 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 26 / 262 |
- ბალამ-ბალამ?
- ეს უკანასკნელნი (ვაჭრები) ხომ სულ „ბალამ-ბალამს“ იძახიან და რუსულ ენაში ვარჯიშობენ („სოფელი თიანეთი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ბალი:ბალს დაუკრავს
- იხ. აგრეთვე: დაუკრავ-ს:დაუკროდენ თავი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
- ბანდ-ი
- დოვლათი, ბარაქა. =„ცხვარს დიდი მადლი აქვ, ბევრი ბანდი სცვივა; წელში ერთი ორადა ხდება, ორჯელ იპარსება, ახლა ყველი ვიანგარიშოთ, ხაჭო“. („ფშაველი და...“, VII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ბანდ-ნ-ეს
- იხ. აგრეთვე: ბანდავ-ს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
- ბანდავ-ს
- ძირს უბლანდავს, უწნავს (ჯღანს). =ბეწინამ, ნანაისძემა ჩარდახში ბანდნეს ჯღანნიო („ხევსურები“). იხ. აგრეთვე: ბანდ-ნ-ეს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- ბანდული
- =(ახალგაზრდები) თან იბანდავენ ბანდულებს,— აქ არ ივლება წუღითა („შემოდგომა მთაში“). იხ. აგრეთვე: ჯღან-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ბანჯღვლიან-ი
- ბანჯგვლიანი. =(მელამ) ბოლოს თვალები მიაპყრო იმ ორასის წლის დათუნას თავი რომ დაჰსივებია ბანჯღვლიანს, ლაშებჭყლაპუნას („მეჯლისი ლომისა“, IV);; იმის (მეცხვარის) გვერდზე წამოყუნტებულიყო [სრულად »»]
- ბარ-ი
- ფშავ-ხევსურეთს ქვემოთ მცხოვრებთა ადგილი (ქართლი, კახეთი...). =აფსუს, რომ თარუას ადგილას არა ბრძანდებით ჩვენო „ბარის“ კაბოსანნო. („ხევსურეთი“).; ბ ა რ ი ს ყ ვ ი თ ე ლ ა (დაცინ.) ფერმკრთალი, [სრულად »»]
- ბარად(ა)
- ბარში, ქვემოთ; ბარისკენ, ქვემოთკენ. =„მთიდამაც უნდა გაგაგდოო. ბინა აღარ გაქვს ბარადა!“ („ქებათა-ქება“, — მოქუჩდენ...);; ანკარა წყარო მთიდანა ეშურებოდა ბარადა (* „ანკარა“...);; „სუ [სრულად »»]
- ბარდ-ბურდ-ი
- ბარდები, ჯაგები. =„ბარდ-ბურდში მარცვალს ვპოულობთ და ჩავიგორებთ ყელშია“ („ჩიტთა ფაფობა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ბარდან-ი
- „ხეზე დადებული თოვლი“ (ვაჟა). =მწყემსი ცოტა განზე გადგა, მი. ნამ ბარდანი ჩამოიკრიფებოდა („ვეოხვი“, IV);; თოვლი ლხვებოდა პირმზით. ში, ბარდანი ჩამოდიოდა („დაჭრილი ვეფხვი“). [სრულად »»]
- ბარდღლიანი
- ბალნიანი, ბანჯგვლიანი. =(ბერდიხა) თავადაც ბარდღლიანი, გუდაც ბარდღლიანი, ქუდიც ბარდღლიან. ბანჯგვლიანი, ტანზე ჯიხვის ტყავი მჭვარტლიანი...“ („ბერდიხა“, III). იხ. აგრეთვე: ბარტყლიან-ი [სრულად »»]
- ბარე
- ბარემ. =თითო შემოდგომით ბარე სამოცი დღიურის სიმინდს შეჰყლაპავ („...გაცინო ისე ძალიან...“). იხ. აგრეთვე: ბარემღაც =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- ბარევალ
- ბარემ =ბარევალ ე ხელნ დამჭრენ, ერეკლევ!“ — უპასუხა ძაღლიკამ („ხიმიკაურის ხმალი“);; „ბარევალ სუფრა მოიტანე, რძალო, ჩვენც შავნაყრდებით და წავალთ...“ („ფშაველი და...“ VIII). [სრულად »»]
- ბარემღაც
- =„ბარემღაც ჩვენც გვინდა გავაგდოთ, მაგრამ რო ვერ ვაგდებთ, მამაო!“ („ერთგული მეგობარი“, II);; ბარემღაც დიდყურაანი ცუდად მექცევიან, მაგრამ იმათს ცუდზე ცუდს როგორ ვეტყოდი დედას („პატარა [სრულად »»]
- ბარეო (ბარევო)
- ბარემო. =მოდი, ერთს გეტყვი, მისმინე, ცოლად გამომყევბარეო!“ („ეთერი“, III);; რაკი ტანს ვუქებთ თინასა, ცხვირიც შევუქოთ ბარეუ („ორი გმირი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- ბარისა
- ბარში მცხოვრები, არამთიელი (ქართლელი, კახელი...) =(ფშაველი ქალი) ბაგეს „ბარისასავით“ (ბარის დედაკაცი) ჩიქილის ტოტში არ გაიხვევს და თავჩაქინდრული არ გაგცდება („ფშავლები“ — გზად). [სრულად »»]
- ბარტყლიან-ი
- იხ. აგრეთვე: ბარდღლიანი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
- ბარული: ბარული დღიური
- მამული, მიწა, რომელსაც ბარში ერთ დღეს ხნავენ (მთაში დღიური გაცილებით პატარაა) =(ლაშარის ჯვარი) „მე ტრედისფერად მეჩვენა, სხივი მისდევდა მზიური; შორს გაანათა ელვასებრ ასი ბარული დღიური“ [სრულად »»]
- ბარჯ-ი
- „ორთით ხეზე გაკეთებული გალესილი რკინა ისე, რომ ზევიდან დაუშვას კაცმა, ორაგულს მხოლოდ ნახევრამდის გასჭრის, ისე კი საკმარისია, რომ მოკვდეს, მონადირესაც ეს უნდა მხოლოდ: შუაზე რომ გააპოს, მაშინ [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |