 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 255 / 262 |
- ხვად-ი
- (ხევს) ცხენის ეპითეტია. =ჰნახეთ, რომ ისინი, ჯაჭვ-ჩაჩქნიანები...ნაურვალის „ხვადებით“ ნიავქარივით უვლიან გარს თავის საყმოთ! („რამე-რუმე მთისა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- ხვედა
- „ხის ურო“ (გლ.). =(იოთამმა) აღარ აცალა ნადირს თავისთავად მომკვდარიყო.. თავში ლურსმნებით მოჭედილს ხვედას უშენდა („როგორ გაჩნდენ ბუები...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- ხვეტ-ს
- ქურდავს (ვაჟა). =ზოგებს წისქვილებ უხვეტავ ზოგებს უტეხავ სახლები („ძვ. და ახალი ფშავლ. პოეზია“). იხ. აგრეთვე: უხვეტავ =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- ხვეულ-ი
- ცერზე წამოსაცმელი რკინის იარაღი ჩხუბში სახმარი. =(ჩალხოს) თითონაც ბევრი საცერული და ხვეული ჰხვდებოდა თავში (ვარ.) („ჩალხო“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ხვეწ-ს
- ხვეწით და სხვა ხელსაწყოებით თლის, ამზადებს. =ვხვეწდი თაბახებს, ხის ჯამებს, თეფშებს, ბაკნებს. („ახალი წელი ფშავში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- ხვეწნა-თირება
- ხვეწნა და დაყვავება. =ვერასა ვხდები, ამაოდ მიმიდის ხვეწნა-თირება („ღილა და კვირისა“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ხვივი-ს
- ხუის, ხმიანობს (ქარი, მდინარე..). =კიდევაც გნახავ, ცა სჭექდეს, თოვლის წილ წვიმა ცვიოდეს, ანოყივრებდეს მიწასა მდინარეები ხვიოდეს („კიდევაც ვნახავ გაზაფხულს“).; ხვივი-ს - ხუის, ხმიანობს [სრულად »»]
- ხვივილ-ი
- ქარის, (მდინარის...) ხმიანობა, – ხუილი. =შტერად დამდგარან მთის წვერნი ისმის ხვივილი ქარისა („ალუდა“,VI);; დადგა, როგორც ფშაველი ამბობს, „ხვივილი“, „გუგუნი“ („აფხუშოობა“). [სრულად »»]
- ხვიმურ-ი
- ხვიმირა; საფქვავის ჩასაყრელი წისქვილში. =ზოგი საღორეში (=საღვარე) ძვრებოდა და ბორბალს სინჯავდა, სხვა – სარეკელას, ხვიმურს, ალატს და წისქვილის ქვებს („წისქვილი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ხვლანჯავ-ს
- ხლართავს, კრავს, ბორკავ. =„ხან გველივითა მეხვევა, მხვლანჯავს.“ (თარგმ.). („ქაჯი“, 10). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ხვლანჯვა
- გრეხა, გრაგნა. (ფიგურ.) =შერე, ნატარი უცხოეთს დიდხანს, მრავალის ტანჯვითა.. მიადგა გაშლილს მინდორსა ბილწის ფიქრების ხვლანჯვითა („ეთერი“, XI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- ხვნა
- ღვთის ლოცვა. =„ღმერთო! შენია გაჩენილი ხვნა, ხვეწნა და ღაღადება, თორო ხმელეთზეით ხორციელნი ხმას ვერ შემოგდებდენ“ („საშობაო მოთხრ.“– ხატობა). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- ხვრემა
- ხრამა-ხრუმით ჭამა. =(დათვმა) დაუწყო ტარუებს „ხვრემა“ – ტარო ტაროზე წააჭეჭყა (ვარ.) („დათვი“, – ღვთისაგან). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ხვრეტ-ს
- ხვრეპს. =„რძე ბევრი გექნებათ და ხვრიტეთ, რამდენიც გინდათ, შვილებო, – სთქვა დედამ („გუგული“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ხიბლიხვანჯარა
- ,,თამაშობაა ერთგვარი: ბოლოებგადაბმულ ძაფს შულოსავით დაიჭერენ, თითოჯერ ხელზე შემოიხვევენ და შემდეგ, თითების გამოდებით, სხვადასხვა სახე გამოჰყავთ (როგორიცაა: „აკვანი“, „ხიდი“, „წყალი“, [სრულად »»]
- ხივილ-ი
- იგივეა, რაც ხვივილი. =კიდევ გაისმა ხივილი... ცა გატყვრა., ნიავ-ქარია („არწივი და ყვავი“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ხირიმ-ი
- ყველაზე კარგი კაჟიანი თოფი (ოდესლაც ყირიმიდან შემოტანილი). =„ხმალი ხომ აქვის ისევა, ღარებზედ დაწარბულია? ლეკისეული ხირიმი ლამაზად გამართულია?“ („ჯამრული“), იხ. აგრეთვე: ყირიმ-ი [სრულად »»]
- ხიფრთხე
- სიფრთხილე. =აღარსად არჩვის სიფრთხის განგაში, სიტურფით სავსე ჯიხვების მზერა („მთების სიზმარი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ხმა-ხმით დასტირის
- იხ. აგრეთვე: და-ს-ტირი-ს:ამით დასტირის =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, [სრულად »»]
- ხმალ-დელამფარ-ი
- ხმალი და დელამფარი =თუ ჩვენებური „ტალავარი“ არ აცვია, ჩვენებურად შაზიკულ, ძუაგამონასკულ ცხენს არ ზის და კოხტად ხმალ-დელამფრით გამოკანკლული არ არის, ის, ბატონებო, ჩვენი არ იქნება [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |