გოგოთურ და აფშინა“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]