 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 254 / 262 |
- ხელისუფალ-ი
- მოხელე„ ხელისუფლების წარმომადგენელი. =„გამაიძაბნეს ბოლნი და ხელისუფლის ღვიძლ-ფირტვის ნაგლეჯები აიქ სამ გამააბნია ტყვიამა“ („აფხუშოობა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- ხელკუდ-ი
- ერქვნის ტოტი, სახელური. =ხელკუდი გამაშვებინა, ღვარმა დამტაცა ხარები („გუთნისდედის ჩივილი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ხელმოსახმარ-ი
- ხელსაყრელი. =ივანე ახლოს მიუჯდა იმ ხელმოსახმარს ხანასა („ივ. კოტორ. ამბავი“, V). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ხელობ-ს
- მხიარულობს. =მწერი და არსი ყოველი გალაღებული ხელობდა („აზრი და გრძნობა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ხელოვნურ-ი
- ხელოვნებისადმი კუთვნილი, ხელოვნების ნიმუში. =ხალხის თქმულება, რაც უნდა იგი მდიდარი შინაარსისა იყოს, აზრიანი და ხელოვნური, თუ პოეტმა იგი არ გარდაქმნა.., არაფერი გამოვა ( „კრიტიკა... [სრულად »»]
- ხელუკუღმ
- უკუღმა, ზურგისკენ, ხელის უკან გაქნევით =(მონადირემ ბეჭი) „ხელუკუღმ“ წყალში გადაგდო, დღესაც წყალს მიაქვს, მიდისა! („ხის ბეჭი“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ხელუყრელ-ი
- რასაც ხელი ვერ მოჰყარეს, ვერ გამოიყენეს, გამოუყენებელი. უსარგებლო, უვარგისი =ჯავრი ტანს ნაბდად გეხვევა, ცრემლი მიგყვება საგძლადა და ტრფობა შენის ქვეყნისა უქმს და ხელუყრელს აბჯრადა („ალ. [სრულად »»]
- ხელფარტენიან-ი
- - ვისაც ხელში ფარტენა უჭირავს აქ: ქალის ეპითეტია. =„ვის მოგილოცოთ სახელი, ვინა ხართ სახელიანი?.“; „პირველ ობოლი კვირია, სახე აქვ ნათელიანი, მეორე – ლელა ბაჩლელი, ქალი ხელფარტენიანი.“ [სრულად »»]
- ხელშაუქცევარ-ი
- ვინაც ხელი ვერ შეუქცია, შეუბრუნა, ხელშეუბრუნებელი. =„ხელშაუქცევრად კი არც თითონ მომკვდარა, ორი თათარი ბერიძესაც გაუმძღვარებია წინ? („ერთგული მეგობარი“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ხელშეკონილი
- ხელებშეკრული. =მოჰყავდა ზვიადაური ხელშეკონილი გროვასა („სტ.- მასპ., VI); „ხელშეკონილი კი არ უნდა გაჰყოლიყავი თან.“ („მოკვეთ., მოქმ. III, გამოსვ, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ხელშეკრულ-ი
- მონადირე რომ დაიცარება ,,ხელი გაქვს შეკრული, ხელი შეგეკრა-ო“, ეტყვიან, ე. ი. განგება ხელხარ გიმართავსო „იქნება ხელშეკრული ხარ, ან იქნებ თოფი შაგეკრა.“ („ხის ბეჭი“, V). იხ. აგრეთვე: [სრულად »»]
- ხელშესავალ-ი
- ვიზედაც ხელი მიუწვდებათ, ვინც ხელშეუვალი არ არის. =თუ დამნაშავე სოფლის წინაშე ხელშესავალია, მაშინ სოფელი ჯოხს ეძებს დამნაშავის გასაუწრთნავად („ჩვენი სოფელი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ხელშეუქცევ-ი
- ხელშეუბრუნებელი. =ხელის შექცევას ვერ ჰბედვენ ხელშეუქცევის მტრისადა. („კოპალა“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ხელშეუქცევლობა
- =ხელის შეუბრუნებლობამ ხელშეუქცევლობამ იმდნად დაუხშო გონება, გასატყავებლად გამზადულს ეზმანვის ჭირთა ფონება („დათვი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- ხელჩაფა
- პატარა ჩაფი. =გვერდით ხელჩაფა (ვარ.) („მუცელა“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. [სრულად »»]
- ხელწმინდა
- წმინდა, ხატის მსახური. =„ჩვენი ამორჩეულია, როგორც ხელწმინდა კაცი, მღვდელი ხომ არ დაგვიკლავს (საკლავს), ბატონო, მაშ, არ გვინდა ერთი კაცი გვყვანდეს?“ („დროშა“, II). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ხერგ-ი
- წაქცეული ხეების გროვა, (გამიხარდის) ხერგიდან გადმოუხტა, მოულოდნელად დაეცა თავზე.. ვეფხვი(„ლმობიერი მონადირე..“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- ხეული
- შესობილი, შერჭობილი. =„კვირიას ღალატ არ უნდა, სხვა რამ ფიქრი აქვ წყეულსა თვალცრემლიანსა, ობოლსა გულზე ეკლებით ხეულსა“(„ბახტრიონი“, XIII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- ხეურ-ი
- მოხეური. ერთის ხმით ქართლ-კახეთური. („ჩიტთა ფაფობა“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. [სრულად »»]
- ხეჩს-წისქვილს ხეჩს
- წისქვილს ბორბალზე მიკრულ ყინულს აცლის (ცულით, წალდით...) =„ექნობამდე სუ ეგე (წისქვილი) ვხეჩე, ძლივ გამოვხეჩე, ბორბალს აღარა ჰქონდა საძრაობა, ისრე მაჰკიდებიყო ყინული“ („საშობაო მოთხრ.,“ – [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |