 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 253 / 262 |
- ხატ-ი
- =დიდყურა-ანი ერთხელ არ გამგზავნიან ქორწილში, არც ხატში, შენი ქორწილი ცხვარიაო, – მეტყვიან („პატარა მწყემსის ფიქრები“).; ხატის მკითხავი - ვინც ხატის სახელით მკითხაობს, ვინც ვითომ ხატის [სრულად »»]
- ხატობა
- =ხატობა ჰქონდათ ხევსურთა. ლუდის სმა არი ღრეობა („გველის-მჭამელი“, IV); მახსონდა, ამ დღეს ხოშარელთ აქ გექნებოდათ ხატობა („ბახტრიონი“, III). იხ. აგრეთვე: ჯვარობა =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ხაწირ-ი
- „ერთად შეგროვილი თივა“ (ვაჟა) =დაგროვდა ფრინვლის თავები. ვითა ლოდები ყორისა, იმათ ბუმბულიც ისეა, როგორც ხაწირი მოლისა. (ვარ.)(„ნახევარ-წიწილა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ხაჭო
- იხ. აგრეთვე: დამბალ-ი:დამბალი ხაჭო =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
- ხახმატი:ხახმატის ჯვარი
- ხევსურთა ერთერთი მთავარი სალოცავი (სოფ. ხახმატში). =იმ ფურის რქა, რომელშიაც ერთი კოდი პური ჩადის, ეხლაც ხახმატის ჯეარის შენობამია შენახული (რამე-რუმე მთისა);; ფშაველი უფრო პატივს სცემს [სრულად »»]
- ხდებ-ა:გონი ხდება
- გონებას კარგავს, გული მისდის. =„მე ხო ხეირიანად ვეღარა ვხედავ, გონიცა მხდება ხანდახან“ (ვარ.) („ჩალხო“, II).; ჯავრის ვირად ხდება - დარდს, ჯავრს ეჩაგვრინება, საწყლდება.; რა კაცი ჰქვიან [სრულად »»]
- ხდი-ს:ქუდსა ხდის
- სირცხვილს აჭმევს, ქვეყნის სასაცილოდ ხდის. „მებრალება შალვა, კაი ვაჟკაცია, ცოდვაა, რო ეგ უნამუსო იმას ქუდსა ხდიდეს“ („სცენები“ - ფშავლ.. ცხოვრ., სცენა I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ხე-ებ-ი
- სახლის ბანის გასაკეთებლად კედლებზე დაწყობილი მრგვალი, მსხვილი ლატნები. (სახლის) ყორეზედ არის დაწყობილი დაუთლელი მსხვილი შოლტები (ხეები) („ფშავლები“, – ძველს). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ხედავ-ს-ლიშანს ხედავს
- წინასწარ ენიშნება. =„თოფი გექნება შაკრული, ლიშანსა ვხედავ სწორადა“ („ხის ბეჭი“, V);; სუ ჩაგვიკუტდა საქონი, კუდით ვაყენებ ღთისასა, წაბლიაც ეგრე გახდება, ისეთსა ვხედავ ლიშანსა („ფშაველი [სრულად »»]
- ხედნებ-ხედნებით
- ხედვა-ხედვით, ყურებით. =(აღაზა) წამოდგა, იხედებოდა, როგორც დამფრთხალი ნადირი, ხედნებ-ხედნებით ამოვლო ხევის კლდიანი ნაპირი („სტ.-მასპ.“, VII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- ხევი-ხევ
- ხევის გაყოლებით, ხევ-ხევ, ხევდახევ. ჩადის, ჩატირის ხევიხევ ტალღა ნაკადის ცივისა („კოპალა“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ხევისბერ-ი
- მთავარი ღვთისმსახური ხატში. =ეს ვინღა მოდგა ნისლივით, თითბრით ნაზიკის ხმალითა? ხევისბერს აძლევს მოზვერსა, დადგა დახრილის თავითა („ალუდა...“, V). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ხევისბრობ-ს
- ხევისბერობას ეწევა, საღვთისმსახურო წესს ასრულებს, ლოცვას ამბობს. =ხევისბრობს ბერი ლუხუმი, ხმატკბილად მოუბარია („ბახტრიონი“, VI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ხევსურთშვილებ-ი
- ხევსურები =„დაძეღით, ხევსურთშვილებო, ლაშქრობით, ხმლების ქნევითა" („ალუდა...“, III). იხ. აგრეთვე: ქისტიშვილ-ი, თათრისშვილებ-ი, ფშაველ-ი:ფშავლის შვილები =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ხელავ-ს
- ხელს ახლებს. =ცოლსა ნუ ჰხელავ, რეგვენო, თავს უკეთესის ყმისასა („ფშაველი და...“, VIII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ხელგახსნით:ხელგახსნით არი
- ხელი მოემართება, ადვილად ხოცავს ნადირს. =„გამახარე ძალიან მონადირე გამოგვადგა, საგავი გაავლო ნადირსა, ხელ-გახსნითაც არი“ („ფშაველი და...“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ხელდადებულ-ი
- დანიშნული (საცოლე). =„ვთქვათ, ჯვარდაწერილი არ იყო, მაგრამ ხელდადებული იყო ბახაისა და ჩონთამ კი გაიტაცა“ („მოკვეთ.“, მოქმ. I, გამოსვ. I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- ხელერთიანად
- მთლიანად, ჩევლად. =ხელერთიანად გპატიჟობთ ყველა – ღარიბს და მდიდარსა („ერთი სიყვარულის ამბავი“, VII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ხელზეით
- ნიდაყვის დაუყრდნობლად (სროლა). =„ხელზეით სროლას ეცადე, რაც შეიძლო, დადებით მსროლელი მონადირე მონადირედ არ მიმაჩნია“ („ნადირთა პატრონი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- ხელთავ-ს
- აგიჟებს =ძველს დროში, ამბობს ლეგენდა ფშავის ხევი სჭერია დევებს; იმათ ხალხი „უხელთავ“ (უგიჟებია) („ფშავლები", – ძველს). იხ. აგრეთვე: უყელთავ =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |