 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 260 / 262 |
- ჯუბა
- „შინაური შალის კაბა“ (ვაჟა). ქალს საშინაოდ აცვია ჯუბა („ფშავლები“,- ძველს); =გნებავთ ჩაიცვით ჯუბები, დიაცებს დაეგვანენით („მანდილი“, VIII),; ჯუბა ჩ ა ე ც მ ი ს იხ. აგრეთვე: [სრულად »»]
- ჯუბა-ფაფანაგ-ი
- ჯუბა და ფაფანაგი =ცოტახანს მერე ლელაც გამოჩნდა ნაცარში ამოსვრილ ჯუბა-ფაფანაგით („სურათი ფშავლის ცხოვრებიდამ“). იხ. აგრეთვე: ფაფანაგ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ჯუბიანა
- „ქალის ეპითეტია“ (ა. შან.) =„ვაჟკაცის წესი სცოდნიყო, არა ჰგავ ჯუბიანასა“ („ბახტრიონი“, III), =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ჯურა
- „ჯურისა, მოდგმისა, ჯიშისა“ (გლ.) =ჯერ ისევ დილაა, ათასი ჯურა ფრინველი და ნადირი ირევა („დიდებ. საჩუქ.“).; ს ხ ვ ა ჯ უ რ ა - სხვაგვარი, სხვანაირი.; მხოლოდ ახალგაზრდებს მოსწყენოდათ [სრულად »»]
- ჯურა-ჯურა
- ნაირნაირი. =ლექსები ვიცი ტკბილები, ზღაპრები ჯურა-ჯურაო („პირველი გაზაფხული“);; ჩემი ფიქრები, იცოდეთ, სულ ჯურა-ჯურა, ჭრელია („მელიას სიმღერა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ჯუფთად
- „გამოსული" (ვაჟა) =ბოლში გამოყვანილი ყველას, მდიდარს თუ ღარიბს ჯუფთად შენახული ჰქონდა ორაგულის ხორცი („ორაგულის ცხოვრება“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ჯუჯულა
- წიწილა. =ეზოში ჯუჯულბითურთ მწვანეს ჰკორტნიან ბატები („პირველი გაზაფხულის სურათები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ჯღან-ი
- გაცვეთილი ფეხსაცმელი. =ეგდო შიგ ერთი გალეული ნამგალი, ერთი ხარის რქა და ერთი წყვილი თუ სამი ცალი ქალის ჯღანი („ცრუპენტ. აღმზრდ.“ ნაწ. I, თ. III). იხ. აგრეთვე: ბანდული ◊ [სრულად »»]
- ჯღანგაუპოხელ-ი
- სასაყვედურო სიტყვაა:ღარიბს ეტყვიან (სახლში იმდენი ცხიმი არა გაქვს, რომ ჯლანს წაუსვაო). =„მიგიკლავ ჯორ-ულაყთ აი მიმკვდართა. ჯღან-გაუპოხელო, მექალრძლეო!“ („სცენა მთაში“). [სრულად »»]
- ჯღრდე
- აჩხორილი. =ერთმანეთში არეული, მიხერგილი. სინონიმი: „რამდენ სხვა მაჰკალ, შენს ქავზე ხელებ ჯღრდესავით ჰკიდია“ (ალუდა...“, V);, ფარების დადგეს ჯღრდეები, თვალები თვალებს სწველავდეს („კაი [სრულად »»]
- ჰ-ბაქავ-ს
- ლანძღავს, წყევლის. =ბერიკებს ჰბაქავს ბებერი: „კარგა მოითბეს ხელია, კეციდან სამიწეებმა ქადა გამტაცეს ცხელია“ („ჩიტთა ფაფობა", II).; ბაღანა ბავშვი, ბალღი. „რა ლამაზი ღილია, როგორ [სრულად »»]
- ჰ-ბლუქავ-ს
- თქვლეფავს, სვლეპით სვამს. =(დათვი) წავა სალაფავზე, დაჰლევს წყალს, „ჰბლუქავს“ (ვარ.) („დათვი“, — ყველამ). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ჰ-გლი-ს
- ამსხვრევს, ნაყავს. =„ჰოი, მდინარევ, მთების მოზარევ, ხომ არ გინახავს ჩემი ნუგეში? შენი ზვირთები ჰგლიან, იქნება, ჩემს მკვლელს“ („პოეტი და მისი ნუგეში“).; გული ჰგლი - დარდი აწუხებს, გული [სრულად »»]
- ჰ-გონი-:საცა არა მგონია
- ყველგან. =საზოგადოებამ ააშენა, არა მგონია, ხევსურეთში საყდრები და დანიშნა მღვდლები („მღვდლების ვინაობა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ჰ-გულავ-(ს)
- აპირებს, გუნებაში, გულში აქვს. =„ვისი ხარ, შეილო, რას დახვალ? მტრობა გგულავდეს იქნება?! („ბახტრიონი“, VIII);; ზოგს, ვისაც საკლავით მოსგლა ეგულა და არა ჰყვანდა, ან ვერ ეშოვნა, მოჰქონდა [სრულად »»]
- ჰ-კადრებ-ს:ხელს ჰკადრებს
- ხელს აკადრებს, ხელს შეახებს =„(ქალებს) სხვამ რამამ დაუწყე ძახილი: „ხელ არ ჰკადრათავ, თორო მიგიკლავთ ჯორ-ულაყთ აი მიმკვდართავ!“ („სცენა მთაში “). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ჰ-კეფ-ს
- კეპავს, კუწავს. ჭრის.. =ღვთისოს... ორი კვირის დამარილებული ხორცი ედგა, ჰკეფდა, ჰკუწავდა წვრილად ხორცს („ფშაველი და...“, VIII);; შენ იმათა ჰკეფდე, როგორც საგუფთე ხორცსა (თარგმ.) („ფეოდ. [სრულად »»]
- ჰ-კვლევ-ს
- აკვირდება, უყურებს, უცქერის. =ქალს ნუ ჰკვლევ ჯორობაშია (ჯვარობა, ხატობა), ტანთ ნათხოვარი აცვია;; ქალი თუ გინდა ლამაზი, დაჰკვლიე ქერის მკაშია! („ხალარჯობა და რიგები “). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ჰ-კიდავ-ყელთავქვე ჰკიდავ
- ძალიან გულმოდგინედ შრომობს, ყოველთვის წელში მოხრილი საქმიანობს. =კი-ვშრომობ მედგრადა, ყელთავქვე ვკიდავ მუდამა“ („ღარიბის სიმღერა“) =ჰ-კიდავ-ყელთავქვე ჰკიდავ - ძალიან გულმოდგინედ [სრულად »»]
- ჰ-კიდი-ა:ვალი ჰკიდია
- ვალი ჰმართებს. =წურვილს ორფეხას მიართმენ, იმისი ვალი ჰკიდია („პროვინციის ქებათა-ქება “). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |